“Zie je dat neusje? Precies jouw kopie!” Of je nu met je pasgeboren baby op de borst ligt of naar een vage echo staart — moeders zien papa’s gezicht er zó in. En dat is geen toeval. Uit onderzoek blijkt: we doen dat met een reden.
Lees verder onder de advertentie
Een groep onderzoekers ging langs bij stellen die voor hun 20-wekenecho kwamen. Hun simpele vraag: op wie vinden jullie dat de foetus lijkt? En wat bleek? 75% van de moeders zei: “Op hem natuurlijk!” En de vaders? Die zagen dat zelden. Opvallend: de groep niet-gehuwde moeders vond het nóg belangrijker om de baby op papa te laten lijken.
Lees verder onder de advertentie
(Niet zo) zeker van de zaak
Volgens de onderzoekers doen moeders dit niet zomaar. Echt niet. Evolutionair gezien is het namelijk best handig. Ook echt waar! Mannen weten nooit 100% zeker of een kind echt van hen is (Lullig, maar waar). Dus: hoe meer een baby op hen lijkt, hoe zekerder ze zich voelen. En hoe zekerder ze zich voelen, hoe meer ze investeren – in tijd, zorg, en aandacht. Lees: meer nachtvoedingen en spuitluiers voor papa! Door te zeggen “Hij heeft jouw ogen”, geef je dus niet alleen een compliment, je legt ook de basis voor een betrokken vader.
Grappig feitje: uit ander onderzoek werd aan buitenstaanders gevraagd of ze babyfoto’s konden koppelen aan hun ouders. Wat bleek? Ze herkenden moeders veel vaker dan vaders. Ha! Baby’s lijken dus vaak juist meer op mama – maar dat maakt voor ons gevoel blijkbaar niets uit.
Sterker nog: jonge baby’s hebben vaak een neutrale look, waardoor je er alles in kunt zien wat je wil. En dat is misschien maar goed ook. Want zo kunnen zowel mama als papa zich verbonden voelen, zonder te gaan bakkeleien over wie wiens kin heeft geërfd.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]