Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: last minute baby
Als je iets wil, doe je er alles voor en dan lukt het ook. Dacht ik altijd. Noem het maakbaarheidsgeloof, noem het ploetercalvinisme. Noem het de naïviteit van Bambi in de jungle. Maar het werkte. Ik ontmoette de man van mijn leven door mezelf niet meer te laten afleiden door toevallige voorbijgangers. Ik doe het werk dat ik het leukste van de wereld vind. Heb een grotemensenhuis met schilderijen, in een buurt die als vakantie voelt.
Dat vastbijten en doorzetten werkte, tot ik kinderen wilde. Ko kwam nog uit de lucht gevallen. Wederhelft en ik hadden amper bedacht dat een kind welkom was en we kregen Ko. Maar toen kwam miskraam na miskraam, drie op een rij. Zwanger worden was een eitje, zwanger blijven bleek een stuk lastiger. En leerde ik: maakbaarheid? Vergeet het. In de kinderbusiness kon ik wensen wat ik wilde, maar soms is het gewoon Dikke Vette Pech. (Al hielp het niet dat ik intussen 38+ was.)
Bij de echo van zwangerschap nummer vier hielden we allemaal onze adem in. De struise echoscopiste, haar assistent, wederhelft en ik. Tot de struise met haar Amsterdamse tongval luid en duidelijk zei: “Hij doet ’t niet schat.” Even leek de krappe kamer in duizend stukjes te vallen. “En nu?”, vroeg ik. “Als jullie het aankunnen, ga ervoor!” Mark en ik vonden het met z’n drieën een feest, maar verlangden naar vier. Dus verzamelden we moed. Voor de allerlaatste keer, want als niet, dan was het mooi geweest zo. Maar dit kind bleef zitten, wat een cadeau.
Ko en ik poetsten samen de commode en het wiegje. Toon kwam. Tony, zegt Ko. En ‘onze baby’. En dat ik niet ‘dikke Toon’ mag zeggen. Ik geniet als Toon met een voorleesboek richting Ko waggelt en ze zich op de bank nestelen. Als Ko foto’s van Toon bekijkt en ondanks zijn ik-ben-zes-en-stoerhouding toch steeds ‘Ahhhh schattig!’ zwijmelt.
Ik heb mijn lesje nederigheid wel gehad, maar toch denk ik: dat doorzetten was zo gek nog niet.
SARA
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
In deze Kek Mama zie je stellen bij wie er nog veel meer tijd tussen de kinderen zat. Heerlijke foto’s, mooie interviews.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
