bankrekening sparen
Beeld: Unsplash

Yasmine (41) is een alleenstaande moeder met een zoon van 8 en een dochter van 13. Haar ouders zijn Marokkaanse immigranten, die het niet breed hadden. Nu ze zelf kinderen heeft wil ze van het leven genieten, maar vragen haar kinderen zich af of ze niet eens moet gaan sparen.

“Als ik de kinderen naar school breng wijs ik ze vaak op de mannen van de stadsreinigingsdienst. ‘Niets ten nadele van deze harder werkers’, zeg ik dan tegen ze. ‘Maar het is aan jou of je later straten wil schoonmaken of dat je iets gaat doen wat leuker is én beter betaalt.’ Mijn ouders zijn Marokkaanse immigranten, we hadden het niet breed. Mijn vader werkte hard in een fabriek. Mijn broers en zussen en ik droegen kleding uit de zak van Max, geld voor speelgoed of uitjes was er niet.

 

'Succes komt niet aanwaaien'

Zodra het kon ben ik gaan werken, ik wilde mijn eigen geld verdienen. Nu kom ik soms thuis met een feestelijk ingepakt cadeau, voor mijzelf en de kinderen. Omdat iedere dag een reden is om het leven te vieren. Ik verwen mijn kinderen, maar ze weten heel goed dat het mij niet is komen aanwaaien. Als je een plezierig, onbezorgd leven wilt, moet je daar hard voor werken. Ik ben van niemand afhankelijk. Mijn ex-man betaalt maandelijks € 200 voor de kinderen. Meer kan hij niet missen en meer vraag ik ook niet, van een kale kip valt niet te plukken. Als projectmanager verdien ik gemiddeld € 2000 netto per maand.

 

Ziektewet

Een half jaar geleden werd ik op de fiets aangereden door een scooter en belandde ik met nek- en schouderklachten in de ziektewet. Fysiek en mentaal had het ongeluk veel impact, voor het eerst kon ik niet werken. Financieel was het ook een fikse stap terug. Ik krijg nu zeventig procent van mijn laatst verdiende loon. Ik heb de mazzel dat ik geen hoge vaste lasten heb, zo’n € 750 per maand, maar ik moet steeds beter nadenken over mijn uitgaven.

Wanneer ik weer aan het werk kan is onzeker. Ik leen nu van de spaarrekeningen van de kinderen om rekeningen te kunnen betalen. Laatst waren we een paar dagen op vakantie toen de kinderen mij aanspraken op mijn uitgavenpatroon. ‘Mama, we doen altijd zo veel leuke dingen, maar misschien moet je nu toch echt eens gaan sparen?’ Zelf sparen ze voor een iPad en een laptop.

 

Lees ook
5x superhandige apps om geld te besparen >

 

Levensgenieter

Het is raar als je kinderen je corrigeren. Ze hebben natuurlijk gelijk, maar geld moet ook rollen, vind ik. Dure kleding of spullen kopen vind ik niet heel interessant, maar ik hou van het goede leven. Ik ben een fervent supporter van de lokale horeca, een groot deel van mijn geld gaat op aan uit eten gaan en andere gezelligheid. Ik wil van het leven genieten. Nu en niet later. Hoe ik erbij zit als ik straks oud en gerimpeld ben, dat zien we tegen die tijd wel weer.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Geldspecial.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >