Beeld: Canva
Kinderopvang bijna gratis? Vergeet het maar tot 2029. Maar klagen we terecht of zijn onze buren gewoon beter af? Trouw deed een Europese vergelijking.
Nederlandse ouders klagen massaal over de torenhoge kinderopvangkosten. En nu het beloofde prijskaartje van ‘bijna gratis’ weer een belofte op de lange baan is, groeit de frustratie. Maar is dat terecht? Of zijn we gewoon verwend geraakt? Trouw vond het tijd voor een reality check met onze buurlanden: België, Duitsland, Frankrijk, Engeland en het walhalla van de opvang: Zweden.
Nederlandse ouders betalen zich blauw aan opvang. Zelfs met toeslag kan het verschil oplopen tot honderden euro’s per maand, Hoeveel je terugkrijgt, hangt sterk af van je inkomen. Voor lage inkomens wordt tot 96 procent van het maximumuurtarief vergoed. Maar wie meer verdient, betaalt tot wel twee derde van het uurtarief zelf. En omdat opvanglocaties vaak meer vragen dan dat maximumtarief, betaal je daarbovenop nóg extra.
In Zweden betaal je maximaal 3 procent van je inkomen aan kinderopvang, zo stelt Trouw. met een plafond van ongeveer 150 euro per maand voor vijf dagen opvang. Mensen met een lager inkomen betalen zelfs minder.
Duitsland heeft flink ingezet op betaalbare opvang. In Berlijn is kinderopvang inmiddels helemaal gratis en ook in andere regio’s hoef je vaak pas vanaf een bepaald inkomen of vanaf een bepaalde leeftijd te betalen. Frankrijk pakt het royaal aan: opvang is sterk gesubsidieerd en vanaf drie jaar zelfs gratis én verplicht. België kiest voor een middenweg met een mix van inkomensafhankelijke plekken en commerciële opvang.
Alleen Engeland doet een beetje met ons mee qua prijskaartje, blijkt uit het onderzoek van Trouw. Ouders krijgen daar 15 tot 30 uur per week gratis opvang vanaf drie jaar, maar voor alles daarboven moeten ze minstens 30 procent zelf ophoesten.
Nederland is het enige land in de vergelijking van Trouw waar je alleen recht hebt op kinderopvangtoeslag als je werkt, studeert of re-integreert. In Zweden en Duitsland? Daar is opvang vanaf één jaar gewoon een kinderrecht. Gratis, laagdrempelig, en met minder bureaucratische rompslomp.
Toch scoort Nederland op kwaliteit wel goed: kleine groepen, een gunstige kind-begeleiderverhouding en streng toezicht door de GGD. Maar daar houdt het feest wel op. De Nederlandse toeslagenstructuur is complex, onvoorspelbaar en berucht sinds de toeslagenaffaire. In andere landen betaalt de overheid direct de opvang, ouders betalen alleen hun deel en dat maakt het een stuk overzichtelijker.
Vanaf 2029 moet alles anders worden: alle ouders betalen dan nog maar 4 procent van de opvangkosten zelf. Klinkt fantastisch, maar experts waarschuwen. De vraag zal stijgen, de prijzen mogelijk ook. En zonder extra personeel – er is nu al een tekort van 5800 mensen – kan de kwaliteit onder druk komen te staan.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
