Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ik voel me een beetje de Linda de Mol van de scheidende ouders. Zij zei ooit: ‘Ik ben té gelukkig.’ Een zin die ik destijds in de verte wel een beetje begreep, maar ook verwarrend vond. Want hoe kun je als mens té gelukkig zijn? Je leven kan lekker lopen en je hebt heus je Disney-momenten, maar een doorlopend sprookje voelt toch een tikje overdreven. En toch zit ik nu in precies zo’n situatie, want hoe de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar gaan, lijkt eerder op een nieuwe blockbuster-romcom dan op een driedelig binge-worthy familiedrama. Heel fijn, zou je denken, en toch is het de hel.
Oké, oké, zo satanisch bedoel ik het niet, maar deze happy vorm van scheiden vind ik oprecht verschrikkelijk moeilijk en bovendien een energy sucker van heb ik jou daar. Alles gaat in pais en vree en ik weet zeker dat onze mediator op borrels en verjaardagen schaamteloos over ons vertelt: ‘Ik heb nu toch een stel dat uit elkaar gaat, nou, beter krijg je ze niet. Ze gunnen elkaar werkelijk alles!’
Een beetje in de zoetsappige categorie van ‘nee, jij hangt op, nee, jij hangt op, nee-hee, jij hangt op’. Je snapt het beeld.
Ik hoor je denken: Patrice, doe niet zo melodramatisch, dit is toch het beste scenario voor de kinderen? En ja, dat klopt, die zitten er warmpjes bij, met ouders die nog samen in het ouderlijk huis zijn, die gewoon lunchen en lachen om oude anekdotes alsof er niets is gebeurd.
Maar er ís wel iets gebeurd, en ergens daarin raak ik mezelf kwijt. Soms voelt het alsof ik vastzit in Groundhog Day, alsof elke dag zich herhaalt met dezelfde gesprekken, dezelfde zachtheid en dezelfde redelijkheid, en dat is, lieve mensen, een mindfuck van heb ik jou daar. Want ondanks dat ik blijkbaar het winnende lot van echtscheidingen in handen heb, zuigt het me langzaam leeg, omdat het gewoon té goed gaat.
Soms denk ik dat ruzie gewoon veel makkelijker zou zijn. Ik een advocaat, hij een advocaat, hard tegen hard, onderhandelen, verliezen, winnen en door. Cd van jou, cd van mij, dat werk. Ik heb nu de hoofdrol in La La Land. Mijn scheiding gaat gewoon té goed. To be continued…
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Een pasgeboren baby, een hoofd vol hormonen en het liefst ieder moment samen doorbrengen: voor veel kersverse moeders verandert er na een bevalling nogal wat. Ook Bettina Holwerda zat helemaal op haar roze wolk toen ze haar eerste kind kreeg.
Video
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Video
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Video
Kinderen kunnen nogal uitgesproken zijn als het om eten gaat. Het ene moment is iets het allerlekkerste ter wereld, het volgende moment willen ze er absoluut niets meer van weten. Probeer daar als ouder maar eens wijs uit te worden. Soms zijn die eetgewoontes zó tegenstrijdig dat je er alleen nog maar om kunt lachen. […]
Video
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.
