Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een herkenbaar verhaal van een moeder. Deze week deelt Yma (32) haar zindelijkheidsdilemma. Haar peuter lijkt nog totaal geen haast te hebben met het potje, terwijl zij inmiddels alle trucjes uit de kast heeft gehaald.
De 32-jarige Yma is moeder van een peuter van 2,5 jaar en vertelt: “Zindelijkheidstraining. Je koopt een leuk potje, maakt er iets gezelligs van en voor je het weet zit je kind zonder luier rond te lopen. Dacht ik. Nou, dat heb ik dus flink mis.
Al een tijdje probeer ik het potje interessant te maken. We hebben er eentje uitgezocht die mijn dochter zelf mooi vond. Hij staat pontificaal in de badkamer, naast haar favoriete boekjes. We lezen verhalen over kindjes die op het potje gaan en ik probeer er vooral geen druk op te leggen. ‘Wil je het proberen?’ vraag ik regelmatig. Soms gaat ze zitten en soms roept ze enthousiast dat ze moet plassen, maar aar echt vlot gaat het allemaal niet.
Ondertussen heb ik volgens mij alle tips gelezen die er bestaan. Een beloningssysteem met stickers? Gedaan. Boekjes over zindelijk worden? In huis gehaald. Regelmatig vragen of ze moet plassen? Ook geprobeerd. Zonder luier laten lopen zodat ze het voelt? Een paar keer gedaan, maar na de zoveelste natte broek begon mijn geduld toch aardig op te raken. En dit is precies mijn probleem.
Ik ben niet iemand met eindeloos geduld. Zeker niet op dagen waarop ik al honderd keer ‘mama’ heb gehoord, de was zich opstapelt en mijn peuter besluit dat aankleden ineens een onderhandeling van twintig minuten is. Dan denk ik na één ongelukje alweer: laat maar. Ik pak gewoon weer een luier. Lekker makkelijk. Geen natte leggings, geen dweilen, geen gedoe. Maar ik weet ook: zo leert ze het natuurlijk nooit. Als ik steeds teruggrijp naar die luier zodra het even tegenzit, geef ik haar eigenlijk ook geen echte kans om het te leren.
Tekst gaat verder onder de video
Ik wil niet dat zindelijk worden een strijd wordt en ik wil al helemaal niet dat mijn dochter het gevoel krijgt dat ze iets fout doet als het niet lukt. Maar ik wil ook niet over een halfjaar nog steeds op hetzelfde punt staan omdat ik steeds de makkelijke weg kies. Dus nu vraag ik me af: hoe pakken andere ouders dit aan? Welke tips moet ik écht nog proberen. Bemoedigende woorden zijn ook meer dan welkom.
Shannon (33) worstelt ook met haar geduld. Haar zoontje trekt namelijk te pas en te onpas zijn broek naar beneden. Ze weet niet meer waar de grens ligt tussen vrijheid geven en grenzen stellen. Hier lees je haar verhaal.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
