Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Mama, waar is mijn spijkerbroek? Mama, waar zijn mijn sokken? Mama, ik ben klaar met poepen (mijn kleuter; niet mijn puber gelukkig). Mama, de tandpasta is op. Mama, waar is de shampoo? Mama, morgen moet ik mijn rapport inleveren. Mama, mijn knuffel is kwijt (wederom de kleuter; niet de puber). Mama, wil je me helpen met mijn huiswerk? De vragen zijn eindeloos en allemaal aan mij gericht. Ik vind dit vrij bijzonder, omdat mijn kinderen ook echt het woord ‘papa’ kunnen uitspreken, maar toch maken ze daar minimaal gebruik van.
Ondanks het feit dat we inmiddels in 2026 leven, word ik bij ons thuis nog steeds geacht de alwetende te zijn met betrekking tot de dagelijkse gang van huishouden. Geen idee hoe ik deze niet zo eervolle rol heb gekregen, want ik heb mijzelf nooit gepresenteerd als huisvrouw. Sterker nog, ik ben zo’n beetje de slechtste huisvrouw die er bestaat. Iedereen vindt het zo knap hoe ik alle ballen in de lucht houd, maar ik houd helemaal niet alle ballen in de lucht. De bal van het huishouden ligt hier ergens permanent op de grond onder een dikke laag stof.
Mijn man werkt vijf dagen per week en ik vier dagen per week. Ik heb echter ook nog nevenwerkzaamheden, waardoor ik praktisch ook vijf dagen per week werk. Waarom ben ik dan nog steeds degene in huis die verantwoordelijk wordt gemaakt voor alle kwijtgeraakte kledingstukken, oprakende verzorgingsproducten en alle andere praktische zaken. Waarom zou ik moeten weten waar je telefoon, trui of knuffel ligt, die je zelf bent kwijtgeraakt. Er staat toch geen Google op mijn hoofd? Ze durven dan ook nog gefrustreerd of boos te worden als ik het niet weet, want tsja, als moeder zijnde hoor ik toch alles te weten.
Sokken in dit huis zijn ook een groot en terugkerend probleem. Dat heeft er vooral mee te maken dat het huis als één grote wasmand wordt gebruikt. Sokken worden uitgedaan waar het mijn man en de kinderen uitkomt en worden vrijwel nooit in de wasmand gedaan. Hierdoor heb ik bijna nooit een gelijk paar sokken in de was en iedere ochtend wordt er dus geschreeuwd: “Mama, ik heb geen sokken.” Ik ben een soort EHBO (Eerste Hulp Bij Ontbrekende sokken) geworden. En wie kan er iedere keer weer nieuwe sokken kopen? Juist, ik. It really socks!
Ondanks dat vaders wel een grote en gelijke rol spelen in de verzorging en opvoeding van kinderen, valt er op het terrein van het huishouden nog wel wat te winnen (en ik wil mijn man met alle liefde laten winnen). In mijn ervaring worden moeders toch nog vaak als hoofd van de dagelijkse huishouding beschouwd, tegen wil en dank. Maar goed, de oplossing is zo simpel en perfect. Als mijn dochters weer zo’n honderd vragen op mij afvuren, is mijn antwoord steevast: “Vraag maar aan je vader.”
Meer columns van Anouk lees je hier.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5) en tweeling Mila en Noud (3). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling, […]
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
