Fotografie: Paulien van Beusekom
Een paar weken voor mijn uitgerekende datum werd er iets bijzonders bezorgd. Het was een grote koffer met een heleboel duct tape eromheen. Voor een buitenstaander zag het er waarschijnlijk uit als een heel verdacht pakket. Voor mij was het ‘t belangrijkste pakket dat ik ooit bezorgd kreeg.
In de koffer zat namelijk een bevalbad gepropt. Ik had ‘m gehuurd van de mevrouw waarbij ik een aantal maanden eerder een bevalcursus had gedaan. Die koffer was haar zeer inventieve manier om zoiets vormeloos als een leeggelopen bevalbad met allerlei toebehoren (lees: een wirwar aan gekke slangetjes en hoezen) te versturen. Ik zag al voor me hoe ik het ding eigenhandig met mijn dikke pens het ziekenhuis in zou rollen. Er zaten immers wieltjes onder. Dat leek me tamelijk sensationeel.
Noem me een geldwolf, maar ik zag ook gelijk in hoe lucratief dit handeltje wel niet was. Misschien kon ik ook wel een bevalbad kopen voor 300 piek en ‘m dan telkens verhuren voor €150. Had ik die knaken er mooi na twee keer verhuren al uit. Daar zou ik na mijn bevalling wel eens even werk van maken, dacht ik. Alsof ik niet iets beters te doen had na mijn bevalling.
Ik huurde het bad omdat ik in het ziekenhuis in een bad wilde bevallen. Het ziekenhuis in mijn woonplek had destijds twee bevalbaden, maar toch werd mij geadviseerd om zelf een bad te huren. Het kwam namelijk weleens voor dat beide bevalbaden bezet waren. Het laatste waar je je op moment supreme bezig mee wil houden is een andere zwangere uit een bad duwen. Dat komt de ontspannen sfeer die je met zo’n bad beoogt ook niet bepaald ten goede.
De koffer met het bad erin lag al weken achterin de auto, toen ik thuis beviel van mijn dochter. Niet in bad dus. Het bad heeft de koffer nooit verlaten. In de kraamweek heeft mijn vriend de koffer weer terug op de post gedaan. Noem me een geldwolf, maar ik heb nog gevraagd of er misschien, wellicht, eventueel korting aan te pas kwam, nu het bad ongebruikt terugging. Het antwoord was nee. Lucratieve handel, ik zeg het je, lucratieve handel.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Babynieuws voor Hinke en Gio! Het stel, dat elkaar leerde kennen én trouwde in Married at first sight, verwacht hun eerste kindje. Op Instagram delen ze het grote nieuws: in januari 2027 worden ze voor het eerst ouders.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Elsemieke (32) is samen met T (34), moeder van twee zoontjes (5 en 3) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.