Beeld: Paulien van Beusekom
Kimberley van Heiningen is getrouwd met Kevin, (bonus)moeder van Norah (6) en Jackie (2).
“Ben je gezellig met mama op stap?” De caissière – type moeder-overste – kijkt ons vragend aan, Norah kijkt vooral naar mij. Sta ik dan met een pak luiers onder de arm en mijn mond vol tanden. Ja, klinkt logisch, maar is dat het ook voor Noor? Doe ik haar moeder dan niet tekort? Ik bén haar moeder natuurlijk niet. Nee zeggen zou vragen oproepen. Wie ben ik dan? De nieuwe partner van papa? De niet zo boze stiefmoeder? Of de bonus – zoals de pot pindakaas op kassaband? Vragen waar ik, al een uur te laat voor haar middagslaapje en met net iets te veel boodschappen in mijn handen, niet zoveel zin in heb. Dus ik knik, glimlach en reken af.
Toen ik vijf jaar geleden koos voor de liefde, kreeg ik twee voor de prijs van één. De +1 van mijn geliefde kwam in de vorm van een lieve, eigenwijze dreumes. Norah. Ik had in mijn leven toch zeker drie keer de Baby Born verschoond, dus zag geen (teddy)beren op de weg. Oftewel: ik had geen idee waar ik aan begon. Al doende leert men, zeggen ze. Ik zeg: een keer filerijden zónder reserveromper, -speen of snacks is een, niet per se aan te raden, spoedcursus.
Lees ook – Kimberley: ‘Wat? Hoezo, mag mijn kind niet meer trakteren?’
Norah groeide uit de luiers en ik steeds meer in een moederrol. Al voelde het nog vaak alsof ik moedertje speelde, omdat ik voor mijn gevoel ook ‘maar iets’ deed. Biologische moeders weten precies wat ze doen, dacht ik, die hebben toch van die supersonische voelsprieten? Ha-ha. Bij Jackie – die ik toch echt uit mijn eigen brievenbus heb geperst – heb ik vaak nog steeds geen idee. Of wel, maar dan is het omdat ik dat van Norah heb geleerd. Bij haar verschoonde ik mijn eerste luiers. Met haar zette ik míjn eerste stappen in het krijspaleis. Voor haar smeerde ik de eerste schoolbammetjes. Vanaf het moment dat Jackie er was, realiseerde ik me dat Norah al een moeder van me had gemaakt en dat het eigenlijk geen reet uitmaakt welk woord je ervoor zet.
“Biologische moeders weten precies wat ze doen, dacht ik, die hebben toch van die supersonische voelsprieten? Ha-ha”
Dus toen we laatst weer die vraag kregen in de buurtsuper hoefde ik niet na te denken. Ook omdat mijn bijdehante vierdegroeper (wat wordt ze groot!) me al voor was. “Ja, dat is mijn bonusmama!”
Deze column is eerder gepubliceerd in Kek Mama Special 3 die nu in de winkels ligt.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?