Beeld: Dieuwertje Bravenboer
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby op komst en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze haar eerste kindje verwacht en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Met mijn rode bos krullen lijk ik op Merida, een moedig karakter uit de Disneyfilm Brave. Nu ons eerste kindje op komst is en we naar een nieuw land vertrekken, vraag ik me af: hoe moedig ben ik eigenlijk?
In november hoop ik voor het eerst moeder te worden. Gelukkig heb ik al van dichtbij gezien hoe vriendinnen mij voorgingen in het moederschap. Stuk voor stuk wisten zij deze rol snel eigen te maken en dat stelt gerust. Toch worstelen sommigen behoorlijk met de vraag wie ze nu zijn en wie ze waren vóórdat ze moeder werden. Ze lijken zich opeens niet meer te herinneren hoe krachtig en inspirerend ze zijn.
Op de dag dat ik zelf een positieve test in handen had, schreef ik meteen een lijstje. “Mocht ik het ooit vergeten: ik ben initiatiefrijk, energiek en avontuurlijk.” Een slimme meid is voorbereid, dacht ik nog. Zo’n identiteitscrisis zou ik wel even vóór zijn. Nooit had ik gedacht dat ik dit lijstje in week 15 van mijn zwangerschap al nodig zou hebben. Ben ik dat eigenlijk nog wel allemaal? Dat zal moeten blijken.
Aan het eind van dit jaar hopen we nieuw leven te verwelkomen. Daarnaast zal ook mijn eigen leven nieuw aanvoelen: ik vertrek naar Zwitserland om bij mijn man te gaan wonen (ja, dat is een verhaal op zich).
Graag neem ik je de komende tijd mee in de dilemma’s die ik onderweg tegenkom. Hoe geef ik mijn ambities en werk een plek in dit nieuwe leven? Hoe gaan mijn dagen er straks uitzien als de baby er is? Hoe zal het zijn zonder mijn familie en vrienden om de hoek? Wat gaan deze grote levensveranderingen allemaal teweeg brengen?
Natuurlijk deel ik ook mijn ontdekkingen. Hoe bouw je een sociaal netwerk op in een nieuwe omgeving? Bestaat er in Zwitserland ook zoiets als de gevreesde ‘Mutti’-maffia? Wat is het Zwitserse equivalent van beschuit met muisjes? Welke kinderwagen past het beste bij een leven in de buurt van de Alpen: het hardloopmodel of toch het model met ski’s eronder?
Een berg wordt niet in één stap beklommen. Stap voor stap neem ik je mee in mijn avonturen. Wat ik vooral hoop, is dat het herkenning oproept. Eén ding weet ik inmiddels wel: twijfel je ooit aan wie je bent? Ga dan terug naar de basis. Het woord ‘moeder’ bevat immers het woord ‘moed’. En zoals de Zwitsers zeggen (als ik goed heb opgelet bij mijn taalcursus): Wer het chlii Muet het, het viel. Wie een beetje moed heeft, kan veel bereiken. Eigenlijk zijn we allemaal een beetje zoals Merida: moedig. Klaar voor de tocht? Kom, dan neem ik je mee!
Liefs,
Anne-Mieke
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.