‘Hoe zou jij het vinden als je bezig bent met je werk (schrijven, breien, een Powerpoint-presentatie maken – wat het ook is), en het wordt plots uit je handen gerukt door iemand die zegt dat je moet stoppen?’ schrijft ze. ‘Frustrerend is dat, toch?’ Bij kinderen werkt dit volgens Rachel precies hetzelfde: ‘Kinderen zien spelen als werken. En het is belangrijk dat ouders zich hiervan bewust zijn.’
Wat kinderen ook gemaakt, gekleid, getekend of in elkaar geknutseld hebben: het is belangrijk voor ze. Rachel: ‘Net zo belangrijk als die Powerpoint-presentatie voor jou. Misschien is het wel de eerste keer dat je kind zelf een treinspoor in elkaar heeft gezet? Of de eerste keer dat alle blokken op elkaar bleven staan.’ En daarom roept ze alle ouders op: heb respect voor het werk van je kind.
Lees verder onder de advertentie
Natuurlijk moet er af en toe opgeruimd worden, maar dan kun je het volgens Rachel beter anders aanpakken. Zeg bijvoorbeeld:
‘We hoeven je werk niet op te ruimen, maar laten we het verplaatsen. Zullen we samen naar een goeie plek zoeken?’
‘Je hebt er zo hard aan gewerkt, laten we er een foto van maken voordat we het opruimen.’
‘Laten we een mooie plek voor je tekening zoeken, zodat we er altijd naar kunnen kijken.’
‘We moeten weg, wil je een deel van je werkje meenemen?’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.