Vaders zijn geen bijzaak in de opvoeding — ze maken het verschil. Voor dochters én zonen. Nieuwe inzichten uit Amerika laten zien hoe belangrijk betrokken vaders echt zijn.
Lees verder onder de advertentie
We weten allemaal: moeders regelen veel en zijn onmisbaar. Maar vaders? Die doen er ook echt toe. Uit een grootschalige studie in Virginia (VS) blijkt dat kinderen van vaders die echt meedoen aan het gezinsleven, zich op school en thuis beter ontwikkelen.
Voor dochters: minder verdriet, meer zelfvertrouwen
Meisjes met betrokken vaders hebben volgens de studie veel minder kans op depressieve gevoelens. Slechts een procent van de meiden met een actieve papa had een depressie, tegenover tien procent bij meiden zonder zo’n vaderfiguur. Ook haalden ze betere cijfers.
Bij jongens bleek het verschil vooral te zitten in gedrag. Slechts 22 procent van de jongens met een betrokken vader kreeg problemen op school, tegenover 35 procent bij minder aanwezige vaders. Kortom: papa maakt een groot verschil.
De betrokken vader
En wat bedoelen ze dan met een ‘betrokken vader’? Een vader die opvoedt alsof het een teamsport is. Die regelmatig aan tafel zit met z’n gezin (minstens vier keer per week) en aangeeft het ouderschap goed te managen. Dus niet de ‘weekendpapa’, maar een échte aanwezigheid.
Volgens de onderzoekers reageren jongens vooral naar buiten toe op spanningen (boos, druk, lastig gedrag), terwijl meisjes eerder naar binnen keren (verdriet, onzekerheid). En als hun vader langdurig afwezig is, zie je dat terug.
Goed nieuws voor alle samengestelde gezinnen
Nog een lichtpuntje: kinderen die opgroeien in samengestelde gezinnen of alleen bij hun vader wonen, kunnen net zo’n betrokken papa hebben als in een klassiek kerngezin. Het gaat dus niet per se om hoe het gezin eruitziet, het gaat erom hoe je er bent als ouder.
Huwelijk maakt verschil
De onderzoekers merkten wel op dat vaders in een huwelijk vaker actief betrokken zijn dan vaders die samenwonen of co-ouderschap hebben zonder relatie. Bij getrouwde ouders was 51 procent van de vaders zeer betrokken, bij samenwoners slechts 15 procent.
Mis niks van Kek
Volg ons kanaal en lees als eerste nieuwe verhalen en columns
Wat kunnen we hiervan leren?
Voor politici in de VS was het reden om “vader-vriendelijke” beleidsplannen te maken. Denk aan scholen die jongens beter begrijpen, vaderschap positief normaliseren, en hulp voor vaders die het zwaar hebben of net uit detentie komen.
Voor ons als moeders? Misschien een mooie reminder om vaders vaker het vertrouwen (en de ruimte) te geven om voluit mee te doen. Niet als hulpje, maar als echte opvoedpartner. Want papa’s zijn goud waard — voor je dochter én je zoon. En ja, ook voor jou.
Het belang van papa’s is ook in andere onderzoeken aangetoond, zoals bijvoorbeeld deze die focust op de invloed van papa’s op dochters. Is jouw dochter een papa’s meisje? Lees het dan zeker even!
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’