Anke Laterveer is single moeder van Jakob (8) en Hannah (7). In Kek Mama schrijft ze uitgesproken over wat ze meemaakt.
De school is in rep en roer. Of eigenlijk: de bovenbouw. Nog specifieker: de klas van Jakob. Er zijn namelijk verkiezingen. Het is niet de eerste keer dat er wat te kiezen valt. Vorig jaar kozen de kinderen welk dier in het plaatselijke dierentuintje voortaan door de school gesponsord zou gaan worden. Overal door de school hingen verkiezingsposters en de dieren hadden hun eigen slogan.
“Ik steek mijn kop niet in het zand”, beloofde de emoe. De wasbeer probeerde stemmers te trekken met een belofte: “Ik zal me extra goed wassen als je mij kiest.” Het stekelvarken schuwde een dreigementje niet: “Pik me of ik prik je.” De degoe ging keihard voor omkoping: “Ik ben lief. Als je mij kiest, krijg je een kusje.” De nerts kon het allemaal weinig schelen. Die hield het bij een simpel: “Yo! Stem op mij.”
Maar hoe spannend ook, die verkiezingen vallen in het niet bij wat er nu aan de hand is. Er mag namelijk gestemd worden voor de leerlingenraad. En Jakob heeft zichzelf kandidaat gesteld. Op vrijdagmiddag bespreken we de verkiezing van maandag.
“Heb je een plan?” wil ik weten.
“Ja”, zegt hij vol overtuiging. “Ik sta voor een betere klas, een betere school, een beter land, een betere wereld en een beter universum.”
“Wow, dat zijn flinke plannen.”
“Ja, ik ben tegen intergalactische oorlogen, maar ruzie in de klas is ook niet leuk. Dus ik pak allebei stevig aan.”
“Heel goed. Hoe wil je dat aanpakken?”
“Ik ga met iedereen praten zodat ik weet wat de kinderen belangrijk vinden. Dan ga ik dat in de leerlingenraad bespreken.”
Alweer een waterdicht plan.
“Hoe ga je aan stemmen komen?” vraag ik. “Heb je een slogan?”
Die heeft hij niet. “Maar ik vertrouw erop dat de kinderen in mijn klas het juiste doen.”
Die maandag staat hij voor de klas zijn plannen te vertellen. Dan wordt er gestemd. Hij stemt niet op zichzelf (“Dat is niet netjes.”), maar op een vriendje. Andere kinderen stemmen wel op hem. Met veertien van de achtentwintig stemmen boekt hij een overweldigende zege. Tussen de middag belt hij me met het heugelijke nieuws.
“Iedereen was blij en ik kreeg een enorme groepsknuffel!”
Wetend hoe mijn kind denkt over onverwacht lichamelijk contact, vraag ik: “Hoe vond je dat?”
“Niet echt leuk, maar voor je kiezers moet je iets over hebben.”
Die komt er wel…
Dit artikel staat in Kek Mama 12-2017.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
