Fotografie: Paulien van Beusekom
Een paar weken voor mijn uitgerekende datum werd er iets bijzonders bezorgd. Het was een grote koffer met een heleboel duct tape eromheen. Voor een buitenstaander zag het er waarschijnlijk uit als een heel verdacht pakket. Voor mij was het ‘t belangrijkste pakket dat ik ooit bezorgd kreeg.
In de koffer zat namelijk een bevalbad gepropt. Ik had ‘m gehuurd van de mevrouw waarbij ik een aantal maanden eerder een bevalcursus had gedaan. Die koffer was haar zeer inventieve manier om zoiets vormeloos als een leeggelopen bevalbad met allerlei toebehoren (lees: een wirwar aan gekke slangetjes en hoezen) te versturen. Ik zag al voor me hoe ik het ding eigenhandig met mijn dikke pens het ziekenhuis in zou rollen. Er zaten immers wieltjes onder. Dat leek me tamelijk sensationeel.
Noem me een geldwolf, maar ik zag ook gelijk in hoe lucratief dit handeltje wel niet was. Misschien kon ik ook wel een bevalbad kopen voor 300 piek en ‘m dan telkens verhuren voor €150. Had ik die knaken er mooi na twee keer verhuren al uit. Daar zou ik na mijn bevalling wel eens even werk van maken, dacht ik. Alsof ik niet iets beters te doen had na mijn bevalling.
Ik huurde het bad omdat ik in het ziekenhuis in een bad wilde bevallen. Het ziekenhuis in mijn woonplek had destijds twee bevalbaden, maar toch werd mij geadviseerd om zelf een bad te huren. Het kwam namelijk weleens voor dat beide bevalbaden bezet waren. Het laatste waar je je op moment supreme bezig mee wil houden is een andere zwangere uit een bad duwen. Dat komt de ontspannen sfeer die je met zo’n bad beoogt ook niet bepaald ten goede.
De koffer met het bad erin lag al weken achterin de auto, toen ik thuis beviel van mijn dochter. Niet in bad dus. Het bad heeft de koffer nooit verlaten. In de kraamweek heeft mijn vriend de koffer weer terug op de post gedaan. Noem me een geldwolf, maar ik heb nog gevraagd of er misschien, wellicht, eventueel korting aan te pas kwam, nu het bad ongebruikt terugging. Het antwoord was nee. Lucratieve handel, ik zeg het je, lucratieve handel.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Wat begon als een paar losse berichten, is inmiddels een stortvloed geworden. Priscilla Wildeman is er helemaal klaar mee. Op social media (met name Facebook) circuleren bizarre nepverhalen over haar en haar gezin, en dat raakt haar harder dan ooit.
Je kinderen smeer je braaf van top tot teen in, maar zelf wil je stiekem niet de hele zomer met bleke benen rondlopen. Gelukkig hoef je voor een zomerse teint niet uren in de zon te bakken. Met zelfbruiner krijg je wel dat sunkissed effect, zonder je huid daarvoor extra bloot te stellen aan UV-straling.