Beeld: Paulien van Beusekom
Kimberley van Heiningen is getrouwd met Kevin, (bonus)moeder van Norah (6) en Jackie (2).
“Ben je gezellig met mama op stap?” De caissière – type moeder-overste – kijkt ons vragend aan, Norah kijkt vooral naar mij. Sta ik dan met een pak luiers onder de arm en mijn mond vol tanden. Ja, klinkt logisch, maar is dat het ook voor Noor? Doe ik haar moeder dan niet tekort? Ik bén haar moeder natuurlijk niet. Nee zeggen zou vragen oproepen. Wie ben ik dan? De nieuwe partner van papa? De niet zo boze stiefmoeder? Of de bonus – zoals de pot pindakaas op kassaband? Vragen waar ik, al een uur te laat voor haar middagslaapje en met net iets te veel boodschappen in mijn handen, niet zoveel zin in heb. Dus ik knik, glimlach en reken af.
Toen ik vijf jaar geleden koos voor de liefde, kreeg ik twee voor de prijs van één. De +1 van mijn geliefde kwam in de vorm van een lieve, eigenwijze dreumes. Norah. Ik had in mijn leven toch zeker drie keer de Baby Born verschoond, dus zag geen (teddy)beren op de weg. Oftewel: ik had geen idee waar ik aan begon. Al doende leert men, zeggen ze. Ik zeg: een keer filerijden zónder reserveromper, -speen of snacks is een, niet per se aan te raden, spoedcursus.
Lees ook – Kimberley: ‘Wat? Hoezo, mag mijn kind niet meer trakteren?’
Norah groeide uit de luiers en ik steeds meer in een moederrol. Al voelde het nog vaak alsof ik moedertje speelde, omdat ik voor mijn gevoel ook ‘maar iets’ deed. Biologische moeders weten precies wat ze doen, dacht ik, die hebben toch van die supersonische voelsprieten? Ha-ha. Bij Jackie – die ik toch echt uit mijn eigen brievenbus heb geperst – heb ik vaak nog steeds geen idee. Of wel, maar dan is het omdat ik dat van Norah heb geleerd. Bij haar verschoonde ik mijn eerste luiers. Met haar zette ik míjn eerste stappen in het krijspaleis. Voor haar smeerde ik de eerste schoolbammetjes. Vanaf het moment dat Jackie er was, realiseerde ik me dat Norah al een moeder van me had gemaakt en dat het eigenlijk geen reet uitmaakt welk woord je ervoor zet.
“Biologische moeders weten precies wat ze doen, dacht ik, die hebben toch van die supersonische voelsprieten? Ha-ha”
Dus toen we laatst weer die vraag kregen in de buurtsuper hoefde ik niet na te denken. Ook omdat mijn bijdehante vierdegroeper (wat wordt ze groot!) me al voor was. “Ja, dat is mijn bonusmama!”
Deze column is eerder gepubliceerd in Kek Mama Special 3 die nu in de winkels ligt.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’