Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Marijke van groep 4 die ineens een bekende moeder voor haar had zitten.
“Het was de laatste week van de zomervakantie. Je weet wel, die week waarin je nog half vrij bent, maar je hoofd stiekem alweer overloopt van planningen, weektaken, thematafels en welk kind je waar in het lokaal gaat zetten. De deuren van school stonden al op een kier: er vonden wat kennismakingsgesprekken plaats van nieuwe kinderen.
Lola was nieuw. Een vrolijk meisje, beetje verlegen nog, met van die grote ogen die alles leken op te nemen. Ze kwam samen met haar vader en moeder. Toen ik haar moeder zag, wist ik meteen: ik heb jou eerder gezien. Maar waar? Haar gezicht triggerde iets, maar ik kreeg het niet te pakken.
Ze stelde zich voor als Maaike en we gaven elkaar een hand. Haar glimlach was beleefd, maar een tikje gespannen. Haar ogen bleven net iets te lang hangen. Ook zij leek iets te herkennen, maar we speelden het allebei professioneel en deden de kennismaking keurig volgens het boekje.
Toch bleef dat gevoel de rest van de dag knagen. En later thuis, op de bank, wist ik het ineens: het was in de supermarkt twee weken geleden.
Ik was moe. Het was zo’n dag waarop alles tegenzat en mijn humeur niet meer te genieten was. Ik stond keurig te wachten bij de zelfscan-kassa’s en ineens schoof er een vrouw voor. Gewoon, hup, zonder te kijken. Ik voelde de irritatie in mijn borstkas omhoog kruipen – het soort frustratie dat zich na een lange dag ineens uit in iets dat normaal gesproken geen seconde aandacht zou krijgen. ‘Er is een rij, hoor’, siste ik.
Ze keek op. Kort, maar met vuur in haar blik. ‘Misschien moet u dan wat duidelijker in de rij gaan staan’, snauwde ze terug. Daar stonden we dan, twee mensen, net iets te moe om de lieve vrede te bewaren, die allebei vinden dat de ander het niet goed doet.
En vandaag zat ze opeens in mijn klaslokaal als de moeder van Lola. Ik kon wel door de grond zakken. Nu snapte ik haar ongemakkelijke blik. Ze had me meteen herkend en waarschijnlijk dacht ze precies hetzelfde als ik: Oh nee, niet jij…
Sindsdien doen we net alsof we elkaar voor het eerst ontmoet hebben in het klaslokaal. We zijn vriendelijk, professioneel en beleefd. Over Lola niets dan lof, wat een leuk kind. Haar moeder ook trouwens. Want inmiddels heb ik Maaike wat beter leren kennen. We hebben een paar fijne gesprekken gehad tijdens het halen en brengen, over van alles en nog wat. En ze blijkt hartstikke leuk! Die dag had zij gewoon een rotdag. Net als ik.”
Juf Mirjam had ook een opmerkelijke situatie met een moeder: ‘Nora’s moeder is zó overstuur dat ze probeert me een klap te geven.’ Je leest het hier.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Het ouderschap anno 2026? Dat speelt zich niet alleen af op het schoolplein, maar ook in documentaires, roddelrubrieken en Instagramcomments. In de nieuwste afleveringen van Geen Rem laat Lil Kleine, ook wel Jorik Scholten, zich van zijn meest kwetsbare kant zien. Maar zijn ex Jaimie Vaes?
Openheid over geld: het blijft een ding. We zijn nieuwsgierig, vergelijken (stiekem) graag en hebben óók allemaal een mening. Lisa Bal – bekend van Een huis vol – besloot het gewoon anders aan te pakken.
Redacteur Melanie is getrouwd en moeder van peuter Saar en baby Julian. Met twee jonge kinderen bestaat haar leven uit een georganiseerde chaos van luiers, snottebelkusjes en peuterdrama.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.