Beeld: Canva
Voor de open boeken en roddeltantes die privézaken met de hele stad delen is er niet veel verandert het afgelopen decennia. Hun stories lagen altijd al op straat. Alleen op zakelijk vlak was dat heel lang not done. Daar was de regel in het bijzijn van de baas: praat alleen over je werk en houd privé privé. En toch zie je steeds vaker posts op LinkedIn voorbijkomen die verre van zakelijk zijn.
Berber, een moeder én professional, ziet steeds vaker zeer persoonlijke verhalen over privézaken voorbijkomen op LinkedIn. En dat bevalt haar niet. “Voorheen gebruikten mensen LinkedIn alleen als digitale Rolodex en om professionele inzichten te delen en carrièremogelijkheden te ontdekken. Tegenwoordig lijkt het steeds meer een podium voor persoonlijke verhalen”, zegt ze.
“Ik stoor me aan het gedrag van mijn collega Marit. Ik vind het delen van persoonlijke familieverhalen op een platform als LinkedIn niet oke. Al helemaal niet als het ook nog eens over haar dochter gaat, die notabene dit jaar zelf als zzp-er is gestart.”
Zo merkt Berber op dat haar collega Marit vaak persoonlijke posts deelt over haar dochter. “Of het nu gaat om de communicatieproblemen thuis of gênante vondsten zoals energiedrankblikjes onder het bed, alles verschijnt op LinkedIn. En dat met meer dan 500 volgers.”
Veel ouders denken niet na over hoe hun online gedrag hun kinderen beïnvloedt. Kinderen hebben vaak geen inspraak in wat er gedeeld wordt. Toch kan een simpele post hen jarenlang achtervolgen. Een gênante anekdote die nu leuk lijkt, kan later schadelijk zijn. Denk aan situaties waarin een kind solliciteert en een toekomstige werkgever de oude posts van de ouder tegenkomt.
Veel ouders delen ook niet alleen om te inspireren, ze delen vaker ook om erkenning te krijgen. Een post met veel likes voelt als een digitale schouderklop. Maar tegen welke prijs?
Berber vraagt zich af: “Is het echt openheid of gewoon de behoefte om te delen? Open zijn is prima, alleen kwetsbare verhalen over je kinderen horen daar niet altijd bij.” Berber is ervan overtuigd dat persoonlijke familieverhalen niet thuishoren op platforms zoals LinkedIn. Hoe trek jij de grens? Hier zijn enkele richtlijnen:
Berber voelt de behoefte om haar collega aan te spreken, maar twijfelt. “Is het mijn plek? En hoe kan ik dat tactvol aanpakken zonder de werkrelatie te beschadigen?”
Het delen van persoonlijke verhalen over je kinderen op een platform zoals LinkedIn kan grote gevolgen hebben, zowel nu als in de toekomst. Het is belangrijk om bewust om te gaan met wat je online zet. Berber weet zeker dat ze dit nooit op deze manier zou doen. “Hopelijk kan ik mijn collega tactvol aanspreken om haar bewust te maken van de impact van haar posts.”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.