Beeld: Norbert Kleijn
Rachelle (37) is arts en oprichter van Practice Your Health, moeder van drie (4, 2 en 1 jaar) en op missie om een brug te slaan tussen de westerse geneeskunde en holistische gezondheidszorg. Ze ziet kinderen als spiegels van wat er écht speelt binnen het gezin. In haar columns schrijft ze over hoe we als ouders beter naar onszelf én onze kinderen kunnen luisteren.
De eetmomenten met mijn kinderen vind ik niet bepaald het leukste van de dag. Ik voel me dan een stewardess die vriendelijk in elke taal voorziet in alle behoeftes van de passagier die constant op het belletje drukt. Met of zonder turbulentie. Altijd gedienstig. Nu was er een zeldzaam rustig moment. Als een ware stewardess ging ik achterin de keuken even een koffie voor mezelf maken. Tot ik plots vanuit de andere kamer op een gedecideerde toon hoorde: ‘Ik vind me lief.’
Het was mijn zoontje van twee jaar. Hij zat ontspannen, al mijmerend aan zijn boterham met pindakaas, zijn favoriete maaltijd. ‘Ik vind me lief.’ Dat moest even gezegd worden. Mijn hart vulde zich met een warme gloed, een soort trots en ding-dong-moment tegelijk. Jezelf lief vinden en dat openlijk tentoonspreiden. Why not?
Wat is dat toch met ons volwassenen? Waarom is dat voor ons zo ongewoon?
Roep je iets positiefs over jezelf, dan loop je in de grote-mensenwereld het risico als narcist bestempeld te worden. Jezelf iets gunnen wordt al snel als egoïstisch gezien. Laat staan dat je er een gewoonte van maakt. We biechten tussen neus en lippen door op dat we maandelijks naar de massage gaan, of een afspraak afzeggen vanwege het me-time blok dat in de agenda staat. Daarmee zet je een ander even on hold en je eigen ik op nummer één. En daar is eigenlijk niks mis mee, toch? Als maatschappij zijn we geprogrammeerd om op te gaan in de menigte, om mee te rennen en te vliegen, om overal maar ja op te zeggen. Uit angst iets te missen? Niet mee te tellen? Of vanuit de drang alles eruit te halen wat erin zit?
Wat nou als precies dát – alles eruit halen – pas gebeurt als we het ten volste beleven. Dat we pas oprecht kunnen genieten als we even helemaal in het moment zijn, in het nu. Om daarin te slagen, moeten we eerst voor onszelf kiezen, om onszelf geven en voor onszelf zorgen. En laat dat nou net zo verdomd lastig zijn: Zelfzorg. Bah. Zweverig. Gedoe. Geen tijd voor. Onnodig. Egocentrisch. Prachtig toch dat een peuter dit gewoon voelt en doet. Er liggen nog geen filters op dit kleine mannetje. En dat maakt het zo puur. Zo oprecht. En zo raak!
Zelfzorg begint bij zelfliefde. Jezelf de fijnste, mooiste, liefste persoon vinden. Jezelf op de eerste plek zetten. Jou datgene gunnen dat je een ander gunt, een ander geeft en een ander niet wilt onthouden. Dus onthoud het jezelf niet. Heb jezelf lief en voorzie in al jouw behoeftes. Want even terug naar die stewardess en die turbulentie van alledag. De belangrijkste safety rule is nog steeds: ‘Put your own oxygen mask on first before helping others.’
Fijne kerstdagen, lieve lezers. Laat het geschenk dit jaar een simpele zijn: ‘Ik vind me lief!
Meer lezen van Rachelle? Haar andere columns vind je hier.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.