Als je voor de tweede keer zwanger mag worden dan beleef je dat heel anders. Ik zeker, omdat ik de eerste keer zwanger werd van een tweeling.
Nu ik ‘maar’ één kind in mijn buik draag, is het een ontspannen belevenis.
Veel minder kwalen, veel minder klachten, veel meer energie: een totaal niet vergelijkbare zwangerschap. Toch merk ik – alweer – dat mensen altijd iets willen zeggen over je buik. Of over je ongeboren kind. Als ik zeg dat ik 22 weken zwanger ben, dan vinden de meesten dat ik al wel ‘een aardig grote buik heb’. Dat ga ik dan verdedigen, omdat nou ja, wat moet je anders zeggen? ‘Oh ja dat is meestal zo bij een tweede zwangerschap, dat je het sneller ziet.’ Maar waarom zeg ik dit eigenlijk? Waarom zeggen mensen dit eigenlijk, dat je een kleine of grote buik hebt?
Waarom zou een kleinere zwangere buik mooier zijn, of beter? Moet ik me nu juist dik voelen, voor de termijn waarin ik zit? Want geloof me, deze buik wordt alleen maar groter de komende weken. En daar ben ik hartstikke trots op. Ik geniet zo van mijn zwangere lijf omdat ik deze keer weet dat het opeens weer voorbij is. Omdat ik nu ik al moeder ben precies kan voelen en kan weten wat voor iets moois je ervoor terugkrijgt. En ik vind m’n buik overigens piepklein: in vergelijking met mijn tweelingzwangerschap is dit niets. 😉
De meningen van anderen in je zwangerschap zijn soms lastiger dan je denkt. Wat een grote buik, wat een drukte met een tweelingpeuters erbij, wat lastig dat jullie allebei zoveel werken, wat hopen jullie vast op een meisje na twee zonen. Het voelt op bepaalde momenten alsof ik mezelf, de baby in mijn buik en mijn gezin moet uitleggen. Maar geloof mij, moeders: dat hoeft nooit.
Leef je eigen leven, laat een ander dat ook doen. Wees lief voor elkaar – vaak heeft die andere moeder het al pittig genoeg, zonder dat je het ziet. Ik zal niet snel degene zijn die iets zegt over iemands gezinssamenstelling, zwangerschap, buik, baby of timing. Ik gun iedereen haar eigen mooiste leven. Een leven waarin je niet veel geeft om de meningen of opmerkingen van anderen, dat óók. Dat gun ik mezelf ook. Maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan: sta ik toch weer voor de spiegel onzeker te zijn over mijn gigantische buik.
Tessa Heinhuis (33) is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (3) en zwanger van de derde. Ze woont met haar gezin in ’t Gooi en is hoofdredacteur van Mama Magazine.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.