Fotografie: Paulien van Beusekom
Als mijn vriend en ik aan mensen vertellen dat we het waarschijnlijk bij één kind willen houden, krijgen we soms gekke reacties.
Zo hebben mensen ons weleens laten weten het ‘zielig’ of ‘ongezellig’ voor onze dochter vinden als zij geen broertje of zusje krijgt. Een familielid zei zelfs ‘ach joh, neem er nog eentje bij, voor de gezelligheid’.
‘Neem er nog eentje bij’. Het is verdomme geen cavia! Als je bij mij thuis zou komen en je zou een hok zien staan met daarin een knaagdier dat heel gedeprimeerd voor zich uit zit te staren, dan mag je me adviseren om er nog eentje bij te nemen. Het betreft hier alleen geen knaagdier, maar een kind.
Het ‘voor de gezelligheid’-deel vind ik ook twijfelachtig. Ik ken mensen met twee jonge zoontjes. Gezellig, zou je denken. Weinig leeftijdsverschil, hetzelfde geslacht. Wat énig voor ze. Nou ik kan je vertellen: ze slaan elkaar alleen maar de hersens in. Altijd als ik ze zie, trekt de een de kop van de ander z’n romp. Tot zover gezelligheid.
Er was nog iemand die haar zorgen uitte over het feit dat onze dochter enig kind zou blijven. ‘Als je het een basisschooljuf vraagt, dan kan ze de kinderen zonder broertjes of zusjes er zo uitpikken’, zei ze. Ze bedoelde niet dat die kinderen zo leuk en vriendelijk zijn. ‘Die kinderen zijn vaak toch een beetje verwend en minder sociaal. Ze denken dat alles om hen draait.’
Ik probeerde heus even mee te gaan in haar gedachtegang en me die fictieve juf in te beelden. Maar jeetje, zo’n juf heeft er vast wel zorgelijkere gevallen uit te pikken. Kinderen met onveilige thuissituaties, kinderen met leerachterstanden, kinderen die thuis juist helemaal geen aandacht krijgen (omdat ze tienmiljoen broertjes en zusjes hebben bijvoorbeeld, zo zaligmakend zijn die wezens heus niet).
Daarnaast denk ik dat er wel meer factoren invloed hebben op eventueel verwend, egoïstisch en minder sociaal gedrag dan alleen het wel of niet hebben van een broertje of een zusje. En dat daar dus ook meer aan te doen is dan alleen het verwekken van een broertje of zusje. Maar goed, wat weet ik ervan, ik ben geen pedagoog. En ook geen basisschooljuf. En ook geen dierenwinkelmedewerker. Ik ben wel een vrouw zonder secundaire kinderwens. En dat lijkt me genoeg.
Tara (32) is moeder van dochtertje Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Wat begon als een paar losse berichten, is inmiddels een stortvloed geworden. Priscilla Wildeman is er helemaal klaar mee. Op social media (met name Facebook) circuleren bizarre nepverhalen over haar en haar gezin, en dat raakt haar harder dan ooit.
Soms pakken bepaalde keuzes bijzonder ongunstig uit. Bij Sandra pakte een ritje naar het tuincentrum wel érg duur uit, nadat ze een boete kreeg van bijna 300 euro.