Suzan en Freek nemen groots besluit omtrent zoontje Sef: ‘Lijkt me bijzonder’
Tien keer de GelreDome uitverkocht krijgen is niet zomaar een prestatie, maar voor Suzan en Freek is het inmiddels realiteit.
Lees meer
Ellen over terugkomen na bevallingsverlof: ‘Ik heb mijn werk nodig om me compleet te voelen’
Verdrietig
Toen Lewis klein was en ik na mijn verlof weer moest gaan werken, vond ik dat heel erg. Ik was verdrietig en zat er eigenlijk al weken tegenaan te hikken, boos dat wij hier in Nederland geen Scandinavisch verlof-model hanteerden. Ik wilde langer bij mijn kind zijn, langer kunnen genieten van die babytijd en bovenal had ik meer rust nodig. De nachten waren beroerd en ik zag niet in hoe ik een goede werknemer kon zijn op een paar uurtjes slaap per nacht. Ik denk dat veel ouders daarmee worstelen. De druk, de hectiek. Ik vind het dan ook een stap in de goede richting dat vaders nu langer verlof kunnen opnemen.Samen verlof
De meeste vaders (snurkers daargelaten, die van een kanon nog niet wakker worden, laat staan van een huilende baby) hebben ook last van gebroken nachten en ik mag aannemen dat zij ook wel wat meer van hun pasgeboren baby willen meemaken dan alleen de avonden. Je kiest tenslotte samen voor een kindje en als je dan na één of twee dagen weer fulltime aan het werk moet mis je best een heleboel. Nils en ik hadden de hele maand november samen vrij en dat was écht een heerlijke start. We hebben er enorm van genoten om samen voor Sophia te zorgen en rustig aan te kunnen doen. Zo moet het eigenlijk voor iedereen zijn.Lees ook – ‘Blijven zitten was het beste wat we voor hem konden doen’
Anders
Nu vind ik het, in tegenstelling tot bij de jongens, helemaal niet erg om weer te gaan beginnen. Echt, helemáál niet. Dat heeft niks met Sophia te maken, ik wil net zo graag bij haar zijn als bij Lewis en Miles, maar ik vind het ook wel weer prima om wat te gaan doen. Ik heb me vanaf september beziggehouden met de komst van Sophia, mijn twee zoons en het huishouden (oké, en ik schreef een boek), maar nu heb ik die afwisseling weer nodig. Veel meer dan na de geboortes van Lewis en Miles merk ik dat ik mijn werk nodig heb om me compleet en volledig te voelen. Misschien is dat juist omdat ik nu ouder ben en nog meer dan toen begrijp wat mij gelukkig maakt.“Nu vind ik het, in tegenstelling tot bij de jongens, helemaal niet erg om weer te gaan beginnen.”Uiteraard is dat voor iedere vrouw/moeder verschillend, maar ik weet dat ik geen voldoening haal uit het alleen maar thuis zijn. Ik hou van mijn werk, van het sociale aspect dat eraan vast hangt. Ik hou ervan om onder de mensen te zijn, om met collega’s te zijn. Ik mis mijn leerlingen en hun gekkigheden, de reuring van de werkdag. Ik vind het fijn om ook een verhaal te hebben wanneer Nils thuis komt uit zijn werk, naast dat ik hem vertel hoe het ging met Sophia.
Identiteit
Mijn werk is een deel van mij, het hoort bij mijn identiteit, en ik ben er klaar voor om morgen weer present te zijn. Dat Sophia – samen met mijn zoons en haar andere neefjes en nichtjes – lekker naar mijn ouders mag, draagt zeker bij aan dat gevoel. Het zorgt ervoor dat ik haar met een gerust hart achterlaat en me kan focussen op mijn werk. Gelukkig ben ik altijd op tijd thuis – niet veel later dan wanneer de jongens uit school komen – en werk ik parttime. De schoolvakanties ben ik ook vrij, net zoals de kinderen. Iedere moeder, ieder gezin, heeft z’n eigen balans. Niet voor iedere moeder (of vader) is werken een keuze, maar voor mij wel. Dit is mijn balans, daar gaat het om. Het verlof is voorbij en het is goed zo. Ik heb er verschrikkelijk van genoten en naast dat ik alle tijd had voor Sophia, had ik ook alle tijd voor mijn jongens. In dat opzicht was dit verlof echt quality time met mijn gezin en dat was voor mij het meest waardevol.Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
