Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Els (58) die les geeft op een buurtschool in de Randstad.
Donderdagochtend tien voor negen. Vandaag wordt Dylan acht. Ik kijk af en toe onrustig naar de deur of hij er al aan komt. Ik hoop dat hij een traktatie bij zich heeft. Al is het maar een dropje. Ik heb zijn moeder eraan herinnerd dat het de bedoeling is dat hij trakteert, maar ze vergeet nog weleens wat. Dylan heeft een tijdje in een pleeggezin doorgebracht omdat Rachel, zo heet zijn moeder, een drugsprobleem had. Sinds een half jaar mag hij weer bij haar wonen. Rachel is afgekickt, werkt mee met de instanties, laat haar bloed veelvuldig testen. Een hele prestatie.
Voor kinderen is een verjaardag heilig, moeders die zo’n dag vergeten krijgen een nul op hun rapport. Ik zou het rot voor Dylan vinden als Rachel vandaag zakt voor deze test; en ook voor haarzelf. Ze doet zo haar best op het goede pad te blijven. Dan komen Dylan en zijn moeder binnen. Ze dragen allebei een dienblad met kleine zwart-roze-gele figuurtjes. Het wordt stil zonder dat ik erom heb hoeven vragen. Alle kinderen kijken met open mond naar Dylan. Die straalt zo dat hij bijna licht geeft. “Het zijn pinguïns van trekdrop”, zegt hij. “Zelf gemaakt.”
De voeten van de pinguïns zijn van schuimbanaan. Ze hebben lijfjes van marshmellow, hun vleugels zijn van trekdrop. Hun hoofden bestaan uit twee kokindjes met een gepofte oranje rijstkorrel ertussen als bek. De onderdelen worden op hun plaats gehouden door saté-prikkertjes. Het zijn kleine wondertjes.
Rachel vertelt dat zij en Dylan samen een week aan de pinguïns hebben gewerkt; elke avond maakten ze er vier. Dat ze zijn komen lopen van huis, om te zorgen dat er niets met de pinguïns gebeurde. Ik geef haar spontaan drie kussen. Ze krijgt rode wangen van blijdschap. “Ik denk weleens dat ik het niet kan – moeder zijn,” zegt ze. “Je kunt het juist ontzettend goed,” zeg ik.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Een scherm kan soms voelen als de ultieme ouderlijke reddingsboei. Even een filmpje aan en iedereen heeft rust. Toch kiezen steeds meer ouders ervoor om duidelijke grenzen te stellen aan schermgebruik.
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Voor Freek Rikkerink (33) is het leven sinds zijn diagnose ingrijpend veranderd, maar hij weigert zich volledig door zijn ziekte te laten bepalen.
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]