Beeld: Canva
“Zie je dat neusje? Precies jouw kopie!” Of je nu met je pasgeboren baby op de borst ligt of naar een vage echo staart — moeders zien papa’s gezicht er zó in. En dat is geen toeval. Uit onderzoek blijkt: we doen dat met een reden.
Een groep onderzoekers ging langs bij stellen die voor hun 20-wekenecho kwamen. Hun simpele vraag: op wie vinden jullie dat de foetus lijkt? En wat bleek? 75% van de moeders zei: “Op hem natuurlijk!” En de vaders? Die zagen dat zelden. Opvallend: de groep niet-gehuwde moeders vond het nóg belangrijker om de baby op papa te laten lijken.
Volgens de onderzoekers doen moeders dit niet zomaar. Echt niet. Evolutionair gezien is het namelijk best handig. Ook echt waar! Mannen weten nooit 100% zeker of een kind echt van hen is (Lullig, maar waar). Dus: hoe meer een baby op hen lijkt, hoe zekerder ze zich voelen. En hoe zekerder ze zich voelen, hoe meer ze investeren – in tijd, zorg, en aandacht. Lees: meer nachtvoedingen en spuitluiers voor papa! Door te zeggen “Hij heeft jouw ogen”, geef je dus niet alleen een compliment, je legt ook de basis voor een betrokken vader.
Grappig feitje: uit ander onderzoek werd aan buitenstaanders gevraagd of ze babyfoto’s konden koppelen aan hun ouders. Wat bleek? Ze herkenden moeders veel vaker dan vaders. Ha! Baby’s lijken dus vaak juist meer op mama – maar dat maakt voor ons gevoel blijkbaar niets uit.
Sterker nog: jonge baby’s hebben vaak een neutrale look, waardoor je er alles in kunt zien wat je wil. En dat is misschien maar goed ook. Want zo kunnen zowel mama als papa zich verbonden voelen, zonder te gaan bakkeleien over wie wiens kin heeft geërfd.
Meer weten? Lees hier het hele onderzoek.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Je denkt: cadeautjes geregeld, feestje geslaagd, klaar. Tot er ineens een Tikkie binnenkomt waar je spontaan van gaat fronsen.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?
