Fotografie: Paulien van Beusekom
Tijdens mijn kraamweek kreeg ik een foldertje met daarop een vrouwelijk poppetje in allerlei moeilijke houdingen. Bekkenbodemoefeningen. Of kreeg ik die folder al tijdens mijn zwangerschap? Geen idee. En dat is juist het hele probleem: ik heb die folder geen aandacht geschonken.
Ik denk dat ik gewoon blind ben voor alles in de categorie ‘sportpropaganda’. Jij wil mij vertellen dat ik in de nabije toekomst iets sportiefs moet ondernemen? Ha, het zal allemaal wel! Deze houding brengt me veel in het leven. En dan bedoel ik niet alleen veel vetrollen (dat ook). Ik ben bijvoorbeeld helemaal immuun voor fitfluencers. Ik ambieer namelijk niks op sportgebied. Je kan me nog zo proberen mijn ogen uit te steken met die sixpack van je, mij doet het helemaal niets.
Ik vrees dat de folder over bekkenbodemoefeningen op deze wijze in de ‘het zal wel’-categorie is geplaatst door mijzelve. De bedoeling van die folder was natuurlijk dat ik die oefeningen in de periode na mijn bevalling zou uitvoeren, om te voorkomen dat mijn bekkenbodem nooit meer naar behoren zou functioneren. En zelfs toen ik in mijn kraamweek ervoer hoe het is om continu in je broek te zeiken, omdat het fenomeen ‘ophouden’ ineens niet meer tot mijn kunnen leek te behoren, is die folder niet uit de ‘het zal wel’-categorie geraakt.
Sterker nog: ik had wel wat anders te doen. Ik moest kraambezoek ontvangen, veel beschuiten eten, mijn tepelkloven verzorgen, mijn hechtingen laten checken, geboortekaartjes schrijven en o ja, een baby in leven houden, dat ook! Pff, bekkenbodemoefeningen, welke kraammoeder had dáár nou tijd voor?
Inmiddels ben ik erachter dat verstandige, weldenkende kraammoeders daar tijd voor maken. Ik deed dat niet. Ophouden behoort nog steeds niet tot mijn kunnen. Ik zeik niet (vaak) in mijn broek en dat komt puur en alleen omdat ik het metéén op een sprinten zet zodra ik aandrang voel.
Daarom, beste kraammoeders, neem die verrekte folder serieus! Ik zet hier publiekelijk mijn aversie tegen sportpropaganda aan de kant om tegen jullie zeer liefdevol doch dwingend aan te kunnen propaganderen: doe die bekkenbodemoefeningen!
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Wat begon als een paar losse berichten, is inmiddels een stortvloed geworden. Priscilla Wildeman is er helemaal klaar mee. Op social media (met name Facebook) circuleren bizarre nepverhalen over haar en haar gezin, en dat raakt haar harder dan ooit.
Soms pakken bepaalde keuzes bijzonder ongunstig uit. Bij Sandra pakte een ritje naar het tuincentrum wel érg duur uit, nadat ze een boete kreeg van bijna 300 euro.