Beeld: Pixabay
Beeld: Pixabay

De een lust er wel pap van, de ander vindt twee keer per jaar al teveel. "Als we eenmaal bezig zijn, denk ik: waarom vrijen we niet vaker?"

'Hij slaapt nog, ik bespring hem'

Myrthe (37), woont samen, drie kinderen van 16, 14 en 3. Seksfrequentie: twee, drie keer per week. “Wij doen het meestal in de ochtend, als de kinderen nog slapen. Ik word voor de wekker wakker, mijn vriend ligt nog knock-out en ik bespring hem. Succes verzekerd. ’s Avonds zijn we te moe voor sex. Als ik mijn bed ruik, wil ik slapen. Heel soms plannen we echt een avond in, dan slapen we pas rond vier uur. Ik vind het ook praktischer in de ochtend. Kun je meteen douchen en begin je de dag lekker vrolijk. Maar goed, het gebeurt weleens dat we halverwege horen roepen: ‘MAMA! WAKKER!’ Of dat mijn oudste zoon ineens als een kamerolifant de trap op rent. Dan gaan we vroom op onze telefoons kijken. Gelukkig slapen we op zolder, als er een kind naar boven stormt, hebben we een paar seconden speling.”

 

'Zegt mijn vriend: het wordt weer eens tijd'

Yule (34), woont samen, twee kinderen van 5 en 2. Seksfrequentie: twee, drie keer per maand. “Voor we kinderen kregen, kon ik er geen genoeg van krijgen. Nu zit ik in de fase: laat me alsjeblieft met rust. Slaapgebrek is dodelijk voor je seksleven. Je bent óf uitgeblust óf je kind verstoort de vrijpartij. Als mijn vriend aan de bel trekt dat het weer eens tijd wordt, trek ik een mooi lingeriesetje aan om in de stemming te komen. Eenmaal bezig vind ik het vaak heerlijk en denk ik: waarom doe ik het niet vaker? Sex betekende voor mij genieten van zijn lijf, je verbonden voelen met elkaar, maar ook gewoon platte lust. Ik mis mijn oude ik enorm.”

 

'Kiezen op elkaar en meedeinen'

Joyce (39), getrouwd, tweeling van 3. Seksfrequentie: eens in de zes maanden. “John zou elke dag willen, ik heb zelden zin. Dat wringt. Ik probeer elke avond ver voor John naar bed te gaan en hou me slapende als hij naast me komt liggen. Van de gedachte aan sex word ik al naar. Geen idee waarom, ik ben gewoon nooit een tijger in bed geweest. Niet met John, niet in eerdere relaties. Toen we een kind wilden heb ik een kleine opleving gehad, maar eenmaal zwanger stortte mijn libido weer in. Ik vind sex een overschatte activiteit binnen een relatie. Zoenen, knuffelen en strelen vind ik lekker en intiem genoeg. Helaas is John het niet met mij eens. Hij blijft aandringen, ik blijf hem afwijzen. Pas als hij echt boos wordt, geef ik toe. Kiezen op elkaar, een beetje meedeinen en dan ben ik er voorlopig weer vanaf.”

 

‘Nooit meer een verwassen slaapshirt’

Femke (36), getrouwd, twee kinderen van 17 en 4, seksfrequentie: twee keer per week. “Een jaar geleden vreeën mijn man en ik hooguit eens per maand. Ik heb zo’n druk leven dat ik vergat ook nog vrouw te zijn. In bed droeg ik grote T-shirts en het irriteerde me als mijn man gezellig tegen me aankroop. We hebben hulp gezocht bij een therapeut. Nu ga ik ’s avonds eerst lekker in bad liggen. Ik smeer mezelf in met bodylotion en trek een sexy nachthemdje aan. Ook mijn man is actiever geworden. Hij stuurt me vaker een erotisch appje, neemt bloemen mee en is galanter. Voor ons werkt het. Inmiddels vrijen we soms drie keer op een dag.”

 

‘De slaapkamer is van ons'

Esmeralda (33), getrouwd, twee dochters van 7 en 3, seksfrequentie: twee keer per week. “De ene keer vrijen we een uur, de volgende keer hebben we een vluggertje en soms trekken we er twee, drie uur voor uit. Ook de seksspeeltjes wisselen we af. Soms geen, soms één, soms meerdere. Die speeltjes liggen veilig opgeborgen in de kledingkast, mijn favoriet verstop ik in mijn nachtkastje. Tot nog toe hebben onze meiden ze niet gevonden. We willen ook niet dat ze zomaar in onze slaapkamer komen. Niet dat ik geheimzinnig wil doen over sex, hoor. Ik wil er later vrij met ze over praten. Zelf ben ik ook zo opgevoed. Mijn moeder kocht op de Huishoudbeurs mijn eerste vibrator.”

 

‘We pakken ’s ochtends ons momentje’

Karin (47), woont samen, drie kinderen van 18, 16 en 7, seksfrequentie: twee, drie keer per week. “Michel en ik wonen sinds een halfjaar samen. Daarvoor kwam hij eens per week langs en hadden we urenlang sex als mijn zoontje sliep. Nu we samenwonen, zijn Michels dochters ook bij ons ingetrokken. Zij hangen ’s avonds op de bank, dan komt er niks van vrijen. Michel maakt me soms wakker als ik al slaap en we proberen ’s ochtends vroeg vaak een momentje te pakken. Omdat we pas kort samenwonen hebben we weinig nodig om het leuk te maken. Tijd vinden om sex te hebben is al spannend genoeg.”

 

'Dat kun je een peuter niet aandoen'

Daphne (28), getrouwd, dochter van 3, seksfrequentie: twee keer per maand. “Er slaapt een peutermeisje op onze slaapkamer. Dat komt omdat we geen kamertje voor Liv hebben in ons huis. Toen we nog een baby was, hadden Jasper en ik gewoon sex. Het was misschien een beetje gênant als ze wakker werd als ik net hijgend bovenop zat, maar een speentje was genoeg om haar weer in slaap te krijgen. Nu Liv ouder is, wil ik absoluut niet dat ze geconfronteerd wordt met de hobby van haar ouders. We hebben voor de veiligheid een laken opgehangen tussen de bedden, maar toch. Als we het al doen ben ik muisstil en lig ik vooral te luisteren of zij niet wakker wordt. Niet echt goed voor de passie.”

 

'Woensdag, 23:00 uur, 'goed gesprek''

Bianca (31), getrouwd, drie kinderen van 9, 7 en 5, seksfrequentie: een keer per week. “Als ik sex niet inplan in de gezinsagenda, komt het er niet van. Mijn man werkt onregelmatig, heeft nachtdiensten en sport twee keer in de week. Sex is vaak de sluitpost. Het klinkt misschien een beetje zakelijk om sex op de familieplanner te zetten, maar voor ons werkt het. Elke zondag maken we een weekschema en overleggen mijn man en ik over een geschikt moment. ‘Goed gesprek voeren’ schrijven we dan bij woensdag. Ha!”

Dit artikel staat in Kek Mama 06-2017.

Bekijk nu ons Slaapkamerstress-filmpje. Wij vinden ‘m hilarisch.

man gaat vreemd prima
Beeld: Unsplash

Het libido van Kris (36) was nooit hoog, maar toen haar jongste dochter Maud (4) geboren werd, daalde het tot een nulpunt. Haar man zoekt het sindsdien buiten de deur. “Ik weet best dat hij vreemdgaat, maar ik vind het wel prima zo. Kan ik tenminste ongestoord gaan slapen.”

“Acht maanden geleden draaide ik voor de zoveelste keer mijn rug naar mijn man Jeroen. We lagen in bed en ik voelde zijn erectie. De veelzeggende hand op mijn heup, de kus in mijn nek. Ik negeerde ze, zoals meestal, en viel in diepe slaap. Sindsdien hebben we niet meer gevreeën, en voor het eerst in onze relatie, heeft Jeroen het ook niet meer geprobeerd.

Ik weet dat hij sindsdien vreemdgaat. Ik zie hem lachen bij appjes op zijn telefoon. En hij is losser, relaxter – meer dan hij in jaren is geweest. Onze relatie is gelukkig en stabiel; we zijn elkaars beste vrienden en willen geen dag zonder elkaar. Ik besteed de seks sinds kort alleen uit aan een ander. Een soort onuitgesproken afspraak. Hij heeft zijn verzetje, en ik kan ongestoord gaan slapen. Zonder elke avond weer die onrust: o god, dadelijk wil hij weer.

 

Momentje onder de douche

Mijn libido is nooit heel hoog geweest. Zonder reden; zo zit ik gewoon in elkaar. Toen Jeroen en ik net samen waren, acht jaar geleden, deden we het een keer of twee per week. Daar genoot ik heus wel van, maar het was ook meer dan voldoende. Jeroen had wel zin in meer, maar respecteerde dat mijn behoefte anders was. Onze basis is zo sterk, onze liefde zo groot; onze geestelijke band was voor ons beiden veel belangrijker dan het fysieke.

Toen ik zes jaar geleden zwanger raakte van onze zoon Joost, ontging me de lust volledig. Hoort bij de zwangerschap, dachten we, en knuffelden gewoon wat vaker. ‘Ik duik wel een keertje extra onder de douche’, zei Joost als ik me weer eens schuldig voelde. Na de bevalling zou het vast wel goedkomen. Bovendien: alle jonge ouders vrijen toch weinig? Zo bijzonder was onze situatie dus niet.

 

Lees ook:
Carina (42) gaat vreemd en haar man accepteert dat >

 

Eén van de vele huishoudelijke plichten

Maar het kwam niet goed. Twee maanden na de bevalling, drie, acht… Ik moest gewoon echt niet denken aan vrijen. Ik weet het aan de hormonen en slapeloosheid, en Jeroen schikte zich naar de situatie. Hij mopperde wel een beetje, want anderhalf jaar zonder seks met je partner – dat trekt natuurlijk niemand. Dus gaf ik soms uit coulance toe. Misschien krijg ik vanzelf zin als ik het gewoon doe, hoopte ik. Maar er gebeurde niks. Mijn lichaam reageerde op zijn aanrakingen, maar emotioneel was ik er niet bij.

Zo hielden we het een tijdje vol. We vreeën hooguit eens in de twee weken, en niet omdat ík er nou zo’n zin in had, maar Jeroen was er tevreden mee. Ik ben dol op hem, weerzinwekkend vond ik het niet. Het was meer een soort plicht waaraan ik gehoor gaf. Zoals ik ook dagelijks de was draaide, of luiers van onze zoon verschoonde.

 

Porno en een speeltje

Ik werd opnieuw zwanger, wéér deden we maandenlang niks, en toen ze drie maanden na haar geboorte al doorsliep, deed Jeroen weer eens een verleidingspoging. Fysiek was er, op wat gierende borstvoedingshormonen na, niks met me aan de hand. Ik was niet uitgescheurd, vloeide al lang niet meer en ik voelde me comfortabel in mijn lichaam. Maar ik kon het niet. Ik kreeg gewoon geen zin, wat ik ook probeerde.

Toen Maud een maand of tien was, vond ik dat het er toch echt eens van moest komen. Dus gaf ik toe, uit medelijden. Jeroen was blij, en daarmee ik ook, maar genieten deed ik er niet van. Niet dat ik dat vertelde. Wel probeerden we de boel een beetje spannender te maken. We keken porno, masseerden elkaar eerst uitgebreid, gingen romantisch uit eten en kochten een speeltje. Maar ik kreeg de knop niet om.

 

Vreemdgaan is de oplossing

Onze laatste vrijpartij is nu zeker tien maanden geleden. Na mijn afwijzing van een maand of acht geleden, is er iets veranderd bij Jeroen. Ik vermoed dat hij op Tinder zit, of elders scharrels regelt. Neem het hem maar eens kwalijk, als je altijd maar ‘nee’ krijgt van je eigen vrouw, dus laat ik hem zijn gang gaan. Onze relatie wordt er stukken relaxter van. Hij is geen wandelende brok opgekropte energie meer, en ik ga elke avond met een gerust gevoel naar bed. Ik hóef niks meer.

Ik denk niet dat Jeroen verliefd is op een ander. Als hij alleen het lichamelijke buiten de deur haalt, heb ik daar verder vrede mee: ík kan het hem niet geven. We zouden naar een seksuoloog kunnen gaan, maar eerlijk gezegd vind ik dat niet nodig. Ik wíl mijn libido helemaal niet veranderen, en gebruik liever een oplossing als deze. Op alle andere vlakken zijn we dolgelukkig. Ik heb vriendinnen die de sterren van de hemel vrijen met hun man, maar in het dagelijks leven amper een woord met hem te wisselen hebben. Of altijd zonder partner op pad gaan, omdat hun interesses zo verschillen. Ik deel liever de geestelijke verbondenheid, al betekent dat natuurlijk wel dat we binnenkort over dit onderwerp moeten praten. Als onze band zoveel sterker is dan seks, moeten juist wij dit samen aankunnen.”

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

relatietherapie kinderen
Beeld: Pixabay

En dan loopt het ineens – of eigenlijk al veel langer – niet meer zo lekker in jullie relatie. Welke soorten relatietherapie zijn er, ook als je kinderen hebt?

 

EFT-relatietherapie

Deze vorm van relatietherapie staat voor Emotionally Focused Therapy. Klinkt interessant, maar wat houdt het in? Allereerst verraadt de naam al dat deze therapie zich richt op emoties. Er wordt gekeken naar patronen binnen jullie relatie (altijd en eeuwig ruzie over geld of een niet-uitgeruimde vaatwasser), zodat jullie deze leren te herkennen en te begrijpen. Want je weet zelf ook wel: vaak gaat het niet eens om die vervloekte afwas, maar wat eronder ligt (geen rekening houden met elkaar, je in de steek gelaten voelen). Ook gaan jullie kijken naar oud zeer. Daarna gaan jullie met behulp van de therapeut bouwen aan een nieuwe, veilige basis waarin jij en je partner elkaar om steun en begrip vragen, in plaats van elkaar verwijten te maken. Er wordt naar het hele gezin gekeken en onderzocht waar jullie het meeste behoefte aan hebben.

Meer info vind je hier.

 

Samengesteld gezin coaching

Hij heeft al kinderen, jij hebt al kinderen, en samen werden jullie verliefd. Mooi sprookje toch? Er zijn in Nederland ontelbaar veel samengestelde gezinnen. Maar de cijfers hierover zijn niet best: 60% van zulke gezinnen redt het uiteindelijk niet. Grootste knelpunten: verschil in opvoeding (‘Van mama mag het wel en jij bent mijn vader niet!’), mag je iets zeggen over je stiefkind, bemoeienissen van ex-partners en ga zo maar door. Gelukkig is er speciale coaching voor samengestelde gezinnen. Deze hulp is erop gericht om rust te creëren in jullie leven en relatie. De bedoeling is om jullie samengestelde, unieke gezin goed op de rails te zetten, met jullie eigen gezinscultuur. Want eerlijk is eerlijk: elke familie is anders. De praktische adviezen hebben als doel om binnen 3 tot 5 maanden voor meer balans te zorgen in jullie hele gezin. En dat is heel, héél erg fijn, voor iedereen.

Meer info vind je hier.

 

Lees ook
LIEFDE: Zo kan het dus ook: blij met je scheiding >

 

Systeemtherapie

Relatieproblemen gaan vaak veel verder dan alleen de band tussen jou en je partner. Als jullie kinderen hebben, horen die ook bij de relatiedynamiek. Bij systeemtherapie wordt gekeken naar het sociale systeem waarvan je deel uitmaakt, zoals je gezin. En hierin staat vooral de wisselwerking met andere personen bij het probleem centraal.  Het kan dus zijn dat je deze therapie niet alleen met je partner doet, maar ook met jouw eigen ouders of je kinderen (als die oud genoeg zijn). De systeemtherapeut kijkt dus naar het hele gezin, en iedereen wordt bij de oplossing betrokken. Soms zie je dat bepaalde obstakels van generatie op generatie worden doorgegeven: jij mocht vroeger nooit ‘huilen om niets’, en ineens snauw je dat ook naar je eigen kids. Deze vorm van therapie is heel geschikt om ook dit soort opvoedingskwesties te doorbreken.

Meer info vind je hier.

 

Oplossingsgerichte therapie

Oké, jullie weten dat het niet heel lekker gaat in jullie relatie. Maar elk huisje heeft z’n kruisje en jullie willen niet te veel kibbelen over hoe deze impasse is ontstaan. Dan is oplossingsgerichte therapie iets voor jullie. Deze hulpsoort gaat niet over hoe jullie problemen ontstaan zijn en het analyseren hiervan, maar is gericht op het oplossen ervan. De therapeut helpt jullie te kijken naar de momenten waarop het wel goed gaat en hoe jullie onderlinge situatie is als jullie troubles er niet zijn. Wat gaat er dan wél goed en hoe komt dat? En: hoe houden jullie dit vol? Lekker positief, kortom.

Meer info vind je hier.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >