Sita Vermeulen over K-otic: ‘Die tijd had ook een keerzijde; veel keuzes werden voor ons gemaakt’

Sita Vermeulen Fotografie: Kiki Rigters
Melanie Borgman
Melanie Borgman
Leestijd: 4 minuten

In 2001 veroverde Sita Vermeulen (46) de harten van Nederland als een van de leden van K-otic, de popgroep die ontstond door het programma Starmaker. Inmiddels is ze moeder, musicalster én staat ze 25 jaar later opnieuw met K-otic op het podium tijdens de reünieconcerten.

Lees verder onder de advertentie

“Als ik terugdenk aan de tijd van K-otic voelt het soms alsof ik naar een ander meisje kijk. Ik was 21 jaar, heel onbevangen en vooral een nuchter dorpsmeisje uit Ilpendam. Overdag werkte ik als etaleur bij de Bijenkorf. Grote plannen om beroemd te worden? Die had ik helemaal niet. Zingen vond ik gewoon erg leuk.

Lees verder onder de advertentie

Sneltrein

Toen ik de oproep voor Starmaker zag, dacht ik: waarom niet? Ik stuurde een videoband op en voor ik het wist zat ik drie maanden met een groep jongeren in een huis – met camera’s – om klaargestoomd te worden tot popster. We hadden geen idee wat ons te wachten stond. Pas toen we na afloop weer naar buiten kwamen en er mensen voor ons huis stonden, beseften we dat heel Nederland had meegekeken.

Lees verder onder de advertentie

Die periode voelde als een sneltrein die maar door bleef denderen. We gingen meteen op tournee, scoorden nummer 1-hits en stonden ineens naast artiesten waar we daarvoor alleen maar tegenop hadden gekeken. Destijds liet ik alles over me heen komen. Pas nu besef ik hoe bijzonder het allemaal was.

Keerzijde

Die onbevangenheid van toen mis ik soms weleens, hoor. Er was geen social media en je was veel minder bezig met wat anderen van je vonden. Daardoor leefde je veel meer in het moment. Nu denk je toch sneller na over hoe iets overkomt. Als ik beelden uit 2001 terugzie, zie ik een meisje dat gewoon deed wat ze leuk vond. Eigenlijk bewonder ik haar daar nu om.

Lees verder onder de advertentie

Natuurlijk had die tijd ook een keerzijde. Veel keuzes werden voor ons gemaakt. Uiteindelijk stapte ik uit de band, bracht soloalbums uit en deed mee aan verschillende televisieprogramma’s. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor, want het heeft me enorm veel gebracht. Toch voelde ik me ook eenzaam en ontdekte ik dat ik meer een groepsmens ben.

Onvoorwaardelijk

Sinds ik zelf moeder ben, begrijp ik pas echt hoeveel mijn ouders voor mij hebben betekend. Ze gaven me altijd het vertrouwen om mijn eigen keuzes te maken en stonden onvoorwaardelijk achter me. Dat hoop ik Bobbie, mijn zesjarige dochter, later ook mee te geven. Dat ze voelt dat ze haar eigen pad mag kiezen, wat dat ook is.

Lees verder onder de advertentie

Bobbie begint steeds beter te begrijpen wat mama allemaal doet. Omdat ik inmiddels al vijftien jaar in familiemusicals speel, kent ze me natuurlijk vooral van de sprookjesvoorstellingen, maar dit jaar zag ze ook een heel andere kant van mij. Ze was mee naar een van de reünieconcerten van K-otic. Eerst twijfelde ik nog of ze daar niet te jong voor was, maar wat ben ik blij dat ik haar heb meegenomen. Ze stond de hele avond mee te zwaaien en te zingen. Op de terugweg viel ze meteen in slaap, maar ik weet zeker dat ze zich dit later zal herinneren. Dat maakt het voor mij extra bijzonder.

Dankbaar

De reünie voelt daarom niet alleen als een terugblik op vroeger, maar ook als iets heel nieuws. We beleven alles met veel meer rust en waardering. Dat mensen na 25 jaar nog steeds woord voor woord met onze liedjes meezingen blijft onwerkelijk. Tijdens een optreden nam het publiek zelfs een heel couplet over, omdat een van ons veel te laat op kwam na een toiletbezoekje. Op zulke momenten denk ik alleen maar: wat een cadeau dat we dit nog een keer mogen meemaken.

Lees verder onder de advertentie

Als ik iets tegen de Sita van toen zou kunnen zeggen, dan is het: ‘Goed gedaan.’ Juist doordat ik zo onbevangen was, heb ik alles met volle overtuiging beleefd. Dat meisje heeft me gebracht waar ik nu ben. En daar ben ik alleen maar dankbaar voor.”

Ook Jody Bernal moest wennen aan zijn plotselinge succes: ‘Ik werd wantrouwig en voelde me vaak erg alleen’, vertelt hij in dit interview.

Verder spraken we ook Tooske Ragas en Renate Verbaan-Gerschtanowitz over de vroege zeroes – de jaren waarin hun leven compleet veranderde. Je leest het in de nieuwste editie van Kek Mama die nu in de winkel ligt.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail