Beeld: Canva
Schuldgevoel is zo’n beetje standaarduitrusting bij het ouderschap. We maken ons druk over alles: eten ze wel gezond genoeg, doen ze niet te veel of juist te weinig aan sport, leren ze genoeg, zijn ze wel gelukkig? En zodra er thuis een zweem van verveling ontstaat, schieten we massaal in de actiestand. Snel! Iets leuks! Iets leerzaams!
Maar wat als dat helemaal niet nodig is? Wat als we als ouders juist een stapje terug zouden doen?
Er is een opvoedstijl in opkomst die precies dat zegt: door minder te sturen, meer los te laten en niet elk moment te managen, help je je kind juist vooruit. Die stijl heet underparenting. En nee: dat is niet hetzelfde als je kind aan zijn lot overlaten.
Underparenting draait om het geven van ruimte. Ruimte om te ontdekken, fouten te maken, zich te vervelen en zelf oplossingen te bedenken, terwijl jij als ouder emotioneel beschikbaar blijft.
Het lijkt sterk op wat ook wel ‘responsief opvoeden’ wordt genoemd. In plaats van alles dicht te timmeren met regels, schema’s en activiteiten, kijk je eerst: wat heeft mijn kind nu eigenlijk nodig? Belangrijk: underparenting is géén laissez-faire opvoeding. Het gaat niet om wegkijken of afhaken, maar om bewust kiezen wanneer je ingrijpt… en wanneer niet.
Zie underparenting als de tegenhanger van helicopter parenting. Waar je bij dat laatste overal bovenop zit, laat je bij underparenting juist wat meer los. En ja, dat betekent ook: verveling toestaan.
Volgens experts kan underparenting er zo uitzien:
Oftewel: je hoeft niet de persoonlijke cruise director van je kind te zijn. Zoals expert Dr. Saxbe het mooi zegt: “Als ouders zichzelf eraan herinneren dat kinderen niet constant vermaakt hoeven te worden, ontstaat er ineens heel veel ruimte.”
Er zijn zeker overeenkomsten. Net als bij slow parenting is er bij underparenting geen strak schema en is er ruimte voor rust, verandering en downtime. Een belangrijk verschil: natuurlijke consequenties mogen hun werk doen. Dus als je kind per se zonder jas naar buiten wil terwijl het regent? Dan hoeft daar niet meteen een straf op te volgen. Nat worden is al les genoeg.
Het idee hierachter is simpel maar krachtig: Door dingen zelf te ervaren, bouwen kinderen zelfvertrouwen, zelfstandigheid en veerkracht op. En jij blijft beschikbaar als het misgaat.
Dit is belangrijk, want deze twee worden vaak door elkaar gehaald. Het verschil zit ’m in één woord: intentie. Bij underparenting maak je een bewuste keuze om ruimte te geven. Bij ongeïnteresseerd opvoeden is die ruimte er omdat de ouder niet betrokken is.
Vrijheid zonder verbinding is geen vrijheid. En dat snappen underparent-ouders maar al te goed.
Experts zijn het erover eens: deze manier van opvoeden helpt kinderen bij het ontwikkelen van:
Verveling speelt daarin een verrassend grote rol. In rustige, ongestructureerde momenten wordt in het brein het zogeheten default mode network actief. Dat is het deel dat aanstaat als we dagdromen, nadenken en reflecteren.
Juist dán leren kinderen:
Met andere woorden: verveling is geen probleem. Het is een voedingsbodem.
Win-win, dus.
Je hoeft niet van de ene op de andere dag een totaal andere ouder te worden. Begin klein.
Een paar praktische tips:
Andere kleine shifts:
En vertel je kind ook waarom je dit doet: omdat je gelooft dat ze het kunnen.
Underparenting betekent niet dat je minder betrokken bent. Het betekent dat je op een andere manier betrokken bent. Je staat niet boven je kind te hoveren, maar naast hen. Klaar om op te vangen als het nodig is, en trots toe te kijken als ze het zelf doen.
Het ouderschap kan soms lastig zijn. Gelukkig is er een manier om het opvoeden een stukje makkelijker te maken: de 5:1 regel. Je leest hier wat dat inhoudt.
Bron: Parents
Peuters hebben bijna een bovennatuurlijke gave: ze vinden álles. Vooral de dingen waarvan je hoopt dat ze die juist níét zien. Ook de peuter van Isa (37) bleek daar een meester in.
Als je schoonmoeder graag wil oppassen op je zoon is dat natuurlijk hartstikke fijn. Maar niet als ze zich bemoeit met dingen die haar helemaal niet aangaan.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.
Zaterdag is het Dierendag! Op 4 oktober zetten we massaal onze huisdieren in het zonnetje, of alle dieren, als je meedoet aan Eet Geen Dierendag. Ook binnen de redactie zijn veel huisdieren te vinden. We verzamelden de grappigste huisdierenverhalen, zodat jij even flink kunt lachen.
