Patricia: ‘Hij is de allerbeste therapeut die er is. Vergelijk het met Dr. Rossi uit Gooische Vrouwen’

column patricia van liemt Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt
Patricia van Liemt
Leestijd: 3 minuten

Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.

Lees verder onder de advertentie

‘Ach lieve schat, doe Tommy de lieve groeten van mij daarboven’, zegt een vrouw van middelbare leeftijd in het bos tegen mijn hond. Ze geeft ’m een meelevende aai over zijn glanzende zwarte labradorkop. Zijn ogen vinden de hare. Ze bukt en incasseert een lik over haar gezicht. Alsof Tommy even bezit heeft genomen van mijn lieve Lodewyck.

Lees verder onder de advertentie

Sinds ik me kan heugen heb ik al een bijzondere relatie met namen. Zelf wilde ik, toen ik een jaar of twaalf was, heel graag mijn naam veranderen. Georgina paste veel beter bij mij. De verbaasde meneer bij de gemeente deelde mee dat het ‘een heel duur grapje’ was om je naam te veranderen en dat het bovendien ook niet zo aardig richting mijn ouders zou zijn. Dat nam hij terloops mee, naast zijn ambtelijk advies.

Vrij spel

Toen ik mijn eerste huisdier kreeg, voelde dat als vrij spel in het rijk der namen. Zo heette mijn eerste konijn Prinses Madonna de Derde. Mijn zusje bleef wat dichter bij de norm en kreeg meer goedkeuring van de omgeving door haar konijn Snoezel te noemen.

Zes jaar geleden kwam Lodewyck in ons leven. Mijn gezin mocht kiezen uit JP of Lodewyck. Mijn partner had snel bedacht dat Lodewyck prima af te korten was tot ‘Lo’. En dus reisden we af naar het zuiden van het land, waar we de meest schattige pup mee naar huis mochten nemen als nieuwste gezinslid. Want dat is een hond. En op een vreemde manier ga je er van houden alsof het een soort bonuskind is. Maar dan eentje die veel sneller zindelijk is, nooit zeurt en altijd, maar dan ook altijd, jouw gevoelens vooropstelt.

Lees verder onder de advertentie

Waar de rest van je gezin soms helemaal klaar is met mijn hormoonhuishouding, inclusief ikzelf, blijft een hond aan je voeten liggen. Hij is de allerbeste therapeut die er is. Vergelijk het met Dr. Rossi uit Gooische Vrouwen. Hij bewijst keer op keer dat aanwezigheid belangrijker is dan woorden. Het vertrouwen van een hond in zijn eigenaar is de puurste vorm van liefde. En Lodewyck stijgt wat mij betreft zelfs daarbovenuit.

Tommy en Lodewyck

Het is waterkoud in het bos, maar ik voel mijn binnenste gloeien. Het is de warmte van puur verdriet die in grote golven rondkolkt. De vrouw komt weer overeind en kijkt me medelevend aan. ‘Ach meis, ik heb het zo met je te doen.’ Haar laatste woorden zorgen ervoor dat ik mijn tranen niet langer in bedwang kan houden. ‘We moeten hem laten inslapen’, snik ik erachter aan. ‘Tja, het is echt een rotziekte,’ zeg ze, en ze slaat haar vreemde arm om me heen. ‘Hoe heet hij?’ ‘Lodewyck,’ zeg ik, ‘met yck.’ Ze is zichtbaar verrast door zijn naam. Waar ze in normale omstandigheden waarschijnlijk een opmerking had gemaakt, kiest ze er nu voor om te zeggen dat Tommy en Lodewyck het vast heel goed met elkaar kunnen vinden…

Lees verder onder de advertentie

Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail