Fotografie: Nine IJff
Sanne Akkerman is bekend van haar sketchvideo’s op haar Instagramkanaal @laviesanne. Ze is moeder van James (9), Isé (6) en Amélie (2).
Mijn heilige zondagritueel is een kopje koffie in bed. En het kán weer, dat is misschien nog wel het allerlekkerst. Jarenlang begonnen onze ochtenden met een baby en een dreumes die tussen ons in lagen te kronkelen. Luiers die verschoond moesten worden, flesjes die niet konden wachten, knuffels die in je gezicht werden gedrukt. Gezellig hoor, zo’n bed vol leven, maar het is natuurlijk niet bepaald verantwoord om dan met een gloeiendhete mok in je hand te zitten. Eén misstap en je giet de espresso over iemands kruin. Dus liet ik dat ritueel maar even achterwege.
Tegenwoordig is het weekend iets rustiger. Of nou ja, eigenlijk alleen de zondag. Want de zaterdag is voor de sportvelden. Ook daar drink ik koffie, maar dat smaakt toch anders. Minder verfijnd. Zo’n slok uit een piepschuimen ielig bekertje dat net te heet is om aan te raken, gevuld met slootwater uit een apparaat dat zijn beste tijd heeft gehad. Nee, geef mij dan maar een bakkie uit mijn eigen Illy.
De zondag is van mij. Hij begint nog steeds met een knuffelsessie want ja, sommige gewoontes geef je niet op. Maar daarna vertrekken grote broer, zus en zusje richting beneden. Filmpje aan, wij blij. Ze krijgen een pakje cheesedippers en een glas water (ja balans is alles) en dan is het huis even stil. Wij duiken weer onder de dekens mét koffie. Soms met een krantje, soms met een boek, soms met een podcastje. Inmiddels is het een onmisbaar ritueel geworden, kan ik wel stellen. Toen we verhuisden stelde ik zelfs voor om het overgebleven koffiezetapparaat een plek te geven in onze slaapkamer (scheelt kou en traplopen, zo redeneerde ik), maar dat vond mijn man net een brug te ver.
Ik heb mezelf één heilige regel opgelegd: tijdens mijn koffie-in-bedmoment mag ik niets nuttigs doen. Dus geen boodschappenlijstjes of mailtjes. Geen Instagram. Niet ‘even snel’ iets noteren in mijn telefoon. Zelfs geen gedachteloze scroll door Vinted. Nou ja, heel misschien dat ik die H&M-app nog wel eens openklik, maar dat is natuurlijk niet echt nuttig. Of wel. Of toch niet.
Afgelopen week lag het voetbal stil vanwege de vakantie en kon ik zelfs op zaterdag én zondag koffie in bed drinken. Twee dagen op rij! En ik zweer het: ik kan er nu weer weken tegenaan.
Meer columns van Sanne Akkerman lezen? Je vindt ze allemaal hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.