Fotografie: Paulien van Beusekom
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
Tijdens mijn zwangerschap was het er ook al hoor, de wolletjes-propaganda. Het zou werkelijk het hoogst haalbare zijn om je pasgeboren baby zoveel mogelijk in wolletjes te wikkelen. Het is namelijk vriendelijk voor de gevoelige babyhuid en er was ook iets met temperatuurregulatie. Ik weet het niet meer precies, maar ik viel er voor en sloeg ook allerlei (dure!) wolletjes in.
Die wolletjes zijn allemaal gesneuveld. Op één na, die is gedegradeerd tot poppendekentje. Ergens te midden van de zindelijkheidstraining van mijn dochter is-ie grandioos ondergezeken, samen met nog wat ander textiel dat op de bank lag. Ik heb toen die hele berg textiel in de wasmachine gemieterd zonder te bedenken dat het wolletje daar niet erg van zou opknappen. Het kwam er onherkenbaar en vooral heel klein uit en is nu een poppendekentje. Het duurste poppendekentje dat ooit bestaan heeft.
De andere wolletjes zijn al eerder verloren gegaan. Iets met pies, kots, kak of andere gore substanties. Substanties die kinderen nou eenmaal veel produceren. Daarnaast knoeien ze te pas en te onpas. En dat is precies de reden waarom ik de wolletjes-hype niet helemaal begrijp.
Ik ben nu bijna drie jaar moeder en als er íéts is dat ik heb geleerd over kinderen, is het dat je het liefst alles in hun wijde omtrek in de wasmachine wil kunnen wassen. En dan graag héél heet en met allerlei chemische middelen. Niet een of ander wolprogramma waarbij het item in kwestie heel zachtjes rond beweegt in heel koud water. Dat is niet voldoende.
Toen het laatst sneeuwde, gingen de wolletjes-moeders massaal naar buiten om hun wolletjes in de sneeuw te leggen. Dat is een manier om de wolletjes op te frissen. Daar voel ik dus ook niet zo veel voor. Niet in de laatste plaats omdat het eens in de vijf jaar goed sneeuwt in Nederland. Als je daarvan afhankelijk bent wat betreft opfrisserij dan vind ik dat niet zo… fris. Zeker in geval van -ik noem het nog maar een keer- pies, kots, kak en andere gore substanties.
Daarnaast schijn je nog van alles te kunnen doen met het fenomeen ossengalzeep. Let op: het gaat hier om een handwas. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik daar gewoonweg geen zin in heb. Want dat is het tweede ding dat ik heb geleerd sinds ik moeder ben: ik maak het mezelf graag zo makkelijk mogelijk. Wolletjes-moeders zullen nu vast denken: waar een wol is, is een weg. Maar ik wol het gewoon niet.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Hila Noorzai heeft op Instagram verdrietig nieuws gedeeld. De presentatrice laat weten dat haar vader is overleden. Bij drie bijzondere foto’s, schrijft ze een emotioneel bericht waarin ze haar verdriet onder woorden brengt.
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]