Fotografie: Kiki Rigters
AI achtergond: Dominique Gimberg
en Iris Hooiveld
Niemand minder dan Vonneke ‘Bonneke’ Ritfeld en haar wederhelft Davinio Beerthuizen schitteren op de cover van de nieuwe editie van Kek Mama. Ze vertellen openhartiger dan ooit over de impact van hun eigen jeugd op hun manier van opvoeden.
De positiviteit en stabiliteit die ze nu heeft, was er niet altijd in het leven van Vonneke. Ze had een onrustige jeugd, waarin haar ouders er onvoldoende voor haar waren. Ook Davinio was vaak alleen thuis met zijn broertjes.
Vonneke: “Juist door wat ik vroeger heb meegemaakt, vind ik het belangrijk om een heel betrokken moeder te zijn. Goede communicatie met je kinderen is daarbij het allerbelangrijkste. Ik heb dat vroeger nooit gehad; mijn ouders wisten niet eens wie mijn vrienden waren. Zo’n situatie wil ik nooit voor onze kinderen. Ik wil precies weten wat er in hun levens gebeurt en wie hun vriendjes zijn. Ik hoop ook dat al hun vrienden straks bij ons over de vloer komen en lekker blijven eten. Bij ons mocht dat vroeger nooit, mijn vader had altijd zoiets van: niemand mag weten hoe het hier thuis is.”
Davinio: “Je moet gewoon beste vrienden zijn met je kinderen en zorgen dat het vertrouwen er is waardoor ze je dingen vertellen. Ik wil dat als die kleintjes straks groter worden ze me elke dag kunnen bellen van: ‘Pa, ik ga nu dit doen.’ Dat je constant weet wat er in hun levens speelt. Ik vind het belangrijk dat ze begrijpen dat ze alles kunnen bespreken en dat ze nooit ergens over hoeven te liegen. Ik heb zelf nooit echt een vaderfiguur gehad. En mijn moeder was altijd aan het werk, waardoor ik vaak alleen was met mijn broertjes. Ik wist alleen dat ik naar huis moest als de lantaarnpalen aangingen. Pas toen ik bij mijn oma ging wonen, leerde ik wat regels in huis waren en kreeg ik een beetje vastigheid. Ik besefte hoeveel makkelijker het leven wordt als je opgroeit met stabiliteit. Vandaar dat ik voor onze kinderen juist die behoefte heb aan regelmaat. Dat het voor hen heel duidelijk is wat wel en niet mag.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Vonneke: “We zitten wat dat betreft heel erg op één lijn. Vroeger zei ik thuis dat ik bij een vriendin sliep, terwijl ik heel ergens anders was. Dat gaat bij ons niet lukken, we willen precies weten waar onze kinderen uithangen. Ik denk dat het voor kinderen ook heel belangrijk is dat je ze ‘ziet’. Oprecht interesse tonen als je kind een tekening heeft gemaakt. Ik had gewild dat mijn ouders dat vroeger bij mij deden. De enige vraag die ik kreeg was: ‘Hoe was het op school?’ Dan zei ik: ‘Ja leuk’, en dat was het dan.”
Davinio: “Ik hoop al die dingen met mijn zoons te gaan doen die ik vroeger heb gemist. Samen naar de voetbal gaan of samen een potje boksen. Ik vind het nu al heel leuk om met onze oudste op pad te gaan, samen kleren kopen of met hem naar de kapper. Onze kinderen gaan het sowieso makkelijker krijgen dan wij het hadden, maar ik wil het ze ook niet te makkelijk maken door ze alles maar te geven. Ze moeten leren dat ze voor dingen moeten vechten, dat heb ik zelf ook altijd gedaan.
Vonneke: “We laten Aeden nu al kleine karweitjes doen, zoals zijn speelgoed opruimen of een bekertje in de wasbak zetten. Ik heb zelf echt een Surinaamse opvoeding gehad en kreeg klappen als ik niet luisterde. Ik zou mijn kinderen zelf nooit slaan, maar een corrigerende tik op hun hand als ze echt niet willen luisteren moet kunnen. Sommige mensen vinden dat heel heftig, maar gentle parenting werkt bij onze kinderen niet, of in ieder geval niet bij de oudste, die is echt heel ondeugend. We moeten bij hem wel ouderwets streng zijn.”
Davinio: “Als je altijd alles maar van je papa en mama krijgt, zijn dingen in het leven al snel te zwaar. Daarom willen we ze wel leren dat ze ook moeten helpen in huis en dat je hard moet werken om een mooi leven als het onze te krijgen.”
Het hele interview lees je in de nieuwe Kek Mama die nu in de winkel ligt.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
