Tara: ‘Weet je wat erger is dan mansplaining? Childsplaining!’
Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik denk dat we inmiddels allemaal bekend zijn met het fenomeen mansplaining: de bloedirritante eigenschap van een man om een vrouw iets uit te leggen waar zij soms letterlijk op afgestudeerd is.
Ik heb nu iets ontdekt dat nog erger is dan mansplaining: childsplaining.
Childsplaining
Tegenwoordig gaan gesprekken met mijn 3-jarige zo:
Kind: “Ik ging met Sofie spelen”
Ik: “Ze heet Sofia”
Kind: “NEEEEE, Sofie”
Ik: “Oké”
Ik: “Kijk, daar staat een graafmachine”
Kind: “Nee, dat is een hoogwerker”
Ik: “Nee hoor”
Kind: “WE-HEH-HEL!”
Ik: “Oké”
Kind: “Hij doet het niet”
Ik: “Jawel hoor, je moet gewoon op dit knopje drukken”
Kind: “NEEEE, hij is kapot!”
Ik: “Oké”
Mijn dochter denkt alles beter te weten. En ja, mijn kind is dus een meisje. Ze is geen kleine versie van een man, dat zou de boel nog kunnen verklaren.
Geen discussie
Childsplaining is erger dan mansplaining, omdat er geen discussie mogelijk is. Niks is zo lekker als een mansplainende man op z’n plek zetten door je gelijk te bewijzen. Een childsplainend kind krijst gewoon heel hard ‘nee’ en dan ben je ter plekke uitgeluld. Met je universitaire master.
Zelfvertrouwen
Waar ze het zelfvertrouwen vandaan halen, die kinderen, ik heb werkelijk geen idee! De meeste van hen kunnen nog niet tot twintig tellen, vegen hun eigen achterwerk niet af en hebben permanent een snottebel uit hun neus hangen. Toch houdt dat ze niet tegen om je behoorlijk stellig tegen te spreken.
Griep
Toen mijn dochter laatst hoge koorts had en ik haar met een dekentje op de bank wilde hebben, probeerde ze me zelfs medisch te childsplainen. Volgens haar voelde ze niet warm aan vanwege de koorts, maar vanwege het dekentje dat haar rotmoeder aan haar probeerde op te dringen.
Verschil
Kijk, daar hebben we toch een verschil tussen kinderen en mannen te pakken. Naast dat mannen erg goed zijn in zich belerend gedragen, zijn ze namelijk ook uitmuntend in het lijden aan mannengriep. Ze liggen maar wat graag als een stervende zwaan op de bank. Zo’n dekentje zouden zij nooit weigeren. Al hebben ze er vast iets betweterigs over te zeggen.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
