Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: rituelen.
Mijn dochter van negen houdt er een nogal star ritueel op na bij het welterusten zeggen. Dat breidt zich steeds meer uit. Naast de nachtzoen moeten we ook voorhoofdkruisjes uitwisselen, en sinds kort moeten we met zijn drieën tot tien tellen. Ze denkt dat er anders iets ergs gebeurt.
Wat uw dochter doet is normaal, maar het is goed dat u het nu signaleert, want het moet zich niet uitbreiden.Kinderen realiseren zich vanaf hun kleutertijd dat er dingen mis kunnen gaan in het leven. Dat de dood bestaat, dat mensen ziek kunnen worden.
Het zit in de mens te denken dat onheil kan worden bezworen door rituelen. Vaak spelen getallen daarbij een rol. Half katholiek Nederland bad vroeger vijftien keer het Onze Vader en honderdvijftig keer het Wees gegroet Maria achter elkaar. Dat heette de rozenkrans. Een hele toer, maar dan kon je ook weinig meer overkomen, was het idee. Niet-gelovigen moeten hun eigen rituelen bedenken.
Daarbij grijpen ze ook vaak naar cijfers. Tv-presentator Winston Gerschtanowitz moet van zichzelf elke dag veertig keer een voorwerp zeven keer aanraken. Actrice Katja Schuurman heeft zoveel last van teldwang dat ze er medicijnen voor slikt. Dit zijn extremen; een ritueeltje hier of daar kan geen kwaad. Maar de gedachten dat daarbij ernstige dingen op het spel staan moet u afkappen.
Els zag haar zoon op zijn achtste zijn bureautje overdreven minutieus ordenen. Na enig aandringen van haar kant bevestigde hij dat het zo moest omdat hij bang was dat er anders iets met mama zou gebeuren. Els deed een beroep op zijn gevoel voor humor. Ze stelde voor de zaak te onderzoeken door het bureau overhoop te halen. “Als ik dan morgen dood ben, had je gelijk”, zei ze. Hij moest daar erg om lachen, en toen Els de volgende ochtend ook nog in leven bleek te zijn, was hij van zijn ideeën af. Zo kunt u ook de avondlijke bezweringen van uw dochter speels afbouwen, tot ze tevreden is met een nachtzoen en een dikke knuffel.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Heb je ook een vraag? Mail Els en Do op elsendo@kekmama.nl
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
