Als mannen 50 minuten meer aan het huishouden zouden besteden en vrouwen 50 minuten mínder, dan zou de genderkloof voorgoed worden gedicht. Althans, dat zeggen onderzoekers van ‘State of the World’s Fathers’.
Lees verder onder de advertentie
“Het is een grote stap, maar hierdoor kan het leven van moeders voorgoed veranderen”, stelt CEO Gary Barker.
Miljarden euro’s
Het onderzoek komt niet uit de lucht vallen: al generaties lang kost de genderkloof op de arbeidsmarkt de wereldeconomie miljarden euro’s. Zo had in 2017 49 procent van de vrouwen een betaalde baan, ten opzichte van bijna 76 procent van de mannen. En dat terwijl 58 procent van de vrouwen wel graag zou wíllen werken.
Deborah Greenfield van Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) van de Verenigde Naties zei in een eerder interview: “Wat eerst zou moeten gebeuren, is het wegnemen van de hindernissen voor vrouwen die graag tot de arbeidsmarkt willen toetreden, en het aanpakken van de barrières waar ze tegenaan lopen als ze eenmaal werk hebben.” Ook vindt ze dat de houding vanuit de samenleving ten opzichte van vrouwen moeten veranderen: nog te vaak vinden mensen het ‘onacceptabel’ als vrouwen betaald werk doen en mannen huisvader zijn.
Lees verder onder de advertentie
Zelf steentje bijdragen
Van een lading wasgoed wegwerken voordat je gaat slapen tot even de stofzuiger pakken: mannen kunnen volgens Barker (naast wetgevers en werkgevers) ook zelf hun steentje bijdragen. “Want dat kan weer blijvende impact hebben op de volgende generatie.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.