Beeld: Pixabay
Beeld: Pixabay

De een lust er wel pap van, de ander vindt twee keer per jaar al teveel. "Als we eenmaal bezig zijn, denk ik: waarom vrijen we niet vaker?"

'Hij slaapt nog, ik bespring hem'

Myrthe (37), woont samen, drie kinderen van 16, 14 en 3. Seksfrequentie: twee, drie keer per week. “Wij doen het meestal in de ochtend, als de kinderen nog slapen. Ik word voor de wekker wakker, mijn vriend ligt nog knock-out en ik bespring hem. Succes verzekerd. ’s Avonds zijn we te moe voor sex. Als ik mijn bed ruik, wil ik slapen. Heel soms plannen we echt een avond in, dan slapen we pas rond vier uur. Ik vind het ook praktischer in de ochtend. Kun je meteen douchen en begin je de dag lekker vrolijk. Maar goed, het gebeurt weleens dat we halverwege horen roepen: ‘MAMA! WAKKER!’ Of dat mijn oudste zoon ineens als een kamerolifant de trap op rent. Dan gaan we vroom op onze telefoons kijken. Gelukkig slapen we op zolder, als er een kind naar boven stormt, hebben we een paar seconden speling.”

 

'Zegt mijn vriend: het wordt weer eens tijd'

Yule (34), woont samen, twee kinderen van 5 en 2. Seksfrequentie: twee, drie keer per maand. “Voor we kinderen kregen, kon ik er geen genoeg van krijgen. Nu zit ik in de fase: laat me alsjeblieft met rust. Slaapgebrek is dodelijk voor je seksleven. Je bent óf uitgeblust óf je kind verstoort de vrijpartij. Als mijn vriend aan de bel trekt dat het weer eens tijd wordt, trek ik een mooi lingeriesetje aan om in de stemming te komen. Eenmaal bezig vind ik het vaak heerlijk en denk ik: waarom doe ik het niet vaker? Sex betekende voor mij genieten van zijn lijf, je verbonden voelen met elkaar, maar ook gewoon platte lust. Ik mis mijn oude ik enorm.”

 

'Kiezen op elkaar en meedeinen'

Joyce (39), getrouwd, tweeling van 3. Seksfrequentie: eens in de zes maanden. “John zou elke dag willen, ik heb zelden zin. Dat wringt. Ik probeer elke avond ver voor John naar bed te gaan en hou me slapende als hij naast me komt liggen. Van de gedachte aan sex word ik al naar. Geen idee waarom, ik ben gewoon nooit een tijger in bed geweest. Niet met John, niet in eerdere relaties. Toen we een kind wilden heb ik een kleine opleving gehad, maar eenmaal zwanger stortte mijn libido weer in. Ik vind sex een overschatte activiteit binnen een relatie. Zoenen, knuffelen en strelen vind ik lekker en intiem genoeg. Helaas is John het niet met mij eens. Hij blijft aandringen, ik blijf hem afwijzen. Pas als hij echt boos wordt, geef ik toe. Kiezen op elkaar, een beetje meedeinen en dan ben ik er voorlopig weer vanaf.”

 

‘Nooit meer een verwassen slaapshirt’

Femke (36), getrouwd, twee kinderen van 17 en 4, seksfrequentie: twee keer per week. “Een jaar geleden vreeën mijn man en ik hooguit eens per maand. Ik heb zo’n druk leven dat ik vergat ook nog vrouw te zijn. In bed droeg ik grote T-shirts en het irriteerde me als mijn man gezellig tegen me aankroop. We hebben hulp gezocht bij een therapeut. Nu ga ik ’s avonds eerst lekker in bad liggen. Ik smeer mezelf in met bodylotion en trek een sexy nachthemdje aan. Ook mijn man is actiever geworden. Hij stuurt me vaker een erotisch appje, neemt bloemen mee en is galanter. Voor ons werkt het. Inmiddels vrijen we soms drie keer op een dag.”

 

‘De slaapkamer is van ons'

Esmeralda (33), getrouwd, twee dochters van 7 en 3, seksfrequentie: twee keer per week. “De ene keer vrijen we een uur, de volgende keer hebben we een vluggertje en soms trekken we er twee, drie uur voor uit. Ook de seksspeeltjes wisselen we af. Soms geen, soms één, soms meerdere. Die speeltjes liggen veilig opgeborgen in de kledingkast, mijn favoriet verstop ik in mijn nachtkastje. Tot nog toe hebben onze meiden ze niet gevonden. We willen ook niet dat ze zomaar in onze slaapkamer komen. Niet dat ik geheimzinnig wil doen over sex, hoor. Ik wil er later vrij met ze over praten. Zelf ben ik ook zo opgevoed. Mijn moeder kocht op de Huishoudbeurs mijn eerste vibrator.”

 

‘We pakken ’s ochtends ons momentje’

Karin (47), woont samen, drie kinderen van 18, 16 en 7, seksfrequentie: twee, drie keer per week. “Michel en ik wonen sinds een halfjaar samen. Daarvoor kwam hij eens per week langs en hadden we urenlang sex als mijn zoontje sliep. Nu we samenwonen, zijn Michels dochters ook bij ons ingetrokken. Zij hangen ’s avonds op de bank, dan komt er niks van vrijen. Michel maakt me soms wakker als ik al slaap en we proberen ’s ochtends vroeg vaak een momentje te pakken. Omdat we pas kort samenwonen hebben we weinig nodig om het leuk te maken. Tijd vinden om sex te hebben is al spannend genoeg.”

 

'Dat kun je een peuter niet aandoen'

Daphne (28), getrouwd, dochter van 3, seksfrequentie: twee keer per maand. “Er slaapt een peutermeisje op onze slaapkamer. Dat komt omdat we geen kamertje voor Liv hebben in ons huis. Toen we nog een baby was, hadden Jasper en ik gewoon sex. Het was misschien een beetje gênant als ze wakker werd als ik net hijgend bovenop zat, maar een speentje was genoeg om haar weer in slaap te krijgen. Nu Liv ouder is, wil ik absoluut niet dat ze geconfronteerd wordt met de hobby van haar ouders. We hebben voor de veiligheid een laken opgehangen tussen de bedden, maar toch. Als we het al doen ben ik muisstil en lig ik vooral te luisteren of zij niet wakker wordt. Niet echt goed voor de passie.”

 

'Woensdag, 23:00 uur, 'goed gesprek''

Bianca (31), getrouwd, drie kinderen van 9, 7 en 5, seksfrequentie: een keer per week. “Als ik sex niet inplan in de gezinsagenda, komt het er niet van. Mijn man werkt onregelmatig, heeft nachtdiensten en sport twee keer in de week. Sex is vaak de sluitpost. Het klinkt misschien een beetje zakelijk om sex op de familieplanner te zetten, maar voor ons werkt het. Elke zondag maken we een weekschema en overleggen mijn man en ik over een geschikt moment. ‘Goed gesprek voeren’ schrijven we dan bij woensdag. Ha!”

Dit artikel staat in Kek Mama 06-2017.

Bekijk nu ons Slaapkamerstress-filmpje. Wij vinden ‘m hilarisch.


geld bom onder relatie
Beeld: Pixabay

Hij koopt een surfplank van zijn laatste centen. Zij jaagt stiekem het spaargeld erdoorheen. Probeer dat maar eens als stel te overleven.

“Ik dacht: ik betaal het aan het eind van de maand wel terug. Het was de eerste keer dat ik geld overboekte van onze spaarrekening naar mijn bedrijfsaccount.” Achteraf kan Birgit (39) zich wel voor de kop slaan. “Want het bleef natuurlijk niet bij die ene overboeking.”

In 2014 richtte ze haar administratieve eenmanszaak op – ze wist zeker dat het een succes zou worden. “Mijn vriend vond het spannend dat ik mijn goedbetaalde baan opzegde, maar steunde me. De markt vroeg erom, ik had jarenlang ervaring in de branche en privé waren we niet afhankelijk van mijn salaris.”

 

Opstartkwestie, gokte ik

De zaken liepen toch iets minder voorspoedig dan ze hoopte. “Opstartkwestie, gokte ik. Dat er het eerste jaar meer geld uitging dan binnenkwam, hield ik maar even voor mezelf. Er zouden vanzelf meer klanten komen.” Stom, zegt ze nu. “Want als ik meteen open kaart had gespeeld, hadden we misschien wel even ruzie gehad, maar dan hadden we samen naar een oplossing kunnen zoeken. Kunnen afspreken hoeveel we in mijn zaak zouden investeren.

Nu heb ik in twee jaar tijd, zonder iets te zeggen, onze volledige spaarpot van veertig duizend euro erdoorheen gejaagd om mijn bijdrage aan de hypotheek te kunnen blijven voldoen. Hartstikke hypocriet natuurlijk, want die bijdrage betaalde mijn vriend uiteindelijk zelf.”

 

Dag sloepje, dag droomvakantie

Dag sloepje, waar vriend zo lang voor had gespaard, dag droomvakanties met hun zonen van zes en acht. “Mijn vriend kwam er nog per toeval achter ook, toen hij mijmerend over dat bootje eens op onze spaarrekening keek. Ik kan hem zijn woede niet kwalijk nemen. Ik heb hem twee jaar lang bedrogen en het hele gezin een droom ontnomen. Voor niks, want mijn zaak heb ik een halfjaar geleden opgedoekt, vrijwel direct na zijn ontdekking. Ik werk inmiddels weer in loondienst. Onze relatie is sindsdien ijskoud. Al zou mijn vriend me willen verlaten, we hebben geen cent reserve om een verhuizing te betalen.”

 

Geld nummer één ruzieonderwerpen

Geld staat met stip op één als het gaat om ruzieonderwerpen. Ver boven de opvoeding van de kinderen, schoonouders, jaloezie of seks. Sterker nog: volgens het NIBUD (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting) maakt bijna tweederde van de stellen regelmatig tot vaak ruzie over de financiën. Birgit: “Ik heb maanden wakker gelegen van de financiële ellende waarin ik ons heimelijk stortte. Bleef hopen dat de opdrachten binnen zouden stromen. Ik schaamde me voor mijn falen, dat ik mijn vriend gelijk moest geven dat hij zijn twijfels had toen ik mijn baan opzegde. Ik vond dat vernederend, maar het verlies dat ik nu lijd is vele malen groter.”

 

Lees ook
Hoe denken jij en je partner over geld? Door deze vragen zie je of jullie op één lijn zitten >

 

 

Stelde financiële situatie rooskleuriger voor

Ook de vriend van Annabel (41) stelde zijn financiële situatie íets rooskleuriger voor toen hij haar leerde kennen via een datingsite. Annabel: “Hij is een erudiete verschijning, zoals dat heet. Maatpak, welbespraakt, wel een kleine auto maar dat vond ik juist geinig. De eerste weken betaalde hij alles. Duwde mijn portemonnee weg als ik de rekening wilde pakken, regelde kaartjes voor het theater; hij legde me volledig in de watten.”

 

Etentjes kon hij niet betalen

Tot de verliefdheidswolk een beetje begon op te trekken, en de realiteit voor Annabel steeds duidelijker werd. “De etentjes namen af, steeds vaker stelde hij voor gewoon thuis een filmpje te kijken. En de airco van dat autootje bleek al meer dan een jaar kapot.” Zij zat er warm bij, ook dankzij de alimentatie van haar ex. Hij biechtte uiteindelijk op dat hij erg veel alimentatie moest betalen, in een te duur appartement woonde en tegenvallende bedrijfscijfers had. Die etentjes kon hij eigenlijk helemaal niet betalen. “Het komt erop neer dat mijn ex nu onze romantische dinertjes betaalt, want ik gooi tegenwoordig mijn creditcard op tafel.”

 

Aantrekkelijk is anders

Aantrekkelijk is anders, vindt Annabel. Net zoals de meeste vrouwen, trouwens. Volgens onderzoek van online datingbureau Elite is het inkomen van een partner voor 65 procent van de vrouwen belangrijk. Bij de mannen zou dat gelden voor slechts 16 procent. Voor 34 procent van de vrouwen zou een huwelijk niet eens een optie zijn als iemand een lager inkomen heeft dan zij.

“Ik baal ervan dat hij zich anders heeft voorgedaan”, zegt Annabel. “Weet ook niet of ik de relatie had doorgezet als ik dit in het begin had geweten. Ik heb al een tien-­ en twaalfjarige om voor te zorgen, daar hoef ik de zorg voor een volwassen vent niet bij. Wintersport, een weekendje weg als we de kinderen niet hebben; kan dus niet. Ik had mijn vrijheid en bewegingsvrijheid na mijn scheiding eindelijk herwonnen. Nu ben ik door het geldgebrek van mijn nieuwe vriend weer aan handen en voeten gebonden. Daar pas ik voor: dan ga ik liever in mijn eentje verder, met mijn kinderen.”

 

Bodem van huishoudpot komt in zicht

Niet dat geldzorgen nou makkelijker zijn als je al wel de helft van je leven samen bent en drie kinderen op de wereld hebt gezet. Josine (33) moet bijdragen aan het gezinsinkomen sinds het met de zaak van haar man bergafwaarts gaat. Maar geen baan houdt ze langer dan een paar weken vol, terwijl de bodem van de huishoudpot steeds meer in zicht komt.

“Ik heb na mijn opleiding nooit echt gewerkt. Ik zorgde voor de kinderen en de huishouding terwijl hij het geld verdiende. Met zo’n schamel cv liggen de banen niet voor het oprapen. Ik heb het even geprobeerd als postbode en in de thuiszorg. Banen onder mijn niveau. Dat zette niet echt zoden aan de dijk.”

 

Deel liefde partner ontleen aan inhoud portemonnee

Het gekwakkel met banen is niet goed voor hun liefdesleven: “Ik ben teleurgesteld dat mijn man niet in staat is zijn bedrijf te laten slagen, hij vindt mij een sukkel omdat ik zo aanrommel met baantjes.”

Sinds kort werkt ze als filiaal manager, deze keer met meer kans van slagen. “De omgeving is fijn, het salaris redelijk. Hopelijk draagt dat genoeg bij om ons leven weer op te pakken. Ik moet er niet aan denken dat we het financieel niet redden en noodgedwongen ons huis moeten verkopen. Ik weet niet of ons huwelijk dat zou overleven. En misschien wel  erger: ik moet dus constateren dat ik een deel van mijn liefde voor mijn partner blijkbaar ontleen aan de inhoud van zijn portemonnee.” 

 

Niks aantrekken van karige financiën

Wendy (38) ergert zich aan haar man die nogal nonchalant met geld omgaat. Ze kochten een fijn huis toen de toekomst hun nog toelachte, maar toen sloeg de recessie toe. Beiden raakten drie jaar geleden hun baan kwijt. Geen nood, ze vonden al snel een nieuwe: hij fulltime, zij drie dagen per week. Ze gingen er in inkomen op achteruit, terwijl ze inmiddels ook een kind hebben.

Wendy: “Dat onze zoon – hij is nu twee jaar – voor extra kosten zou zorgen, hadden we ingecalculeerd. Irritant vind ik dat mijn man zich helemaal niks aantrekt van onze karige financiën. Hij shopt vrolijk verder bij de peperdure biologische supermarkt en koopt een surfplank van onze laatste centen omdat hem dat zo’n leuke nieuwe hobby lijkt. Geen water in de buurt, trouwens, en dat karretje om de plank te vervoeren moet ook nog worden aangeschaft. En ik maar dubbeltjes omdraaien, terwijl ik óók weleens iets aan mijn hopeloos verouderde garderobe wil doen.”

 

Echte communicatiekwestie

Ergens vindt Wendy het ook wel aandoenlijk, wanneer man met tassen vol hoofdprijs artikelen het weekend inzet. “Ik ben de gezondheidsfanaat en kookgek van ons twee, hij probeert me daarin te stimuleren. Maar ik koop alleen spullen van het huismerk, hij komt thuis met duur amandelmeel. Het interesseert hem gewoon niet echt, financiën – en al helemaal niet wat ik daarover denk. Ik ben bang dat het ons op een dag zal opbreken.”

Tja, en dát is volgens relatiedeskundigen vaak de echte reden wanneer een relatiecrisis om geld lijkt te gaan: het gebrek aan communicatie, gelijk waardigheid of vertrouwen dat eronder ligt. Wendy: “Bij ons is het echt een communicatiekwestie. Ik begrijp niks van zijn impulsieve aankopen, hij vindt op zijn beurt dat ik me aanstel. Zegt: ‘We kunnen de rekeningen toch nog betalen?’ Ík bouw liever een buffer, zodat we weer eens een zomer op vakantie kunnen met z’n drietjes, en hij daar fijn een plank kan huren.”


Dit artikel staat in een Kek Mama Geldspecial en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

stiekem zwanger kind of ik
Beeld: 123RF

Stiekem de pil in de kliko gooien en je man voor een voldongen feit stellen: “Lieverd, ik weet dat je er niet op zit te wachten, maar ik ben lekker toch zwanger.”

Denise (45) had een relatie met een twaalf jaar jongere man toen ze op haar 38ste werd overvallen door een niet te stuiten kinderwens. Inmiddels is dochter Isabeau zes. Ze ziet haar vader één zondag per maand.

“Natuurlijk wist ik dat ik me in een onmogelijke situatie had gemanoeuvreerd. Ik was bijna veertig en had klapperende eierstokken. Hij was 26, net afgestudeerd, amper uit de luiers. Voor mij was het vrij simpel: als ik een kind wilde, was het nu of nooit. Mijn vriend zag een baby als een bedreiging voor zijn vrijheid en de carrière die hij wilde maken.
 

'Denk snel'

Toen ik hem vertelde dat ik intens verlangde naar een kind, wilde hij tijd om na te denken. Hij wilde mij niet kwijt, maar verheugde zich op een paar vrije, onbezorgde jaren voordat hij zich zou settelen. ‘Denk snel’, zei ik. Waarop ik de pil in de kliko mikte en geen woord meer vuilmaakte aan het onderwerp. Twee maanden later was ik zwanger.
 

'Het is het kind of ik'

Mijn vriend was overdonderd en zei: ‘Het is het kind of ik.’ Nou, die keuze was makkelijk. Een paar weken later gingen we uit elkaar. De controles bij de verloskundige, de pretecho – ik heb het allemaal alleen gedaan. Vrienden en familie hielpen me met het bij elkaar scharrelen van een babyuitzet en ik vond een baan als stylist die ik goed kon combineren met de zorg voor een baby. Ex en ik spraken af dat hij een minimale rol in de opvoeding zou spelen, maar wel in beeld zou blijven. Ons kind had het recht een band op te bouwen met ons allebei, daar waren we het over eens.
 

Lees ook
Stiekem zwanger: 'Het was de genadeklap voor onze relatie' >

 

Rots in de branding

Toen ik weeën kreeg, stond mijn ex binnen vijf minuten op de stoep. Hij heeft me fantastisch begeleid tijden de bevalling. Hij was mijn rots in de branding, maar het veranderde niks aan onze beslissing. We zijn goed bevriend gebleven; hij koestert gelukkig geen wrok. Eens in de maand is Isabeau een zondag bij hem, en hij komt op haar verjaardag. Daar is iedereen tevreden mee. Isa weet niet beter, haar vader maakt haar van dichtbij mee en behoudt toch zijn vrije leven, en ik heb het kind waar ik zo hard naar verlangde. Financieel bijdragen aan haar opvoeding hoeft hij van mij niet, hoe hard ik daardoor af en toe ook op een houtje moet bijten.

Een beetje lullig voelt het wel, dat ik mijn ex destijds zo voor het blok heb gezet. Ik had natuurlijk ook voor een anonieme donor kunnen kiezen, maar dacht dat ik geen tijd te verliezen had. Nou ja, iedereen is nu gelukkig met de situatie en daar gaat het om.”
 

Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >