Als je voor de tweede keer zwanger mag worden dan beleef je dat heel anders. Ik zeker, omdat ik de eerste keer zwanger werd van een tweeling.
Nu ik ‘maar’ één kind in mijn buik draag, is het een ontspannen belevenis. Veel minder kwalen, veel minder klachten, veel meer energie: een totaal niet vergelijkbare zwangerschap. Toch merk ik – alweer – dat mensen altijd iets willen zeggen over je buik. Of over je ongeboren kind. Als ik zeg dat ik 22 weken zwanger ben, dan vinden de meesten dat ik al wel ‘een aardig grote buik heb’. Dat ga ik dan verdedigen, omdat nou ja, wat moet je anders zeggen? ‘Oh ja dat is meestal zo bij een tweede zwangerschap, dat je het sneller ziet.’ Maar waarom zeg ik dit eigenlijk? Waarom zeggen mensen dit eigenlijk, dat je een kleine of grote buik hebt? Waarom zou een kleinere zwangere buik mooier zijn, of beter? Moet ik me nu juist dik voelen, voor de termijn waarin ik zit? Want geloof me, deze buik wordt alleen maar groter de komende weken. En daar ben ik hartstikke trots op. Ik geniet zo van mijn zwangere lijf omdat ik deze keer weet dat het opeens weer voorbij is. Omdat ik nu ik al moeder ben precies kan voelen en kan weten wat voor iets moois je ervoor terugkrijgt. En ik vind m’n buik overigens piepklein: in vergelijking met mijn tweelingzwangerschap is dit niets. 😉 De meningen van anderen in je zwangerschap zijn soms lastiger dan je denkt. Wat een grote buik, wat een drukte met een tweelingpeuters erbij, wat lastig dat jullie allebei zoveel werken, wat hopen jullie vast op een meisje na twee zonen. Het voelt op bepaalde momenten alsof ik mezelf, de baby in mijn buik en mijn gezin moet uitleggen. Maar geloof mij, moeders: dat hoeft nooit. Leef je eigen leven, laat een ander dat ook doen. Wees lief voor elkaar – vaak heeft die andere moeder het al pittig genoeg, zonder dat je het ziet. Ik zal niet snel degene zijn die iets zegt over iemands gezinssamenstelling, zwangerschap, buik, baby of timing. Ik gun iedereen haar eigen mooiste leven. Een leven waarin je niet veel geeft om de meningen of opmerkingen van anderen, dat óók. Dat gun ik mezelf ook. Maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan: sta ik toch weer voor de spiegel onzeker te zijn over mijn gigantische buik. Tessa Heinhuis (33) is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (3) en zwanger van de derde. Ze woont met haar gezin in ’t Gooi en is hoofdredacteur van Mama Magazine.
View this post on Instagram
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Babynieuws op het boerenland! Roel en Simone, bekend van Boer zoekt vrouw, verwachten hun eerste kindje samen. Op Instagram is te zien hoe ze Yvon Jaspers verrassen met het heugelijke nieuws.