Vliegtuigstress
Beeld: privé

Kek Mama-columnist Mariëtte Middelbeek zet elke week persoonlijk, herkenbaar en met humor de zaken voor je op een rij. Deze week: Alsof ik hem uit het vliegtuig duwde.

 

Er was een leuk idee. En zoals dat gaat met leuke ideeën bij Kek Mama: we zetten alles op alles, belden, mailden en smeekten wat af en toen ineens was daar een heus vliegtuig, een echte filmcrew en een heleboel passagiers met oververhitte kinderen, de mijne incluis.

Het idee was: lijkt leuk, vakantie, tenzij je moeder bent, je dus 173 koffers moet inpakken, volop entertainment moet organiseren, geen seconde je ogen dicht kan doen en vreest voor driftbuien in overvolle vliegtuigen. Kortom: geen ZonZeeStrand, maar ZonZeeStress, meteen ook de naam van onze geweldige zomeractie.

Helemaal in mijn rol

En bij een geweldige zomeractie, hoort een geweldig filmpje, dat we dus opnamen in een waar vliegtuig. Het was die dag toevallig 51 graden, wat nog extra bijdroeg aan het vakantiegevoel. Casper had ook een rol, namelijk: driftige peuter spelen. Hij bleek een natuurtalent. Ook al zaten we maar een uur in het vliegtuig, dat was meer dan genoeg voor mij om helemaal in mijn rol van gestreste moeder te raken en niet meer te weten hoe ik mijn eigen kind enigszins sociaal acceptabel moest houden. Binnen mum van tijd stond hij boven op de stoel, rende door het gangpad, liet zich dramatisch op de grond vallen waarbij hij zijn hoofd stootte en schreeuwde alsof ik probeerde hem boven de Atlantische Oceaan uit een raampje te duwen. Hij eiste mijn telefoon op, weigerde die vervolgens af te staan, verloor een slipper die ik nooit meer aankreeg en deed er alles aan het mij die dag makkelijk te maken een verhitte peutermoeder te spelen.

Geschreeuw, gejengel en peutergedoe

Laten we zeggen dat ik ineens heel blij was dat wij dit jaar met de auto op vakantie gaan. Daar valt natuurlijk ook een hoop tegenin te brengen, maar dan zijn wij in elk geval de enige slachtoffers van geschreeuw, gejengel en peutergedoe op de achterbank en de kans dat Casper ineens een slapende bejaarde op z’n voet beukt is ook wat kleiner.

Herkenning helpt. Wijn ook.

Over twee dagen vertrekken we naar Frankrijk. Met de auto dus. Ik ZonZeeStress wat af over de gedachte aan monsterfiles, autopech en kwijtgeraakte spenen en het idee dat er nog koffers gepakt moeten worden, vijftien winkelwagens last minute inkopen moeten worden gedaan en of dat ene onmisbare achterbanktafeltje dat ik bestelde wel op tijd gaat aankomen. Gelukkig weet ik dankzij de vele reacties op onze acties nu dat ik niet de enige ben. Helpt toch. Net als wijn, trouwens. Ben ik even blij dat ze daar in Frankrijk ruime voorraden van hebben.

Hilarisch filmpje

Bekijk onderaan deze pagina ons hilarische filmpje. Ik ben die ene die op de tweede rij gestrest zit te kijken, met die baby op schoot. Casper is die blonde krullenkop die de zakenman voor hem (in het echte leven zijn liefhebbende vader) op zijn hoofd mept.

 

Mariëtte Middelbeek (33) is schrijver en chef redactie van Kek Mama. Ze is getrouwd met Erik, met wie ze zoon  Casper (2) en dochter Nora (6 maanden) heeft.

Lieve toe aan vakantie
Beeld: 123RF

Lieve (31) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden in Rogier, met wie ze een latrelatie heeft. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

Ik weet niet wie er meer aan toe is, Jan of ik. Wat hakt het er in zeg, zeven weken lang elke ochtend om 6.30 uur opstaan om die twee schatjes in de kleren te krijgen, hun buikjes te vullen en op tijd achter de deur te schuiven bij de juf. Ik ben gebroken.
 

'Tegenwoordig bepaalt meneer alles zelf'

Jan zit nu zeven weken op de basisschool. En in die zeven weken is het van een peuter en echte kleuter geworden. Of daar ook een soort van kleuterpuberteit bij hoort weet ik niet, maar tegenwoordig bepaalt meneer alles zelf. Dat heeft zo af en toe zijn charme maar vaker is het uitermate irritant. Vooral in de ochtenden is het vaker strijd dan dat het een gezellig ochtendritueel is.

Het begint al bij het aankleden. Want dan wil hij nog slapen. Of wil hij iets anders aan dan ik had bedacht (een eigen smaak zou trouwens verboden moeten worden). Of is hij ziek. Tenminste dat zegt ie. En als ik dreig met een zetpil dan is ie ineens weer beter.
 

Het meest verschrikkelijke deel

Dan komt het meest verschrikkelijke deel: het eten van één boterham. Een boterham, zelfs zonder korstjes, staat garant voor minimaal drie kwartier feest aan tafel. Pap gaat er al helemaal niet in en zonder enige vorm van ontbijt naar school vind ik meer iets voor een ontaarde moeder, en dat ben ik toevallig niet. In ieder geval niet voor acht uur ’s ochtends.

Als ik dit bespreek met de kind&oudercoach krijg ik allerlei tips. Een kookwekker om de tijd voor zijn boterham-moment te bepalen, een time-timer om het te visualiseren en tot slot tot twintig tellen en vooral heel erg rustig blijven en positief benaderen. En dat laatste blijkt vooral de laatste weken steeds moeilijker en moeilijker. Tot twintig tellen lukt nog wel maar dat rustig blijven en positief benaderen? Nee.
 

'Heb jij een oplossing?'

Het is alsof de koek een beetje op is. Bij Jan, maar zeker ook bij mij. Ik kan er de kracht niet meer voor op brengen om lekker pedagogisch verantwoord bezig te zijn. Dus eet Jan de laatste twee dagen voor de vakantie zijn boterham op de gang. Als ik hem ’s middags vraag, wanneer we op de fiets zitten naar huis, of hij een oplossing heeft, zegt hij ‘Gewoon, dat jij niet meer zo boos bent en ik mijn brood op eet’. Kinderlogica.
 

Toe aan vakantie

Wanneer ik op zaterdag wakker word van een klein lief kinderkusje en ik op mijn wekker kijk, ben ik blij verrast. Het is al negen uur! Als we rustig op zijn gestaan en aan tafel zitten, eet Jan alsof hij al weken niks gehad heeft. Wel drie boterhammen, met korstjes, gaan erin als zoete broodjes. Ach, laten we het erop houden dat ook hij enorm toe was aan vakantie :-).
 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

gebit-kind-tanden-wisselen-eerste-tandje

Tandartsen blijven erop hameren: vanaf het moment dat het eerste tandje tevoorschijn komt, moet je het gebit van je kind goed verzorgen. Maar wat is nu een goede poetsroutine en hoe zit het met tanden wisselen? Een paar belangrijke punten op een rij.

Lees ook
De beste tips: zo komt je kind van de speen af

 

  1. Over het algemeen komt het eerste tandje door tussen de 6 en 9 maanden - vaak eerst de onderste voortandjes. Vanaf dan is dagelijkse reiniging van het gebit dus ook nodig. Ook zou je al een afspraak bij de tandarts kunnen maken - al beginnen de meeste ouders hier vanaf een jaar of 2 mee.
  2. De meeste kinderen hebben rond hun derde het hele melkgebit compleet. Toch raadt de tandarts aan om het gebit al vanaf twee jaar elke dag twee keer te poetsen. Hiervoor kun je prima peutertandpasta gebruiken: daar zit minder fluoride in en als je kind dit inslikt, is het niet erg. Maar wat als je kind niet wilt poetsen? Kek Mama vroeg het aan échte experts. En deze komen soms met verrassende oplossingen.
  3. Ongeveer tien tot twintig procent van de kinderen hebben last van zogenaamde ‘kaasmolaren’: gelige of bruine vlekken die worden veroorzaakt door een fout in de samenstelling van het glazuur van de tand. Om de schade te beperken is het belangrijk dat het gebit goed verzorgd wordt. De tandarts kan ook helpen, door een speciale pasta of fluoride aan te brengen.
  4. Het glazuur van het melkgebit is dunner en minder sterk. Hierdoor ontstaan makkelijker gaatjes en slijt het glazuur van het melkgebit sneller. Op 7- of 8-jarige leeftijd kunnen de knobbels van de melkkiezen door het kauwen al zelfs zijn weggesleten. Goed dus, om het gebit van je kind goed te verzorgen.
  5. Tanden wisselen doen kinderen vaak vanaf 5- of 6-jarige leeftijd. In tegenstelling tot doorkomende melktandjes, merkt je kind hier vaak weinig van - behalve dat de melktand los gaat zitten. Goed poetsen is tijdens de wisselfase extra belangrijk, omdat de nieuwe tanden erg gevoelig zijn voor cariës (gaatjes).
  6. In principe is de richtlijn dat de speen rond het derde jaar wel weg kan, anders loopt je kind risico op een zogenaamde ‘overbite’. Opvoedkundige Tischa Neve: "Laat je kinderen te lang met een speen rondlopen, dan zijn ze niet te verstaan met zo'n ding in hun mond. Ook is het slecht voor de mondmotoriek en het gebit. Het wordt voor ouders alleen maar gemakzucht. Je denkt al snel: hup, speen erin, dan is mijn kind wel stil."
  7. Om het gebit te beschermen en je kind levenslang goede mondverzorgingsgewoontes bij te brengen, heeft de tandarts drie belangrijke tips: beperk de suikerinname om tandbederf te voorkomen, zorg ervoor dat kinderen genoeg fluoride krijgen (bijvoorbeeld door een behandeling bij de tandarts of door supplementen) en leer je kinderen om regelmatig en goed te poetsen en te flossen.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >