Fotografie: Paulien van Beusekom
Een lage bloeddruk, een hittegolf en een peuter: los van elkaar valt er prima mee te leven. Voeg ze samen en je kunt net zo goed gelijk op straat gaan liggen met je tong uit je mond.
Ik heb een lage bloeddruk en dat zorgt ervoor dat ik nogal vaak als een bejaarde uit de hoek kom. Wanneer ik dingen zeg als: ‘Wacht even, mama moet even heel langzaam overeind komen’, bijvoorbeeld. Dat geeft me nou niet bepaald het gevoel dat ik de jonge, frisse en vitale moeder ben die ik zou willen zijn.
Ook als mijn kind met een vreselijke rotsmak ter aarde is gestort, bijvoorbeeld omdat ze het een fantastisch idee vond om keihard tegen een keukenkastje te steppen, en de situatie vraagt om acuut handelen, moet ze toch even circa drie tot vijf werkdagen wachten tot haar bejaarde moeder in een slakkentempo van de bank is gekomen. Anders wordt die bejaarde moeder nog licht in het hoofd en is ze de tweede in het huishouden die ter aarde stort. Daar heeft natuurlijk helemaal niemand wat aan.
Nu we gevoelsmatig al drie decennia in een hittegolf leven, zijn er uitdagingen bij gekomen. Het duizelt me tegenwoordig bij voorbaat al. Het zweet gutst permanent over mijn rug. Ik hoef mijn arm maar op te tillen en de sterren verschijnen voor mijn ogen.
Ik voel me nu niet meer bejaard, ik voel me werkelijk alsof ik al met één been in het graf sta. Maak ik een wandeling van vijf minuutjes met mijn dochter in de buggy en schijnt er één fanatieke zonnestraal op mijn hoofd, dan gaat het al mis. Koud zweet, licht in het hoofd, trillerig. En vreselijk slap, want die buggy voelt dan plots alsof ik een blok beton vooruit moet duwen.
Ik weet dat ik gewoon even moet gaan zitten als dat gebeurt. Helaas heb ik niet alleen het gestel van een hoogbejaarde, ik krijg er ook gelijk van dat extreem eigenwijze gedrag bij, zoals alleen senioren dat kunnen hebben. ‘Nee hoor, ik hoef nog geen rollator, ik ben nog geen negentig’, aldus een 88-jarige die al vijf keer is gevallen. Zo ben ik dus ook. ‘Ja, mama gaat bijna van haar stokkie, maar we hoeven nog maar vijf straten joh, we zijn er bijna!’
Mijn zware peuter komt ook nog vaker dan me lief is met het verzoek haar te tillen. Nog erger: de trap op en af te tillen. Ze realiseert zich niet dat ze net zo goed met haar step de trap af kan rijden. De risico-analyse komt dan waarschijnlijk zelfs positiever uit de bus dan wanneer ze de trap afdaalt op haar wankele moeder. Al moet ze na een afdaling met haar step geen acuut handelen verwachten. Ik ben binnen circa drie tot vijf werkdagen ter plaatse, eerst even rustig overeind komen.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]