Fotografie: Paulien van Beusekom
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
Tijdens mijn zwangerschap was het er ook al hoor, de wolletjes-propaganda. Het zou werkelijk het hoogst haalbare zijn om je pasgeboren baby zoveel mogelijk in wolletjes te wikkelen. Het is namelijk vriendelijk voor de gevoelige babyhuid en er was ook iets met temperatuurregulatie. Ik weet het niet meer precies, maar ik viel er voor en sloeg ook allerlei (dure!) wolletjes in.
Die wolletjes zijn allemaal gesneuveld. Op één na, die is gedegradeerd tot poppendekentje. Ergens te midden van de zindelijkheidstraining van mijn dochter is-ie grandioos ondergezeken, samen met nog wat ander textiel dat op de bank lag. Ik heb toen die hele berg textiel in de wasmachine gemieterd zonder te bedenken dat het wolletje daar niet erg van zou opknappen. Het kwam er onherkenbaar en vooral heel klein uit en is nu een poppendekentje. Het duurste poppendekentje dat ooit bestaan heeft.
De andere wolletjes zijn al eerder verloren gegaan. Iets met pies, kots, kak of andere gore substanties. Substanties die kinderen nou eenmaal veel produceren. Daarnaast knoeien ze te pas en te onpas. En dat is precies de reden waarom ik de wolletjes-hype niet helemaal begrijp.
Ik ben nu bijna drie jaar moeder en als er íéts is dat ik heb geleerd over kinderen, is het dat je het liefst alles in hun wijde omtrek in de wasmachine wil kunnen wassen. En dan graag héél heet en met allerlei chemische middelen. Niet een of ander wolprogramma waarbij het item in kwestie heel zachtjes rond beweegt in heel koud water. Dat is niet voldoende.
Toen het laatst sneeuwde, gingen de wolletjes-moeders massaal naar buiten om hun wolletjes in de sneeuw te leggen. Dat is een manier om de wolletjes op te frissen. Daar voel ik dus ook niet zo veel voor. Niet in de laatste plaats omdat het eens in de vijf jaar goed sneeuwt in Nederland. Als je daarvan afhankelijk bent wat betreft opfrisserij dan vind ik dat niet zo… fris. Zeker in geval van -ik noem het nog maar een keer- pies, kots, kak en andere gore substanties.
Daarnaast schijn je nog van alles te kunnen doen met het fenomeen ossengalzeep. Let op: het gaat hier om een handwas. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik daar gewoonweg geen zin in heb. Want dat is het tweede ding dat ik heb geleerd sinds ik moeder ben: ik maak het mezelf graag zo makkelijk mogelijk. Wolletjes-moeders zullen nu vast denken: waar een wol is, is een weg. Maar ik wol het gewoon niet.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Claudia* had al een jaar een affaire met een vriend. Net toen ze ervoor besloten te gaan en hun relaties zouden verbreken, bleek de vriendin van haar affaire zwanger. Hij dumpte Claudia. Alleen… had Claudia haar eigen partner ook al de bons gegeven. Ze blijft met niets over.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Fantastisch babynieuws voor oud-De Bondgenoten-kandidaat Thérèse en haar vriend Twan. Het stel verwacht hun eerste kindje samen en deelt het bijzondere nieuws met hun volgers op Instagram.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Freya (41) en haar partner besluiten hun seksleven nieuw leven in te blazen. Ze boeken kaartjes voor een exclusief seksfeest, maar daar wacht haar een veel grotere verrassing dan ze ooit had kunnen bedenken.
Hanneke is 38 en als 20 jaar samen met Bas. Ze zijn heel gelukkig, maar hun seksleven was de laatste jaren niet heel spannend meer. Tot Hanneke Joey leerde kennen.