Chiara & Dan
In onze nieuwe rubriek ‘Op het eerste gezicht’ vragen we moeders hoe het allemaal begon. Was het liefde op het eerste gezicht? En hadden ze ooit gedacht dat deze persoon hun partner én co-pilot in het ouderschap zou worden?
Gezin: Chiara (31), Dan (32) & Joah (1,5).
Vertel over jullie eerste ontmoeting. Waar en wanneer was het?
“Na het overlijden van mijn vader gingen mijn moeder en ik elk jaar rond Vaderdag, zijn verjaardag en zijn sterfdag (vallen allemaal in één week) op vakantie. Op deze reizen zochten we steeds een mooie plek uit om hem te herdenken. In 2019 gingen we naar Sicilië. Daar lag ik op de eerste dag met melkflessen, met een mom bun, en een zure blik (want zonnebril vergeten) bij het zwembad, toen ik ineens een bekende zag. “Hey!” floepte ik eruit voordat ik erover nadacht. Het was Dan, dé knapste jongen van de dansschool waar ik vroeger danste, maar hij had altijd een vriendin. We raakten aan de praat, en guess what? Hij was nu single!”
Hoe verliep die eerste ontmoeting? Was er meteen een klik of wat ongemakkelijk?
“Het gekke was dat het helemaal niet awkward voelde, terwijl we elkaar eigenlijk amper kenden. Het ging vanzelf, lekker relaxed.”
Wie maakte de eerste move?
“Yours truly.”
Wat dacht je toen je hem zag? Liefde op het eerste gezicht of iets anders?
“Liefde? Nah, het was meer… lust. Ik bedoel, zongebruinde man gehuld in enkel een zwembroek, waterdruppels over zijn spieren. Need I say more?“
Dacht je toen al dat hij de vader van je kinderen zou worden?
“Haha, nee, absoluut niet! We gingen met z’n drieën (zijn beste vriend was er ook) ijsjes eten, de boulevard op en eindigden dansend in het zand. Na een paar drankjes en de fatale tequila shots belandde ik op zijn hotelkamer, maar ik dacht écht dat het bij die ene keer zou blijven.”
En toen?
“Toch kon ik hem niet uit mijn hoofd zetten. Hij was zo mysterieus en ongedwongen. In Nederland bleven we contact houden, eerst een beetje casual, maar al snel werden de gesprekken dieper. Eerst een ‘no strings attached’ situatie, maar met oud en nieuw bleef ik voor het eerst slapen. En dat maakte het officieel. Maar kinderen? Nee, dat wilden we allebei niet.” – meer lees je hier: Chiara: ‘Ik wilde geen kinderen’
Wie begon over kinderen?
“Tot mijn verrassing: hij! Twee jaar later, toen we mijn vader herdachten op Tenerife, zei hij ineens tijdens een romantisch diner: “Ik denk toch dat ik een kindje met je wil.” Ik spuugde mijn wijn uit van verbazing, antwoordde dat ik er nog even over na moest denken. Een maand later hield ik een positieve test in mijn handen.”
Hoe is hij als vader?
“Liefdevol, geduldig, betrokken, aanwezig, een veilige haven voor Joah, iemand die structuur en grenzen geeft, speels en grappig, verantwoordelijk en vertrouwd. Al met al een vader op wie Joah kan rekenen, bij wie hij zichzelf kan zijn en die hij blindelings kan vertrouwen. Een echt voorbeeldfiguur voor Joah!”
Hoe kijk je nu terug op die eerste ontmoeting?
“Dat een (waarvan ik in eerste instantie dacht) one night stand in Sicilië zou uitmonden in dit burgerlijke gezinsleven? Had je me dat toen gezegd, had ik je vierkant uitgelachen!”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
