Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: rivaliteit tussen broertjes.
Onze oudste is twee jaar en negen maanden en tiranniseert zijn babybroertje van net een jaar. Hij pakt zijn speelgoed af, duwt, schopt, slaat of bedreigt hem met gebalde vuisten. Ook als zijn broertje lekker aan het spelen is, kan hij het niet laten zich ermee te bemoeien. Ik ben consequent, nee is nee en soms geef ik hem een pak voor de broek. Dat laatste helpt wel een beetje, maar ik wil dat helemaal niet. Tantes, hebben jullie goede raad?
Stel: uw man neemt een tweede vrouw. En eist opgewekt van u dat u dat leuk vindt. Hij geeft die tweede vrouw ook nog meer aandacht dan u. “Dat heeft ze nodig”, zegt hij. Hoe zou u reageren? Wij begrijpen goed dat uw jaloerse zoontje – want jaloers is hij – u tot razernij drijft. En dat u aan het eind van uw Latijn bent. Het nare is dat u daardoor zijn leuke kanten niet meer ziet. Voor u is de lol met hem eraf, en dat voelt hij. Terwijl hij juist bevestigd wil zien dat u nog steeds van hem houdt. Zijn oplossing: zijn rivaal aanpakken. Zo kan hij zijn frustraties kwijt, en bent u bent even exclusief met hem bezig.
Een vriendin van tante Els had hetzelfde probleem. Als ze even niet oplette sloeg haar zoon van twee zijn babyzusje tot moes. Zij en haar man schakelden in hun wanhoop uiteindelijk het opvoedbureau in. Daarop kregen ze een camera in huis om de huiselijke scenes vast te leggen. Een keer per week analyseerden ze de beelden met een opvoedkundige. Op haar advies gooiden ze het roer rigoureus om. Als hun zoon zijn zus molesteerde, ‘beloonden’ ze hem niet meer met boosheid; ze legden hem uit dat het niet mocht. Maar! Als hij lief voor zijn zusje was! Al gaf hij maar iets wat leek op een aaitje, prezen ze hem de hemel in.
Ze spraken ook vaak hun bewondering uit voor het feit dat hun zoon zoveel meer kon dan zijn zusje: Lopen! Zingen! Met lego spelen! Wat knap allemaal! Haar zoon kreeg bijna medelijden met zijn zielige rivaaltje. Intussen gingen ze om de beurt iets gezelligs met hem doen. Als mama de baby voedde, las papa hun zoon voor. Als hij de baby verschoonde, ging zij met haar oudste voetballen. Al gauw werd hun zoon weer zijn leuke, lieve zelf. En ze leefden nog lang en gelukkig. U kunt dat hele opvoedbureau overslaan, want u hebt de tantes. Een van onze mantra’s is: met stroop vang je meer vliegen dan met azijn. Knoop die in uw oren en alles komt goed.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.