Fotografie: Paulien van Beusekom
Ieder jaar komt er een schoolfotograaf naar de opvang van mijn dochter. Vorig jaar stond Rosie met een nogal serieuze blik op de foto. Het was alsof ze dacht dat het een foto werd voor haar LinkedIn-profiel. Of een mugshot.
Toch kocht ik een belachelijke hoeveelheid exemplaren. Want dat is wat je doet als moeder. Ik weet nog dat ik vroeger als kleuter op de schoolfoto stond met drie koortslippen op mijn smoel en mijn ogen half dicht. Ik leek wel een kruising tussen Karbonkel en Quasimodo met drie koortslippen. Toch kocht mijn moeder een miljoenmiljard foto’s en gaf al onze familieleden, vrienden en de rest van de goegemeente er een. Dat is wat je doet als moeder.
Vorige week kwam de schoolfotograaf weer naar de opvang van mijn dochter en besloot ik de boel anders aan te vliegen. Met iets meer voorbereiding wel te verstaan. Thuis oefenden we op lachen en ‘cheese’ zeggen als er een foto werd gemaakt. Heus, mijn dochter hoeft er van mij niet op te staan als een of andere Toddlers & Tiara’s-kandidaat, maar iets van een lachje leek me leuk en enigszins haalbaar.
De fotograaf kwam op maandag, een dag waarop mijn kind niet naar de opvang gaat. Ik werd geacht haar te brengen binnen een tijdvenster van tien minuten en dan zelf op de gang te wachten. Ik stond er bijna alleen. Blijkbaar hadden andere ouders geen zin om midden op een random werkdag met hun kind op te komen draven. De juffen hadden daarentegen wel veel zin in de fotoshoot. Het leek werkelijk waar alsof ze de glamsquad van Kim Kardashian hadden ingeschakeld. Er was een hoop make-up mee gemoeid.
Ik stond nog maar een paar minuten op de gang, toen het klasje voorbij kwam lopen. Aan de hand van de juffen liepen de kinderen naar het lokaal dat voor de gelegenheid was omgetoverd tot fotografiestudio. Mijn dochter was de tweede in de rij. Toen het eerste jongetje op de foto was geweest, kwamen de juffen alle drie naar buiten: ‘Hij staat er met een big smile op hoor’, zeiden ze tegen de wachtende moeder. Een seconde later kwam mijn dochter het lokaal uit. ‘Heeft Rosie ook goed gelachen?’, vroeg ik de juffen. ‘O, dat hebben we net even niet gezien.’
‘Ik heb goed cheese gedaan, mama’, zei mijn dochter tegen me. Dat zou me gerust kunnen stellen, ware het niet dat ik onlangs deze TikTok-video zag waarop allerlei kinderen zeggen dat ze lief gelachen hebben op de foto. Een aantal weken later kregen de moeders in kwestie een draak van een foto terug. Zelf moet ik ook nog een paar weken wachten op de foto. Is het een plaatje of weer een mugshot? Hoe dan ook koop ik er honderd.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.