Beeld: Canva
In ons land voeden zo’n honderdduizend vaders hun kinderen in hun eentje op omdat hun vrouw is gestorven of niet in staat voor ze te zorgen. “Op zijn verlanglijst schreef hij: mama.”
Merlijn (43) heeft drie zoons van 8, 9 en 11. Hun moeder pleegde drie jaar geleden zelfmoord.
“Ik denk dat het een vlaag van verstandsverbijstering was. Mijn ex was al een tijdje depressief, iets wat ik al eens met haar had meegemaakt toen we nog geen kinderen hadden. Maar ze was juist net begonnen met antidepressiva. Wilde beter worden, niet doodgaan. Ze had nota bene net een nieuwe auto gekocht. Dat doe je niet als je weet dat je er binnenkort niet meer bent.
Mijn oudste zoon was acht toen het gebeurde. Hij heeft het nog vaak moeilijk met het gemis van zijn moeder; voelt zich in de steek gelaten en boos. Op zijn verlanglijstje schreef hij: mama. De jongste twee, toen vijf en zes, hebben een middag gehuild en leken het toen te accepteren. We zijn een jaar in gezinstherapie geweest. Voor rouwverwerking, maar ook om de kaarten opnieuw te schudden: de nieuwe situatie vorm te geven en te accepteren. Eens in de zoveel maanden doen we nog een onderhoudssessie.
De overgang van co-ouderschap naar fulltime-vader is groot. We waren al twee jaar gescheiden toen ze besloot uit het leven te stappen. In die periode had ik de helft van de tijd voor mezelf. In mijn weken zonder kinderen werkte ik dag en nacht om in de weken daarna alle tijd voor ze te hebben. Nu moet ik dag in dag uit een fulltimebaan combineren met opvang, voetbaltrainingen, huishouden. Als er opeens eentje ziek is, bijvoorbeeld. Of nu we een middelbare school moeten kiezen voor mijn oudste zoon. Verdorie, denk ik dan, dit hadden zij en ik samen moeten doen.
Eén keer per jaar ga ik skiën met vrienden, voor de rest schiet mijn sociale leven erbij in. Puur tijdgebrek. Toch heb ik een fijn en warm netwerk waarop ik altijd kan bouwen. Een moeder van school regelt alle voetbaltrainingen van mijn middelste zoon en mijn buren zijn goud waard: als ik een keer te laat ben om de kinderen op te halen of naar een ouderavond moet op school, staan ze altijd klaar om in te springen. De eerste maanden dat de jongens fulltime bij me woonden, hingen ze elk weekend een vers gekookte maaltijd aan de deur.
De band met mijn schoonouders was al bekoeld sinds de scheiding. Ik probeer de kinderen er toch een paar keer per jaar te laten logeren – zo houden ze contact en ik heb de rust keihard nodig. Mijn eigen ouders nemen me de jongens ook regelmatig uit handen. Van de zomer zijn ze een week met elkaar gaan kamperen. Ik ben een avond naar de kroeg geweest en heb de rest van de week geslapen, zo moe was ik.
Er zijn momenten die moeilijk blijven. Knutselt de klas van mijn jongste een moederdagcadeau, dan vraagt mijn zoon of hij een stropdas voor mij mag verven omdat zijn vader ook een beetje zijn mama is. En ik wil nog niet denken aan het moment dat de jongens gaan puberen, dan wordt het pas echt lastig. Moederintuïtie is van onschatbare waarde – al doe ik het als vader ook niet onaardig.
Sinds een jaar is er een nieuwe vrouw in mijn leven. Ze heeft zelf kinderen en we wonen niet samen, maar in de weekends doen we vaak leuke dingen. Zitten we na een strandwandeling met vijf kinderen aan de chocomel met bitterballen. Ik ben blij dat we dat geluk weer voelen. Voor mijn jongens is het ook goed, die vrouwelijke energie in huis. Al is het maar omdat ze helpt het huis gezellig te maken, want dat was me nog niet gelukt. Maar de man cave die mijn zoons en ik hebben ingericht op zolder, daar mag geen vrouw aankomen. Dat blijft ons heiligdom tot ze tachtig zijn.”
Dit zijn de langetermijngevolgen van scheiden op kinderen, volgens onderzoek. Het effect gaat verder dan alleen ‘verdrietig zijn om papa en mama’, dat is een ding dat zeker is. Je leest het hier.
Je las dit artikel eerder in Kek Mama.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Wendy, die door het mooie Moederdagcadeau wat haar man haar gaf wist dat ze wilde scheiden.
Niet ieder kind bloeit op tijdens schoolexamens. Waar sommige leerlingen maanden van tevoren samenvattingen maken en oefentoetsen plannen, vertrouwen anderen er liever op dat het allemaal wel op zijn pootjes terechtkomt. Volgens astrologieliefhebbers zijn er een paar sterrenbeelden die nét wat vaker bekendstaan om hun lastminuteaanpak, concentratieproblemen of dramatische stressmomenten tijdens de examenperiode.
Iedere ouder kent het strijdtoneel aan tafel wel. Jij zet met goede moed een bord vol groenten neer, je kind kijkt ernaar alsof je spruitjes met motorolie serveert en binnen drie seconden begint het onderhandelen.
