Bron: Canva
Dat kinderen floreren met een liefdevolle moeder aan hun zijde, dat voelt voor veel ouders als een inkoppertje. Maar hé, een beetje wetenschappelijk bewijs kan nooit kwaad. En dat is precies wat onderzoekers van de American Psychological Association nu hebben geleverd.
Onderzoekers volgden 2.220 eeneiige tweelingen (ja, écht zoveel) in Groot-Brittannië. Waarom tweelingen? Omdat je dan goed kunt kijken naar wat opvoeding doet, los van genetica of omgeving. Tussen de leeftijden van 5 en 10 jaar keken ze hoe warm en liefdevol hun ouders, en vooral hun moeders, zich uitten over hun kinderen.
Niet door te vragen “Ben jij een lieve moeder?”, maar door echt te luisteren naar wat moeders thuis over hun kids vertelden. Die gesprekken werden geanalyseerd door experts die letten op ‘warmte en affectie’. Denk: “Mijn kind is zo zorgzaam” versus “Hij drijft me soms tot waanzin” (allemaal herkenbaar, trouwens). Kinderen liefhebben als ze op hun best zijn, is niet zo moeilijk, maar is je liefde onvoorwaardelijk? Ook als ze even wat minder op hun best zijn (lees: strontvervelend)?
Kinderen van warme, liefdevolle moeders scoorden op hun achttiende hoger op drie van de vijf grote persoonlijkheidskenmerken: openheid, consciëntieusheid (lees: verantwoordelijk zijn), en vriendelijkheid. En dat zijn eigenschappen die je leven lang meegaan. Succes op school, in relaties, op het werk – je hebt er allemaal baat bij.
Wat opviel: er was géén duidelijke link met de persoonlijkheidskenmerken introversie of emotionele stabiliteit. Maar goed, daar kunnen pubers sowieso alle kanten mee op.
Oké, de effecten waren niet gigantisch, maar ze waren wél stevig onderbouwd. Zelfs na het controleren op zaken als kindermishandeling, mentale gezondheid van de ouders en de thuissituatie op 18-jarige leeftijd. Conclusie: een beetje extra liefde in de opvoeding kan op de lange termijn écht verschil maken.
Volgens hoofdauteur Jasmin Wertz (Universiteit van Edinburgh) zit hier een belangrijke boodschap in voor ons allemaal – en voor beleidsmakers. Ouders ondersteunen, betekent gelukkigere ouders. En gelukkige ouders? Die voeden evenwichtigere en succesvollere kinderen op. Win-win, dus.
Ondersteuning kan op allerlei manieren: financiële hulp, mentale zorg voor ouders, of opvoedprogramma’s die de band tussen ouder en kind versterken. “Zo kun je zelfs ongelijkheid tegengaan”, aldus Wertz in Neuroscience News.
Je hoeft echt geen perfecte moeder te zijn (wie is dat wel?), maar een beetje extra knuffelen, luisteren en je kind laten merken dat je trots op ‘m bent? Dat blijkt goud waard voor de toekomst. En dat geldt natuurlijk ook voor je partner. Dus de volgende keer dat je je kind een dikke knuffel geeft of zegt dat je van hem houdt, of nog maar eens tot tien telt – weet dan: je investeert in z’n toekomst.
Liefde helpt dus, maar je wilt natuurlijk niet per ongeluk verwende kinderen creëren. Opvoedexpert Aliza Pressman geeft vier tips om te voorkomen dat je ineens met een verwende blaag opgescheept zit.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Heugelijk babynieuws! Maxime Offerman, bekend van Married at First Sight en MAFS: Second Chance, laat via Instagram weten dat ze bevallen is van haar zoontje.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
