Beeld: Pixabay
Moeder en comédienne Kristina Kuzmic is er helemaal klaar mee: het idee dat vaders incompetent zijn. Zij doet niet mee aan het belachelijk maken van vaders en heeft daar goede redenen voor.
Kristina schrijft op Facebook over haar verwondering als ze wéér het verzoekje krijgt om een video te maken of stuk te schrijven waarin vaders worden geportretteerd als kinderachtige idioten. ‘Hoewel ik weet dat het bespotten van vaders erg populair is op internet (en sowieso in de media), zal ik dat nooit doen. En wel om dezelfde reden waarom ik nooit moeders belachelijk zal maken. Ik steun alle ouders.’
De comédienne zegt ook bang te zijn om stereotyperingen in stand te houden met zulke inhoud, bovendien zal het bespotten mensen niet motiveren om beter hun best te doen: ‘Dan zullen ze zich juist minder hard inspannen.’ Maar nog belangrijker: ze wil haar zoons het goede voorbeeld geven: ‘Ik heb zoons die op een dag misschien vader zijn, en ik weiger het om content te maken waardoor mijn jongens kunnen denken dat mannen minder goed zijn in het ouderschap of het huishouden dan vrouwen.’
Lees ook
PERSOONLIJK: Ik vind mijn man geen leuke vader >
Kristina heeft zeker een goed punt: door mannen als idioten te behandelen, zullen ze zich ook als idioot gedragen. Ze eindigt met de woorden: ‘Niemand is perfect. Dus laten we het voortaan onacceptabel vinden om een heel geslacht als achterlijk te labelen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
