Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
‘Ach lieve schat, doe Tommy de lieve groeten van mij daarboven’, zegt een vrouw van middelbare leeftijd in het bos tegen mijn hond. Ze geeft ’m een meelevende aai over zijn glanzende zwarte labradorkop. Zijn ogen vinden de hare. Ze bukt en incasseert een lik over haar gezicht. Alsof Tommy even bezit heeft genomen van mijn lieve Lodewyck.
Sinds ik me kan heugen heb ik al een bijzondere relatie met namen. Zelf wilde ik, toen ik een jaar of twaalf was, heel graag mijn naam veranderen. Georgina paste veel beter bij mij. De verbaasde meneer bij de gemeente deelde mee dat het ‘een heel duur grapje’ was om je naam te veranderen en dat het bovendien ook niet zo aardig richting mijn ouders zou zijn. Dat nam hij terloops mee, naast zijn ambtelijk advies.
Toen ik mijn eerste huisdier kreeg, voelde dat als vrij spel in het rijk der namen. Zo heette mijn eerste konijn Prinses Madonna de Derde. Mijn zusje bleef wat dichter bij de norm en kreeg meer goedkeuring van de omgeving door haar konijn Snoezel te noemen.
Zes jaar geleden kwam Lodewyck in ons leven. Mijn gezin mocht kiezen uit JP of Lodewyck. Mijn partner had snel bedacht dat Lodewyck prima af te korten was tot ‘Lo’. En dus reisden we af naar het zuiden van het land, waar we de meest schattige pup mee naar huis mochten nemen als nieuwste gezinslid. Want dat is een hond. En op een vreemde manier ga je er van houden alsof het een soort bonuskind is. Maar dan eentje die veel sneller zindelijk is, nooit zeurt en altijd, maar dan ook altijd, jouw gevoelens vooropstelt.
Waar de rest van je gezin soms helemaal klaar is met mijn hormoonhuishouding, inclusief ikzelf, blijft een hond aan je voeten liggen. Hij is de allerbeste therapeut die er is. Vergelijk het met Dr. Rossi uit Gooische Vrouwen. Hij bewijst keer op keer dat aanwezigheid belangrijker is dan woorden. Het vertrouwen van een hond in zijn eigenaar is de puurste vorm van liefde. En Lodewyck stijgt wat mij betreft zelfs daarbovenuit.
Het is waterkoud in het bos, maar ik voel mijn binnenste gloeien. Het is de warmte van puur verdriet die in grote golven rondkolkt. De vrouw komt weer overeind en kijkt me medelevend aan. ‘Ach meis, ik heb het zo met je te doen.’ Haar laatste woorden zorgen ervoor dat ik mijn tranen niet langer in bedwang kan houden. ‘We moeten hem laten inslapen’, snik ik erachter aan. ‘Tja, het is echt een rotziekte,’ zeg ze, en ze slaat haar vreemde arm om me heen. ‘Hoe heet hij?’ ‘Lodewyck,’ zeg ik, ‘met yck.’ Ze is zichtbaar verrast door zijn naam. Waar ze in normale omstandigheden waarschijnlijk een opmerking had gemaakt, kiest ze er nu voor om te zeggen dat Tommy en Lodewyck het vast heel goed met elkaar kunnen vinden…
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.