Ook als je hem voor geen goud terug wilt, is het even slikken als je ex aan komt zetten met een dunne, mooie, piepjonge vrouw. Vraag maar aan Anke. “En ze is ook nog eens heel erg lief voor mijn kinderen.”
“Nu we uit elkaar zijn, zou je eens moeten gaan daten. Dat is leuk hoor. Het helpt je door de dagen heen dat je zonder kinderen zit.” Ik hoor het mezelf nog zeggen. Ex en ik stonden naast elkaar in de keuken van het huis dat we nog een week zouden delen voor ik ging verhuizen. Ik gaf hem nog een tip voor een leuke datingsite. Ik was zelf volop aan het daten en ik vond het geweldig. Bovendien wilde ik niets liever dan dat ook hij gelukkig zou worden. Maar, laten we wel wezen, niet te gelukkig natuurlijk. Gewoon, een beetje afgeleid van al het gedoe en verdriet van onze scheiding, ook al waren we als vrienden uit elkaar gegaan. Wat ik niet bedoelde: zoek een vriendin die mooier, jonger, langer en dunner is dan ik en ga daarmee samenwonen omdat ze je ware liefde is. Dat bedoelde ik NIET. En dat is precies wat er WEL gebeurde.
Een paar maanden later staan ex, zijn vriendin en ik tegenover elkaar in de woonkamer die niet eens zo lang geleden nog van ons samen was, maar nu alleen van hem. Hij ziet er anders uit, jonger. Zij ziet er ook jonger uit, maar dat komt omdat ze dat is. Ze is lang en mooi. Ze heeft heel kort haar en een prachtig gezicht. En ze is dun, niet te dun, maar van dat precies goede dun. Ze draagt nauwelijks make-up en heeft een gezicht waar dat heel goed bij kan. Kortom: de nieuwe vriendin van mijn ex-man is het tegenovergestelde van mij. Ik geef een hand en stel me voor. Zij geeft een handje terug en zegt met een hoog stemmetje: “Hello, I’m Lisa.” In het Engels. Want ze is niet alleen jong en mooi, ze is ook Duits, waardoor elk weekend dat ze samen doorbrengen vast zal voelen als een soort vakantie. Zo kan ik het ook, denk ik jaloers.
Lisa wordt een terugkerend onderwerp voor mijn kinderen. “Nu hebben we een nieuwe mama”, zegt mijn dochter. Ik voel een steek in mijn buik en zeg: “Nou, je hebt natuurlijk maar één mama en dat ben ik. Lisa is de vriendin van papa.” Met moeite pers ik er nog achteraan: “Maar het is wel heel leuk dat ze er is.” En of ze er is. Steeds vaker ook. Op een dag bel ik met mijn ex om iets te overleggen en hoor ik op de achtergrond gegiechel van mijn dochter en een ander meisje. “Heeft Lola een vriendinnetje meegenomen?”, vraag ik mijn ex. “Nee, dat is de mijne”, zegt hij. Ai.
Tegen de buitenwereld doe ik alsof ik het prima vind dat Lisa er is. Tegen vriendinnen zeg ik dat ze een kindvrouwtje is en dat ik niet snap wat hij met haar moet. Als ik vraag hoe oud ze is, antwoordt mijn ex met een twijfel in zijn stem: “Negenentwintig?” In gedachten trek ik daar nog eens vijf jaar vanaf. Ik ben dus ingeruild voor een jonger exemplaar en hij durft niet eens te zeggen hoe oud ze is. Hoe cliché. Mijn vriendinnen zijn het roerend met me eens. Wat moet hij met zo iemand, terwijl ik zo leuk ben. Dat ik zelf degene ben die is weggegaan en ook helemaal niet meer terug zou willen, vergeten we voor het gemak.
Dit verhaal staat in Kek Mama 07-2016.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
