K3-Marthe opnieuw in verwachting: ‘Dat is iets waar ik mijn kindje echt voor wil beschermen’
Babygeluk lijkt opnieuw aan te kloppen bij K3.
Eigen beeld
Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
De kerstvakantie is achter de rug, en de school van onze oudste is weer begonnen. Dit betekent dat ik op mijn vrije dag weer “alleen” met Mila en Noud ben.
Op deze momenten wordt een van de voordelen van een tweeling duidelijk: ze spelen en kletsen met elkaar en hebben mij dus niet per se meer nodig om hen te vermaken. Nu ze goed kunnen communiceren wordt echt duidelijk welke band tweelingen opbouwen. Natuurlijk spelen ze ook veel met hun oudere broer, maar dat voelt toch anders.
Dit relaxte begin van het jaar was trouwens van korte duur, want dinsdag zagen we een nadeel van een tweeling: een dubbel zo grote kans dat er iemand ziek wordt. Geen opvang voor Noud dus, en daarmee een logistieke uitdaging om ook nog naar ons werk te kunnen, maar gelukkig konden mijn schoonouders oppassen. Mila in tranen natuurlijk, want alleen naar de opvang is voor haar heel gek, maar verder leek alles opgelost.
Tot ’s middags de telefoon ging… Noud had een koortsstuip gehad, met heftige spierbewegingen, bewustzijnsverlies en schuim op zijn mond. Flink schrikken natuurlijk, dus ik ben direct in de auto om hem op te halen en voor de zekerheid langs de huisarts te gaan. Ik hoop niet dat het CJIB binnenkort post stuurt, want het kan zijn dat ik hier en daar iets harder reed dan normaal.
Gelukkig was hij toen ik aankwam al weer rustiger, en blijken koortsstuipen bij kinderen niet schadelijk te zijn en vaker voor te komen, zolang het bij een stuip per ziekteperiode blijft.
Tijdens het avondeten volgde echter een tweede, en een derde stuip. De huisartsenpost had een lange wachtrij, maar het zag er eng uit, dus we besloten een ambulance te bellen. Die verwees ons naar het ziekenhuis, waar na wat checks bleek dat Noud een nachtje ter controle moest blijven. Ik kon op een slaapbank blijven slapen, al slaap je met piepjes van een monitor die met slangetjes aan je kind vast zit, en verpleging die regelmatig komt kijken (wel heel fijn), niet heel lekker natuurlijk.
Hoewel je het liefst niet met je kind in het ziekenhuis komt, geeft de aandacht en goede zorg die ze geven wel veel rust en vertrouwen. Echt fantastisch hoe de artsen en verpleegkundigen dat doen! Ook Noud had een rustige nacht, geholpen door medicijnen die verdere koortsstuipen helpen voorkomen.
In de loop van de ochtend konden we gelukkig weer naar huis, waar Noud rustig kon aansterken. Toen Mila ‘s middags thuiskwam van de opvang, rende ze naar haar broertje met een zelfgemaakte tekening “met rood, want dat is Nouds lievelingskleur”. Ik dacht dat groen dat was, maar zijn tweelingzus bleek (nu) gelijk te hebben. Zo zie je maar.
Het jaar is twee weken oud, en we hebben nu al zo’n avontuur achter de rug: het is in ieder geval nooit saai!
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.