Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (32) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (5 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Onze oudste weigerde de speen. Onwetend als we waren, dachten wij: goh, eigenlijk wel handig, hoeven we dat ook niet af te wennen. Daar zijn we volledig van teruggekomen. Het resultaat was namelijk dat mijn borst als speen ging fungeren en hij (niet overdreven) vijftien keer per nacht wakker werd om na heel even aan de borst weer in slaap te vallen. Hij dronk niet eens echt, hij had gewoon echt zuigbehoefte. Wat heel normaal is voor een baby, natuurlijk. Als neveneffect kon mijn vriend onze baby niet troosten als ik niet thuis was. Niet uit onwil, maar uit onmacht. Met zijn nutteloze tepels. Eindstand? Alles kwam op mij neer. Uit ervaring kan ik je vertellen: dan stort je in, na een jaar praktisch niet slapen.
Dat gingen we bij zoon nummer twee dus anders doen. Een legio aan spenen hadden we klaarliggen. Als hij de ene niet zou willen, ware er nog zeven andere opties. Maar hij moest en zou een speen. Het bleek geen issue: de eerste de beste speen vond hij prima. Wat een opluchting.
Alleen krijg je dan op den duur te maken met een ander euvel: het afwennen van de speen. En ook daar had ik veel horrorverhalen over gehoord. Dus eigenlijk keek ik al vanaf zijn geboorte tegen dat moment op. Oké, fijn, dat hij die speen accepteerde (niet dat het zijn slapen goed deed, trouwens. Waar de oudste na een jaar ging doorslapen, kostte dat de jongste bijna 2,5 jaar), maar wat stond ons te wachten als we weer van dat ding af moesten?
Zijn tanden leden er duidelijk onder, want de oudste heeft een kaarsrecht gebit en de jongste de vervormde voortandjes. Dus we wilden eigenlijk wel graag van dat ding af. Maar we slapen dus pas net door, dus echt aantrekkelijk klonk dat idee niet, want wij voorzagen opnieuw horrornachten.
Het heeft zich vanzelf opgelost, geloof het of niet. Op een dag vergat onze fantastische gastouder zijn speen beneden in zijn tas bij het naar bed brengen voor zijn dutje. Of hij het zonder speentje wilde proberen? Dat wilde hij wel. En het lukte. De dag erna besloot ze het weer te proberen. Weer ging hij gewoon slapen, zonder speen. Toen besloten wij het die avond door te zetten, want nu moesten we natuurlijk doorpakken.
Sindsdien slaapt hij zonder speen. Zo gemakkelijk ging het. Geen horrornachten, geen gedoe. Hij heeft er nooit meer om gevraagd. We zijn een paar weken verder, en elke ochtend als je hem vraagt of hij lekker heeft geslapen, is zijn antwoord: “Jaaa, zonder speentje!” Dus, mocht je ook van die horrorverhalen gehoord hebben, laat dit dan de tegenhanger zijn. Zo kan het ook.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Wie regelmatig naar Een Huis Vol kijkt, weet dat een groot gezin al snel voor de nodige reacties zorgt. Dat merkt ook Lisa Bal, die momenteel met haar gezin in het programma te zien is.
De familie Van der Vaart krijgt er binnenkort een nieuw lid bij. Rafael van der Vaart en Estavana Polman verwachten hun tweede kind samen en oma Lolita staat nú al te trappelen.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
‘Maham, ik verveeeeeel me.’ Of: ‘Maar waarom mag ik dat niet?’ Gevolgd door zo’n toonhoogte waarvan je spontaan overweegt jezelf vijf minuten op te sluiten in de wc. Zeuren: ieder kind doet het en bijna iedere ouder wordt er vroeg of laat knettergek van.
