Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik was laatst op kraamvisite toen ik de aanwezige kraamhulp streng hoorde zeggen: ‘Het is geen kraamhulp, het is kraamverzorgende’. Ik had het woord ‘kraamverzorgende’ nog nooit in mijn leven uitgesproken en vroeg me af hoeveel mensen ik in al die jaren onbewust beledigd had.
Ik vroeg me ook af wat deze kraamverzorgende (want laat ik het vanaf nu dan ook maar goed zeggen, hopelijk is het nog niet te laat om mijn leven te beteren) precies zo stuitend vindt aan het woord ‘hulp’. Waarom maakt ze er met alle liefde haar levenswerk van om pasgeboren baby’s en hun moeders te ‘verzorgen’, maar moet je het niet in je hoofd halen om te denken dat ze er is om te ‘helpen’, zég, doe even heel gauw normaal!
Ik was in mijn kraamtijd ook gezegend met een hele fijne kraamverzorgende. Zij hielp me uit bed, hielp me onder de douche, hielp me met het badderen, verschonen en aankleden van de baby en hielp me ook met het controleren van mijn hechtingen en het steken van thermometers op niet nader te noemen plekken. Ik nam al haar hulp dankbaar in ontvangst. Oké, behalve dat laatste dan, daar stond ik iets minder om te springen, maar goed, het moest. En dat doen kraamverzorgenden dus ook: sommige dingen zijn onplezierig, maar noodzakelijk en daar helpen ze je doorheen. Zoals kraamvisites van vervelende familieleden. Die helpen ze tijdig de deur uit, heel prettig.
Dat ik dankbaar was, bleek door het feit dat ik ongeveer tien keer op een dag dramatisch huilend tegen haar riep: ‘Wat moet ik nou doen als jij weg bent?’. En het feit dat ik haar aan het einde van de week overlaadde met cadeaus (lees: ik commandeerde mijn vriend om cadeaus voor haar te kopen). Misschien zijn er ook mensen die iets minder dankbaar reageren op de hulp van hun kraamverzorgende. Die zeggen: ‘Joh Gerda, dat met die baby, dat doen wij allemaal zelf wel, en ik steek ook die thermometer wel in mijn eigen hol, ga jij maar lekker de wc’s doen, twee keer per dag graag, en de keuken en de badkamer graag dagelijks.’ Misschien dat Gerda dan wel denkt: ik ben verdomme de hulp niet!
En dat snap ik ook, Gerda, echt, ik snap het nu. Ik zal geen kraamhulp meer zeggen. Ik zal het zelfs niet eens meer dénken. Maar wat ik wel graag wil meegeven is: lieve kraamverzorgenden, jullie hulp wordt door het gros van de kersverse ouders ontzettend gewaardeerd.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.