Beeld: Getty
Actrice Barbara Sloesen (36) deelt in een interview met VROUW voor het eerst openlijk haar verhaal over het vruchtbaarheidstraject dat zij samen met haar partner Joost is gestart. Met haar eerlijke relaas doorbreekt ze een taboe waar veel vrouwen – en stellen – mee te maken krijgen.
“Het is zo’n gevoelig onderwerp als je niet weet of het je is gegeven”, schrijft Barbara op Instagram. De wens om samen een kindje te krijgen is er zeker, benadrukt ze, maar de actrice wil zich niet laten meeslepen in de druk van buitenaf. “We willen alleen niet dat het ons geluk gaat bepalen. Een kind krijgen moet geen doel op zich worden. Maar misschien is dat ook wel zelfbescherming.”
De actrice, bekende van Goede Tijden, Slechte Tijden en films als Zwaar verliefd! en Alles is zoals het zou moeten zijn, vertelt dat ze zich in Nederland medisch heeft laten onderzoeken, maar dat daar niets uitkwam. “Ze zeiden dat het allemaal prima was. ‘Kijk nog maar even of het in de toekomst gaat lukken’, zeiden ze. Maar die toekomst gaat snel.” Inmiddels zoeken zij en Joost hulp in België, waar volgens Barbara de mogelijkheden op dit gebied verder zijn. “Dat proces loopt nu. Als het gebeurt, is het welkom, maar ik wil er geen druk op leggen.”
Wat haar vooral raakt, is hoe mensen ongevraagd invulling geven aan haar situatie. “Waar ik ook geen behoefte aan heb, is medelijden van mensen. Dat ze bijvoorbeeld gaan invullen dat het zo erg zou zijn als het niet lukt. Hou op, denk ik dan, je creëert voor mij een probleem dat ik nog helemaal niet zo ervaar.”
De actrice beschrijft het traject als een eenzaam proces: “Ook al is Joost er deelgenoot van, het is mijn lichaam dat onderzocht wordt en het gaat mijn lichaam worden waar straks wel of niet een kind in gaat komen.”
Tot slot benoemt Barbara iets wat veel vrouwen zullen herkennen: de constante vragen van buitenaf. “Net als dat ik soms het gevoel krijg dat ik verantwoording moet afleggen omdat ik nog geen kind heb. Ook heel gek, want mensen weten niet wat zich achter iemands deur afspeelt.”
Floortje werd na 7.5 jaar zwanger met de eicellen van haar zus. Je leest haar verhaal hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
