Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ik voel me een beetje de Linda de Mol van de scheidende ouders. Zij zei ooit: ‘Ik ben té gelukkig.’ Een zin die ik destijds in de verte wel een beetje begreep, maar ook verwarrend vond. Want hoe kun je als mens té gelukkig zijn? Je leven kan lekker lopen en je hebt heus je Disney-momenten, maar een doorlopend sprookje voelt toch een tikje overdreven. En toch zit ik nu in precies zo’n situatie, want hoe de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar gaan, lijkt eerder op een nieuwe blockbuster-romcom dan op een driedelig binge-worthy familiedrama. Heel fijn, zou je denken, en toch is het de hel.
Oké, oké, zo satanisch bedoel ik het niet, maar deze happy vorm van scheiden vind ik oprecht verschrikkelijk moeilijk en bovendien een energy sucker van heb ik jou daar. Alles gaat in pais en vree en ik weet zeker dat onze mediator op borrels en verjaardagen schaamteloos over ons vertelt: ‘Ik heb nu toch een stel dat uit elkaar gaat, nou, beter krijg je ze niet. Ze gunnen elkaar werkelijk alles!’
Een beetje in de zoetsappige categorie van ‘nee, jij hangt op, nee, jij hangt op, nee-hee, jij hangt op’. Je snapt het beeld.
Ik hoor je denken: Patrice, doe niet zo melodramatisch, dit is toch het beste scenario voor de kinderen? En ja, dat klopt, die zitten er warmpjes bij, met ouders die nog samen in het ouderlijk huis zijn, die gewoon lunchen en lachen om oude anekdotes alsof er niets is gebeurd.
Maar er ís wel iets gebeurd, en ergens daarin raak ik mezelf kwijt. Soms voelt het alsof ik vastzit in Groundhog Day, alsof elke dag zich herhaalt met dezelfde gesprekken, dezelfde zachtheid en dezelfde redelijkheid, en dat is, lieve mensen, een mindfuck van heb ik jou daar. Want ondanks dat ik blijkbaar het winnende lot van echtscheidingen in handen heb, zuigt het me langzaam leeg, omdat het gewoon té goed gaat.
Soms denk ik dat ruzie gewoon veel makkelijker zou zijn. Ik een advocaat, hij een advocaat, hard tegen hard, onderhandelen, verliezen, winnen en door. Cd van jou, cd van mij, dat werk. Ik heb nu de hoofdrol in La La Land. Mijn scheiding gaat gewoon té goed. To be continued…
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.