Douchen op de camping met een peuter is bepaald geen wellnesservaring. Je sjouwt met slippers, washandjes, muntjes, shampoo die altijd óf op is óf in je tas lekt en niet te vergeten een kind dat alle kanten op gaat behalve de goede.
Lees verder onder de advertentie
Julie (27), samen met Roy (26), moeder van Sjors (2): “Deze ochtend dacht ik: we gaan het gezellig maken. Even douchen samen, Sjors en ik, fris de dag beginnen. Ha-ha-ha. Ik had natuurlijk beter moeten weten. Ik was nog bezig de douche op temperatuur te krijgen, lees: standje lava of ijsschots, niks ertussenin, toen mijn peuter opeens verdween.
Lees verder onder de advertentie
Naar het douchehokje ernaast
Sjors dook letterlijk onder de tussenwand van het douchehokje door. Niet naar buiten, nee, veel erger. Naar het hokje naast ons. En daar stond dus iemand in. In z’n volle naakte glorie… Een volstrekt onbekende man. Het gegil begon ongeveer een seconde later. Een mannenstem, paniekerig: ‘WAT DOE JIJ HIER?!’ Sjors, zich van geen kwaad bewust: ‘Ben jij ook aan het douchen?’ Ik, ondertussen al naakt, nat en half blind zonder bril, op mijn knieën onder het hokje door: ‘Sorry! SORRY! Het is mijn kind!’
De man sprong achteruit, struikelde over zijn shampoo, en ik probeerde Sjors weer terug te sleuren onder de tussenwand, terwijl mijn eigen blote billen inmiddels zichtbaar moesten zijn voor het halve pad tussen de douchehokjes. Mijn hemel, wat was dit beschamend.
Sorry, meneer met de blauwe Crocs
Na veel sorry’s van mijn kant, een half omgeknoopte, niet alles verhullende handdoek en een peuter die nog steeds “die man met z’n piemel” bleef analyseren, zijn we terug naar de tent gesneld. Peuter blij. Vriend in een deuk door dit verhaal. Ik? Nu al gesloopt.
En ik weet niet wie er meer getraumatiseerd is: ik, die zich nog nooit zo erg geschaamd heeft voor haar kind, of de meneer met de blauwe Crocs, die vanaf nu nooit meer zorgeloos kan douchen. Nogmaals sorry.”
Monique’s familie kreeg ruzie op het vliegveld, met twee onbekende mensen. Het ging er zo hard aan toe dat ze bijna het vliegtuig uit gezet werden. Je leest het hier.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.