geluk na scheiding
Beeld: Getty

Vijf jaar na haar scheiding heeft Kek Mama’s Jorinde haar tranen al lang weggepoetst, kijkt eens om zich heen en beseft: verhip, het leven als single moeder hangt gewoon écht aan elkaar van geluksmomenten.

Zoals deze:

 

1.

Vrijdagavonden in het grote bed. Alle drie in afzichtelijke onesies, en dan met popcorn én chips én cola (en wijn) The Voice, Idols of iets anders verschrikkelijks kijken. Om de volgende ochtend wakker te worden met een kindervoetje in je neus, de hond op het voeteneind en een onbegrijpelijke hoeveelheid plakkerige kruimels in je bh.

 

2.

Die ándere vrijdagavonden, waarop de kinderen naar hun vader zijn en je daar sinds kort nog van kunt genieten ook. Met vriendinnen aan de keukentafel bergen hapjes wegspoelt met cadeauwijn van de laatste dinerdate, terwijl jullie de goorste details bespreken. En iedereen verspreid door het huis crasht in kinderstapelbedden, en geen vent (zelfs die twee leukste kleinsten niet) jullie komt storen.

 

3.

De zaterdagochtenden na de vrijdagavonden met vriendinnen. Waarop je je met een vette grijns nog eens omdraait, wanneer je bedenkt hoe die vriendinnen én je ex nu al twee uur kleumend met een kater op het sportveld staan.

 

4.

Of nog even in de armen duikt van die ene friend with benefits, met wie je de vorige avond een ongepland afzakkertje nam en van wie niemand het bestaan ooit zal weten.

 

5.

… om vervolgens ’s avonds ongegeneerd in je eentje een tweepersoons sushiplateau weg te werken met een evenredige hoeveelheid wit, je broek op de vreethaak te zetten en na een belletje uit de stad gewoon spontaan wéér de kroeg in te duiken – zonder een babysit te hoeven betalen.

 

6.

Dat zoon de opdracht kreeg van school om een heldenverhaal te schrijven, en je de volgende dag een vel papier op de printer vindt met de titel ‘Supermoeder’, en als laatste passage: ‘Je hebt het echt heel goed gedaan, mam!’

 

7.

Geen remsporen in de wc-pot. (Die van de kinderen tellen niet.)

 

8.

Een huis dat je voor het eerst in je leven écht volgens je eigen smaak hebt ingericht. Omdat er A: geen man met een belachelijke mening rondloopt en B: je dat gewoon kunt betalen.

 

9.

…doordat je dus ook weer bijna fulltime kunt (of nou ja: móet) werken, omdat de kinderen daar best groot genoeg voor zijn. Plus met enige regelmaat een paar dagen naar hun vader gaan. Fantastisch voor je zelfontplooiing. Eigenwaarde en zelfstandigheid. O, en voor je portemonnee natuurlijk, want mooi dat je wel je eigen drank afrekent.

 

10.

Vaderdagcadeautjes. Die hun vader heus ook wel krijgt, maar die ze je stralend presenteren met een: ‘Want je bent een beetje mama en papa tegelijk, en in elk geval echt súperstoer!’ Waar je ze uiteraard tot hun zevenentachtigste aan herinnert.

 

11.

Boswandelingen op zondagochtend, met een dartelende hond van wie je ook meer dan genoeg knuffels krijgt, en die tenminste niet na honderd meter al zeurt met opmerkingen als ‘Hoe ver móeten we nog?’, ‘Mogen we straks patat?’ en ‘Mam, ik ben mijn kaplaars kwijt!’


12.

En dat je dan de rest van de zondag ongestoord kunt Netflixen. Met toastjes op de bank en de colafles gewoon direct aan je lippen. En dat je dan na elke aflevering wel een vreugdedansje wilt doen omdat je met helemaal niemand rekening hoeft te houden.

 

13.

Die ontspannen slapende lijfjes in een doodstil huis. Helemaal voor mij alleen. Werk ik me misschien de blubber voor, maar ik ben nog nooit zo rijk geweest.

 

Jorinde Benner (39) schrijft voor Kek Mama over alles wat ze tegenkomt in haar leven als gescheiden moeder van Lucas (11) en Valentijn (9).

terug na scheiding
Beeld: 123RF

Op een dag kijk je in de spiegel en denkt: misschien is het ook wel mijn schuld dat het tussen ons is misgelopen. En dat zou zomaar het moment kunnen zijn dat je op je knieën terug wil kruipen.

Pleuni (36) zette haar man meteen de deur uit toen ze ontdekte dat hij een vriendin had. Na een jaar mocht-ie weer terugkomen.

“Hij realiseerde zich pas hoe fout hij bezig was, toen hij al vier maanden iets had met de barvrouw van de tennisclub. Ik had geen flauw vermoeden. Elke man drinkt een paar biertjes op de club. Tuurlijk kwam-ie dan later thuis. Dus toen de man van de barvrouw mij belde om het blijde nieuws te verkondigen, was ik met stomheid geslagen. Hij is gek, dacht ik. Of dronken. Ze hadden vast relatieproblemen en hij zoekt gewoon een zondebok.

Toen mijn man het niet eens ontkende, heb ik in een impuls gehandeld. Ik heb zijn spullen gepakt en gezegd dat hij bij zijn moeder kon gaan wonen. Onze dochters waren vier en zes.
 

'Zat ik daar mijn tranen weg te slikken'

Ik zal hem krijgen, dacht ik. Ik ging met de meiden op vakantie en had een paar keer een date. Zat ik tegenover een vreemde kerel mijn tranen weg te slikken omdat ik daar gewoon wilde zitten met mijn eigen vent. Dan dacht ik verbitterd: als hij alle tijd die hij met de barjuf doorbracht in ons huwelijk had gestoken, hadden de meisjes nog gelukkige ouders gehad.

Mijn ex haalde om het weekend keurig de kinderen op voor een logeerpartij in het huis van oma. Ook de woensdagmiddagen nam hij voor zijn rekening. Dan ging hij met ze naar tennistraining, reed met jongste door naar zwemles, en leverde ze voor het avondeten weer bij me af. Dan keek ik naar die blije gezichtjes en luisterde naar hun vrolijke verhalen en wist ik het allemaal niet meer zo zeker. Het was papa voor en papa na. Vanwege mijn wrok zaten ze nu zonder hun vader aan tafel.
 

Niks anders dan behoefte aan aandacht

Mijn ex deed geen enkele poging om onze relatie te redden. Hij respecteerde mijn keus en was een ongelooflijke oen geweest – zijn woorden. Van de kinderen hoorde ik na een paar maanden dat de mevrouw van de tennisbar er niet meer werkte. Mijn schoonmoeder mengde zich niet in onze problemen, maar vertelde wel hoe ongelukkig hij was. Dat die verhouding niks anders was geweest dan behoefte aan aandacht. Ik keek terug op de laatste jaren van ons huwelijk en moest toegeven dat ik onze relatie inderdaad had verwaarloosd. Ik was met van alles bezig – kinderen, werk, huishouden, vriendinnen – behalve met mijn eigen man. Hij was mijn sluitpost geworden en ik de zijne.
 

Het praatje werd een glaasje wijn

Ondertussen werd ons contact steeds meer ontspannen. Het praatje aan de deur als hij de kinderen terugbracht, werd een glaasje wijn. Hij at af en toe mee met ons, bleef een nachtje slapen. Een jaar na onze breuk zei ik: ‘Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig?’ Na drie avonden praten haalde hij zijn spullen op en kwam weer bij ons wonen.

Soms ben ik bang dat hij opnieuw de fout ingaat, maar dan spreek ik mezelf ferm toe: hem niet vertrouwen betekent dat ik ons huwelijk geen eerlijke tweede kans geef. We nemen meer tijd voor elkaar; gaan uit eten of een weekendje weg, zijn samen op dansles. Om me heen zie ik het ene huwelijk na het andere stranden – ik kruip nog even in de armen van de vader van mijn kinderen.”
 

Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama 01-2018.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie-koppels-meer-dan-50-jaar-getrouwd

Liefde vier je elke dag, maar vandaag toch een beetje meer. En daarom willen we je deze prachtige fotoserie 'To Grow Old With You' van Stephanie Jarstad niet onthouden.

De koppels op de foto zijn al meer dan vijftig jaar getrouwd. En er zit zelfs een stel bij dat al 71 jaar samen is: romantischer krijg je het niet.

 

Doug en Fran, 55 jaar getrouwd. "We waren acht jaar samen voordat we trouwden. We zijn zes keer uit elkaar gegaan, want communiceren gaat moeizaam. Maar steeds komen we weer bij elkaar terug: onze liefde groeit elke dag."

 

Tess en Ray, 54 jaar getrouwd. "Ray is vier jaar geleden gediagnostiseerd met Alzheimer. Maar wat er ook gebeurt, als je hem vraagt wat hij het liefste doet, zegt hij altijd: 'Alles wat Tess graag doet'. Zelfs nu nog."

 

Chauncey en Bertha, 71 jaar getrouwd. "In de zomer van 1944 gingen we hiken op de Timpanogos-berg. Zes maanden later waren we verloofd. We hebben allebei hard gewerkt en onze dertien kinderen opgevoed."

 

Lees ook
VIDEO: getrouwde vrouw heeft een boodschap voor alleenstaande moeders >

 

Mervin en Carolyn, 56 jaar getrouwd. "We hebben elkaar op school leren kennen. Toen we trouwden, hadden we bijna niets: we sprongen het avontuur in en begonnen met werken. En nu zijn we hechter dan ooit."

 

Helen en Lloyd, 64 jaar getrouwd. "Hij had een tweelingbroer, ik ook en we reisden samen naar school met de bus. Toen werden we verliefd."

 

Andrew en Norma, 57 jaar getrouwd. "We ontmoetten elkaar toen ik in een vrouwenkledingzaak werkte en hij in een winkel ernaast. We zagen elkaar bij de ingang, praatten elke dag en ik was tot over mijn oren verliefd."

Bron: Stephanie Jarstad

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >