latten Ellen vliegen
Beeld: Pexels

Het kan raar lopen in het leven. Dan heb je samen kinderen, maar kun je niet bij elkaar wonen. “In het weekend zijn we heel even een gewoon gezin.”

Ellen (34) is getrouwd met Jeroen (38) en moeder van Lewis (6) en Miles (3).

More content below the advertising

“Papa vliegt, woont in Taiwan en is een week per maand thuis. Mama is er altijd. De kinderen weten niet beter. Ze zullen nooit huilen als Jeroen afscheid neemt. Het is fijn als hij er weer is – hij brengt de leukste cadeautjes mee – en ze bellen via Skype. Lewis heeft een eigen iPad en belt zelf naar papa, soms zonder dat ik dat in de gaten heb. Er is een tijdsverschil van zeven uur met Taiwan, maar Jeroen neemt altijd op, ook als hij ligt te slapen.
 

Tegen onze zin latten

Jeroen en ik latten tegen onze zin. Hij is piloot voor Eva Air, een Taiwanese luchtvaartmaatschappij. Toen we een relatie kregen, werkte hij nog als bagageman op Schiphol. Via studies heeft hij zich opgewerkt tot piloot. We hebben op Curaçao gewoond, daar vloog hij voor de lokale maatschappij. Na drie jaar had hij meer dan duizend vlieguren gemaakt en kon hij copiloot worden.
 

'Ik miste even op de fiets springen'

Veel mensen denken dat het op Curaçao elke dag vakantie is, maar als je daar moet leven is het anders. Ik miste Nederland. Even op de fiets springen, wandelen met de kinderwagen, bij familie en vriendinnen langsgaan en simpelweg de kinderen buiten laten spelen. Dus toen we in aanmerking kwamen voor een huurwoning in Huissen, heb ik direct ja gezegd. Onze oudste was vier en de jongste een jaar toen we terugkeerden naar Nederland. Het was van meet af aan duidelijk dat ik in Nederland zou blijven, ook als Jeroen een baan in het buitenland zou krijgen. Ik piekerde er niet over nog een keer
te emigreren. Dan maar latten.

Na een jaar vond Jeroen eindelijk een baan als copiloot op een Boeing 777. Eva Air is een fijne maatschappij die meedenkt met gezinnen. Jeroen heeft een zogeheten commuter contract waardoor hij acht opeenvolgende dagen vrij heeft. Die dagen kunnen we zelf plannen; rondom sinterklaas, verjaardagen of tienminutengesprekken. In Taiwan woont hij kosteloos in een appartementencomplex met andere buitenlanders.
 

Lees ook
'Doordeweeks is papa er altijd, ze hoeft hem dus niet vaak te missen' >

 

Versnipperde dagen of hele week vrij

Taiwan klinkt ver, maar als hij voor een Nederlandse maatschappij zou vliegen, zou het niet veel beter zijn. Dan zijn de vrije dagen versnipperd en hij is nu een hele week thuis. Hij hoeft van mij niet veel aan het huishouden te doen. Ik vind het belangrijker dat hij er is voor de kinderen. Lekker met ze Playstationnen, fietsen of naar het Treinmuseum.

Nu we al twee jaar zo leven, merk ik dat het steeds makkelijker gaat. Een lamp draai ik zo in, vuilnisbakken sjouw ik zelf naar buiten. Soms is het ook echt weer wennen als hij thuiskomt. Ik ben van de strakke planning maar als Jeroen thuis is, staat er op maandagavond chips op tafel. En moet ik accepteren dat hij voetbal kijkt, net als ik aan mijn boek wil werken.
 

'Het moeilijkst vind ik de eenzaamheid'

Het leven dat ik nu leid is best pittig. Het moeilijkst vind ik de eenzaamheid en de zorg die altijd op mijn schouders neerkomt. Op zaterdagochtend zit ik in het zwembad bij de oudste, terwijl ik ondertussen de jongste moet entertainen. Daarna doe ik in mijn eentje de weekendboodschappen. Een avond sporten is er niet bij en doordeweeks werk ik als docent inburgering. Ik had best graag nog een kind gewild, maar dat lijkt me niet verstandig in onze situatie.

Nou ja, er zijn natuurlijk ook voordelen. Als Jeroen naar New York gaat shopt hij de leukste kleren of schoenen voor me. We dutten niet in, daar krijgen we de kans niet voor. Onze relatie blijft spannend en leuk. En het allerleukste: hij is nooit chagrijnig. Ik heb een vent die zijn droom heeft waargemaakt.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 


 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

apps-mannen-met-humor

Mannen. Hoewel je ze na de zoveelste vieze sok op de badkamervloer soms liever achter het behang plakt, zijn ze toch ook wel heel erg grappig. Dat bewijzen deze apps maar weer.

Hij heeft nog gelijk ook.

More content below the advertising

 

Grapjas.

 

 

Mogen ze hem ook gelijk meenemen.

 

 

Lees ook
Lollige video: dit gebeurt er als mannen een babyshower organiseren >

 

En bedankt.

 

Vast een (mannen)griepje.

 

 

Allebei, graag.

 

 

Ah, vandáár joh...

 

'Every king needs a throne...'

 

Bron: BuzzFeed

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
relatieproblemen overleefd
Beeld: Pexels

Het zou zomaar kunnen dat je je een huissloof voelt en baalt van je seksleven, de ruzies en het gedoe. Dan is één ding zeker: tijd om je relatie te redden, al dan niet met hulp van een therapeut.

Marieke (44, moeder van drie kinderen van 14, 12 en 8) vond niet dat ze in relatietherapie moest, maar dat ze aan zichzelf moest gaan werken. Ze heeft sinds vier jaar een latrelatie met Tim.

More content below the advertising

“Vorige winter zei Tim: ‘Je doet me zo vaak pijn, ik weet niet hoe lang ik dat nog volhoud.’ Ik schrok me rot. Ik wil hem helemaal niet kwijt. Met Tim kan ik lachen, huilen, praten, vrijen, alles. Hij is lief en heeft kanten van mij gezien die anderen nog nooit hebben gezien. En toch was ik wéér in hetzelfde patroon vervallen als in mijn vorige relaties. Dat moest stoppen. Daarom ben ik de cursus ‘Liefdevol leven’ van relatiecoach Carolien Franssen gaan volgen. 

Vechten, dat is wat ik doe in relaties. Ik weet altijd wel iets te vinden wat niet deugt, waar ik kritiek op kan hebben en ruzie over kan maken. Een voorbeeld: vorig jaar had ik een peesontsteking aan mijn arm. Dat was zo pijnlijk dat ik morfine kreeg om te kunnen slapen. Midden in de nacht belde ik Tim omdat ik wilde dat hij kwam. Dat ging niet: hij had de hele avond gewerkt in zijn restaurant en was zo moe dat hij het te gevaarlijk vond om te rijden. Ik heb een enorme scène geschopt, zitten huilen en schreeuwen aan de telefoon. Gedreigd het uit te maken: ‘Als jij me nu in de steek laat, hoeft het niet meer van mij’. 
 

Ik begreep het zelf ook niet

Na zo’n uitbarsting probeer ik het weer goed te maken, maar dat is een hele klus, want Tim voelt zich natuurlijk diep gekwetst. Die pijn van Tim vond ik lastig. Ergens vond ik mijn woede namelijk terecht. Snapte hij niet dat het een normale reactie vanuit míjn pijn was? Toch begreep ik het ergens zelf ook niet. Ik had niet de regie over dat gedrag, het gebeurde gewoon. Voor ik er erg in had, flapte ik er van alles uit. 

De cursus bestond uit vijf sessies; er deden nog vier andere vrouwen aan mee. Elke keer brachten we iets in waarmee we vastliepen. Caroline benaderde het probleem systemisch, ze keek om te beginnen naar het gezin waarin ik ben opgegroeid. Daar ligt immers de basis van wat je hebt geleerd over de liefde. Ze zette poppetjes in een bepaalde opstelling: bijvoorbeeld van elkaar af gedraaid of juist niet. Ook zette ze stereotypen van mezelf neer, bijvoorbeeld agressief, lui of meegaand. 

Nu pas zie ik hoe mijn jeugd doorwerkt in mijn relaties. Het ontbrak mij als kind aan warmte en empathie, mijn ouders waren niet in staat mij dat te geven. Daardoor dacht ik onbewust: ik doe het wel alleen. Ik liep eens een hersenschudding op bij een balspel, en dat heb ik thuis gewoon niet verteld. Zo van: laat ik mijn ouders hiermee maar niet lastigvallen. Wanneer ik me kwetsbaar voel in mijn relatie, probeer ik mezelf te beschermen door agressief te reageren. Dat inzicht is mijn redding. Het helpt me anders te reageren.
 

Lees ook
Lachen om relatieproblemen: 'Co-ouderschap is stukken duurder, hoor' >

 

Steeds beter

Als ik nu de neiging voel in de aanval te gaan, spreek ik mezelf toe: stop. Wat is er met míj aan de hand op dit moment? Wat heb ik nodig? Kan ik dat tegen Tim zeggen? Het lukt me steeds beter. Ik had deze week bijvoorbeeld een paar pittige dagen achter de rug met mijn dochter toen Tim vertelde dat hij een ruzietje had gehad met zijn zoontje. Ineens kookte ik vanbinnen: hoe kun jij over zoiets kleins zeuren, weet je wel wat ík allemaal heb doorstaan? 

Als ik alleen ben, ben ik de sterke en vrolijke moeder, maar als Tim komt, stort ik in. Ik weet nu dat ik op zo’n moment zacht moet blijven, in plaats van in de aanval te gaan – anders gaan we weer met knallende ruzie uit elkaar. Dus ik zei tegen Tim: ‘Ik heb zulke heftige dingen meegemaakt de afgelopen dagen. Nu ik jou zie, komt alle opgekropte spanning los.’ Dan maakt hij een grapje, slaat zijn armen om me heen en laat me even uithuilen. Zo werkt het dus.

Het gaat met stapjes, ik ben er nog niet, maar het is fijn om te zien dat ik kan beïnvloeden hoe een ander zich opstelt. Ik krijg de warmte en liefde waarnaar ik verlang, als ik Tim maar de kans geef.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >