Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Eerder schreef ik al over de uitdagingen met onze puberella in huis, maar onlangs is de situatie weer een beetje uit de hand gelopen. De moeders met hysterisch huilende peuters op de grond van de supermarkt zullen het nu nog niet begrijpen, maar doe mij maar liever die hysterische peuterpuber in plaats van een echter puber. De stampvoetjes van een peuter zijn eigenlijk best schattig; de stampende voeten van een puber tegen de deur een stuk minder. Ik begrijp nu steeds beter de uitdrukking: ‘kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen.’
Pas werd voor onze puberella een doos vol nieuwe kleding bezorgd. Kleding die ze volledig zelf had mogen uitzoeken, dus minus de schattige rokjes of oversized blouses die ik voor haar zou hebben uitgezocht. Ze was dolblij en dankbaar, maar helaas net niet dankbaar genoeg om even mee te helpen met opruimen. Het huis verkeert in een permanente staat van chaos en verval (of beter gezegd afval), maar ook daarin zijn nog gradaties. Op die bewuste dag was het huis één grote puinhoop ofwel een puinhoop met een huis eronder. Het stoorde me zo erg dat ze niet even wilde helpen dat ik haar nieuwe kleding weer heb afgepakt.
De volgende ochtend stond ze in de slaapkamer en gilde ze dat ze haar nieuwe kleding terug wilde. Ze dreigde anders mijn georganiseerde maar enorme (puin)hoop kleding, die over een stoel hangt, op de grond te gooien. Ik zei dat ze haar nieuwe kleding pas zou krijgen als we het uitgepraat hadden en ze zou meehelpen met opruimen. Dat was, niet geheel onverwacht, niet het gewenste antwoord. Dus ‘floep’, daar vloog al mijn kleding zo over de grond. Ik zou willen zeggen dat ik kalm bleef en dat ik op een pedagogisch verantwoorde manier reageerde. Maar zo reageerde ik dus niet. Ik stormde naar haar kamer, pakte haar kleding uit de kast en gooide die op de grond. Het was letterlijk een klere(n)zooi. Niet erg volwassen, maar in my defence: ik ben niet bepaald een ochtendmens, dus de emotie overwon het van de ratio.
Nu zou de pedagogisch verantwoorde manier zijn om mijn puberella rustig te laten uitrazen of nog beter om mijzelf even terug te trekken uit de situatie, waarbij we later erover praten. Nu betwijfel ik echter sterk of deze aanpak bij mijn puberella zou werken. Bij een confrontatie laat ze me er namelijk niet langs en als ik probeer van haar weg te lopen, blijft ze me achtervolgen. Het is jammer dat ze niet is geïnteresseerd in voetbal, want ze zou een uitstekende verdediger zijn.
Het is daarna nog wel even ongezellig geweest in huis. De kleding in haar kamer is ook veel te lang op de grond blijven liggen. Allebei weigerden we het op te ruimen. Uiteindelijk hebben we het samen opgeruimd. We hebben direct plaatsgemaakt voor haar nieuwe kleding en mijn niet zo pedagogisch verantwoorde reactie heb ik maar snel weggestopt in de sokkenla.
Meer columns van Anouk lees je hier.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.