Fotografie: Paulien van Beusekom
Tijdens mijn kraamweek kreeg ik een foldertje met daarop een vrouwelijk poppetje in allerlei moeilijke houdingen. Bekkenbodemoefeningen. Of kreeg ik die folder al tijdens mijn zwangerschap? Geen idee. En dat is juist het hele probleem: ik heb die folder geen aandacht geschonken.
Ik denk dat ik gewoon blind ben voor alles in de categorie ‘sportpropaganda’. Jij wil mij vertellen dat ik in de nabije toekomst iets sportiefs moet ondernemen? Ha, het zal allemaal wel! Deze houding brengt me veel in het leven. En dan bedoel ik niet alleen veel vetrollen (dat ook). Ik ben bijvoorbeeld helemaal immuun voor fitfluencers. Ik ambieer namelijk niks op sportgebied. Je kan me nog zo proberen mijn ogen uit te steken met die sixpack van je, mij doet het helemaal niets.
Ik vrees dat de folder over bekkenbodemoefeningen op deze wijze in de ‘het zal wel’-categorie is geplaatst door mijzelve. De bedoeling van die folder was natuurlijk dat ik die oefeningen in de periode na mijn bevalling zou uitvoeren, om te voorkomen dat mijn bekkenbodem nooit meer naar behoren zou functioneren. En zelfs toen ik in mijn kraamweek ervoer hoe het is om continu in je broek te zeiken, omdat het fenomeen ‘ophouden’ ineens niet meer tot mijn kunnen leek te behoren, is die folder niet uit de ‘het zal wel’-categorie geraakt.
Sterker nog: ik had wel wat anders te doen. Ik moest kraambezoek ontvangen, veel beschuiten eten, mijn tepelkloven verzorgen, mijn hechtingen laten checken, geboortekaartjes schrijven en o ja, een baby in leven houden, dat ook! Pff, bekkenbodemoefeningen, welke kraammoeder had dáár nou tijd voor?
Inmiddels ben ik erachter dat verstandige, weldenkende kraammoeders daar tijd voor maken. Ik deed dat niet. Ophouden behoort nog steeds niet tot mijn kunnen. Ik zeik niet (vaak) in mijn broek en dat komt puur en alleen omdat ik het metéén op een sprinten zet zodra ik aandrang voel.
Daarom, beste kraammoeders, neem die verrekte folder serieus! Ik zet hier publiekelijk mijn aversie tegen sportpropaganda aan de kant om tegen jullie zeer liefdevol doch dwingend aan te kunnen propaganderen: doe die bekkenbodemoefeningen!
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
Prachtig babynieuws in de familie Bauer! Jan Bauer (24), zoon van zanger Frans Bauer, is voor het eerst vader geworden.
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Je hoopt natuurlijk dat jouw liefdesverhaal stand blijft jouden. Maar de realiteit (en het leven met kinderen, slaaptekort en wie-de-vuilnis-buiten-zetdiscussies) is soms een stuk weerbarstiger. En als ouders uit elkaar gaan, blijft dat niet zonder gevolgen – ook niet op de lange termijn, blijkt uit nieuw onderzoek.