Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik was laatst op kraamvisite toen ik de aanwezige kraamhulp streng hoorde zeggen: ‘Het is geen kraamhulp, het is kraamverzorgende’. Ik had het woord ‘kraamverzorgende’ nog nooit in mijn leven uitgesproken en vroeg me af hoeveel mensen ik in al die jaren onbewust beledigd had.
Ik vroeg me ook af wat deze kraamverzorgende (want laat ik het vanaf nu dan ook maar goed zeggen, hopelijk is het nog niet te laat om mijn leven te beteren) precies zo stuitend vindt aan het woord ‘hulp’. Waarom maakt ze er met alle liefde haar levenswerk van om pasgeboren baby’s en hun moeders te ‘verzorgen’, maar moet je het niet in je hoofd halen om te denken dat ze er is om te ‘helpen’, zég, doe even heel gauw normaal!
Ik was in mijn kraamtijd ook gezegend met een hele fijne kraamverzorgende. Zij hielp me uit bed, hielp me onder de douche, hielp me met het badderen, verschonen en aankleden van de baby en hielp me ook met het controleren van mijn hechtingen en het steken van thermometers op niet nader te noemen plekken. Ik nam al haar hulp dankbaar in ontvangst. Oké, behalve dat laatste dan, daar stond ik iets minder om te springen, maar goed, het moest. En dat doen kraamverzorgenden dus ook: sommige dingen zijn onplezierig, maar noodzakelijk en daar helpen ze je doorheen. Zoals kraamvisites van vervelende familieleden. Die helpen ze tijdig de deur uit, heel prettig.
Dat ik dankbaar was, bleek door het feit dat ik ongeveer tien keer op een dag dramatisch huilend tegen haar riep: ‘Wat moet ik nou doen als jij weg bent?’. En het feit dat ik haar aan het einde van de week overlaadde met cadeaus (lees: ik commandeerde mijn vriend om cadeaus voor haar te kopen). Misschien zijn er ook mensen die iets minder dankbaar reageren op de hulp van hun kraamverzorgende. Die zeggen: ‘Joh Gerda, dat met die baby, dat doen wij allemaal zelf wel, en ik steek ook die thermometer wel in mijn eigen hol, ga jij maar lekker de wc’s doen, twee keer per dag graag, en de keuken en de badkamer graag dagelijks.’ Misschien dat Gerda dan wel denkt: ik ben verdomme de hulp niet!
En dat snap ik ook, Gerda, echt, ik snap het nu. Ik zal geen kraamhulp meer zeggen. Ik zal het zelfs niet eens meer dénken. Maar wat ik wel graag wil meegeven is: lieve kraamverzorgenden, jullie hulp wordt door het gros van de kersverse ouders ontzettend gewaardeerd.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Maureen was net vier maanden aan het daten met Jonathan, toen ze onverwacht zwanger werd. Ze dacht dat Valentijnsdag de uitgelezen kans was om hem dat te vertellen. Het liep net even anders.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Valentijnsdag. De dag van liefde, romantische cadeaus en grootse gebaren. Of nou ja… dat is het idee.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.