Eigen beeld
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
De natuur volgen. Een zwangerschap en bevalling zien als iets natuurlijks. Ik ben trots op Nederland en de visie dat we hier hebben als het gaat om geboortezorg. Tijdens het zorgverlenen sta ik hier vaak bij stil. Ik streef ernaar om een stukje van die visie aan cliënten en partners mee te geven. Bij iedereen, maar vooral bij angstige cliënten of expats.
Angst voor de pijn komt of angst dat er iets misgaat is een van de meeste dingen die naar voren komt tijdens het spreekuur. Dan is het fijn om terug te gaan naar de natuurlijkheid van de zwangerschap en de bevalling. Veel onderwerpen komen aan de orde tijdens de consulten met mijn cliënten en partners.
Bijvoorbeeld ter voorbereiding op de zwangerschap bij de eerste afspraken: verwachtingen managen ten aanzien van de verschillende trimesters en banden- of groeipijn aankondigen. En later in de zwangerschap ter voorbereiding op de bevalling: het nut van weeën bespreken, pijn normaliseren, verwachtingen bespreken ten aanzien van de verschillende fasen.
Ik word enthousiast van cliënten die een bevalcursus volgen en vervolgens daarmee aan de slag gaan met wat hen zou helpen tijdens de bevalling. Ik zie heel wat bevalplannen voorbijkomen: sommige met veel tekst, andere met weinig tekst, soms met alleen plaatjes. De ene laat veel open, de ander is heel specifiek. Het is prachtig om een ideale bevalling voor jezelf te bedenken, alleen vind ik dat soms ook riskant.
Over veel heb je controle tegenwoordig, maar niet over je bevalling. Over bepaalde delen wel, maar eigenlijk vooral hoe je er zelf mee omgaat. Vrouwen zijn soms zo gebrand op een thuisbevalling in bad met kammen en kommen en de wens (bijna eis) voor geen medische interventies. Op het moment dat een bevalling start en vordert is dit natuurlijk fantastisch. Mijn rol hierin is vaak watchful attendence: ik ben vooral aanwezig en observeer en ondersteun waar nodig. De uitkomst is vaak een gezonde moeder, een gezonde baby, een partner op cloud nine en een trotse verloskundige.
Maar soms is het ook mijn rol om knopen door te hakken en wel in te grijpen. Wanneer de ontsluiting bijvoorbeeld niet vordert of ik twijfel over de conditie van de baby. Soms voelt de interventie mild (vliezen breken) en soms kan de interventie groot voelen (verplaatsen naar ziekenhuis en overdracht). Vaak zijn dit situaties die in de zwangerschap al bespreek. Vooral om verwachtingen te managen en mijn cliënten te laten nadenken wat zij nodig hebben om een veilige bubbel om hen heen te creëren.
In welke situatie dan ook. Want een bevalling laat zich niet controleren. De natuur en de fysiologie van de geboortezorg is zo mooi en inspirerend, maar ook gevoelig voor invloeden van buitenaf.
Meer lezen van de avonturen van verloskundige Louisa? Je leest haar andere columns hier.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Nadat Lil Kleine vertelde dat hij zijn zoontje Lío al 2,5 jaar niet heeft gezien, wil Jaimie Vaes ook eenmalig haar kant van het verhaal doen.